آشنایی با مراسم ارابه خدایان در هند - 5.0 out of 5 based on 1 vote

آشنایی با مراسم ارابه خدایان در هند

از اصلی ترین مراسم مذهبی هندو، جشنواره های مذهبی خیابانی است که در آن سیل جمعیت زیارت کننده به دور خدایانی که در میان ایشان حضور دارند، طواف می کنند. مهم ترین این جشنواره ها، جشنواره های سالانه است که در حضور تمام خدایان و الهه گان هندو صورت می گیرد. خدایان و الهه گان روی ارابه های مخصوص حمل می شود و سیل زیارت کنندگان در گردشی دورانی آنها را طواف می کنند. در زندگی هندوها، چنین جشنواره هایی فرصتی فراهم می سازد تا زائران در مقیاسی بسیار گسترده به عبادت خدایان خود بپردازند.

آشنایی با مراسم ارابه خدایان در هند

در حالی که، جوانان پرشور و انرژی این ارابه های سنگین در خیابان های شهر حمل می کنند، زائران برای گرفتن حاجت و تبرک از خدایان، همراه این معابد متحرک می دوند تا سرانجام گوشه چشمی از آن ها بگیرند. این ارابه ها که در واقع، حاوی نفیس ترین منبت کاری هندو است، فقط به هنگام جشن های سالانه دیده می شود، زیرا در بقیه سال در مکانی سرپوشیده (برای محافظت از خورشید و باران) نگهداری می شود. طبیعت کم دوام چوب را آب و هوای گرم و مرطوب این منطقه باعث شده است طول عمر این معابد متحرک هنری بیشتر از چند قرن نباشد (قدیمی ترین ارابه های باقی مانده متعلق به قرونا هفده و هجده م است). از این رو، این ارابه ها مرتبا بازسازی می شود. این روند محافظت از یک شکل هنری موجب شده است سبک های سنتی در طول قرون متمادی همچنان حفظ شود، اما از سوی دیگر، خود این محافظه کاری ذاتی سبب تنزل ابتکار و خلاقیت هنرمندان شده است.

آشنایی با مراسم ارابه خدایان در هند

پیش تر گفته شد که این جشنواره ها اصلی ترین مراسم مذهبی هندوهاست که هر سال، به مدت نه تا چهارده روز برگزار می شود. بیش تر شهرهای هند جنوبی، در سال یک جشنواره دارد، اما در مراکز مهم مذهبی این مراسم بیش تر برگزار می شود، مثلا در شهر سیرانگام، در بهار و زمستان، جشن برپا می شود. در این جشن ها، گاهی یک ارابه و گاهی تا پنج ارابه به راه می افتد. این ارابه ها معمولا به یک خدای خاص، از خدایان اصلی و سه گانه هندو منتسب است. هرچند تمام قسمت های این ارابه ها کنده کاری شده است، هندیان علاقه مندند که در هنگام اجرای مراسم آن ها را با پارچه های گرانبها، روبان، گل و زنگوله بیارایند.

آشنایی با مراسم ارابه خدایان در هند

این گونه مراسم معمولا از نیمه روز شروع و حدود ساعت شش بعد از ظهر تمام می شود. بدین ترتیب، ارابه دوباره به جایگاه تاریک خود بازگردانیده می شود. این خدمت گزاران، علاوه بر آنکه، خدای خود را حمل می کنند، خود نیز به نوعی حامل پیام والای خدایان خوداند. به همین دلیل، آنان را واسطه و میانجی می خوانند. مریدان اغلب در ابتدای عبادتشان مستقیما رو به سوی آن ها می کنند، به امید آنکه عرض حال و حاجت آنها سریع تر و به نحوی مناسب تر به محضر خدایان برسد.

مهم ترین راتاها را از لحاظ فنی در تامیل نادو تهیه می کنند و آن را تر می خوانند. تر، در واقع، بناهای چوبی بسیار پیچیده ای است که در مقیاس یک مقبره ساخته می شود. این نوع ارابه ها دو قسمت مجزای بالایی و پایینی دارد. قسمت پایینی از تیرک های پهن چوبی تشکیل شده است و طیف متنوع و گسترده ای از حیوانات و انسان ها را به نمایش می گذارد. در قسمت بالای ارابه، نیز تنه اصلی مقبره قرار می گیرد.

آشنایی با مراسم ارابه خدایان در هند

کارشناسان توانسته اند براساس شکل نمای قسمت بالای این ارابه ها هفت گونه را متعلق به قرون شانزده و هفده م در هند جنوبی شناسایی کنند. این راتاها عبارت است از مدور، نیمه مدور، بیضی افتاده، مستطیلی، هشت ضلعی، بیضی، مربع. براساس مناطق جغرافیایی نیز می توان آنها را به دسته های دیگری تقسیم بندی کرد: وسار و آمکلهار و دراویكلا و ونگارا. دسته بندی براساس مناطق جغرافیایی اهمیت ویژه ای دارد، چرا که بر این اسم می توان میزان تشابه میان ارابه ها و معابد مربوط به آنها را بررسی کرد. شمایل نگاری های چوبی ارابه ها در مقایسه با شمایل نگاری های سنگی معابد و همچنین حالت برج گونه کلاه فرنگی هایی که بر بالای ارابه ها نصب می شود، تشابه معماری گونه این ارابه ها را با معابد تقویت می کند. به همین دلیل این ارابه ها نزد هندیان نوعی معبد محسوب می شود.

آشنایی با مراسم ارابه خدایان در هند

5 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 5.00 (1 Vote)

مطالب مشابه

تور هند

تماس با ما

تور هند نوروز 94

همکاری با ما

تور کیش با پرواز ماهان

تور دبی با پرواز ماهان

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر