آموزش انواع نماها در سینما و فیلمسازی (1) - 5.0 out of 5 based on 1 vote

آموزش انواع نماها در سینما و فیلمسازی (1)

 

آموزش انواع نماها در سینما و فیلمسازی


فیلمسازی کار بسیار سخت و پیچیده ای است. هر کسی که قصد ورود به عرصه کارگردانی را داشته باشد باید از پس بسیاری از فنون و مهارت ها بربیاید. تازه تسلط بر فنون و مهارت ها باید در کنار رشد و اعتلای جهان بینی و هنر درونی فرد باشد. در سینما و فیلمسازی، خلاقیت و مهارت دو روی یک سکه هستند که بدون هر کدام از آنها، شما بدل به فیلمسازی ضعیف و در حاشیه خواهید شد.
اما در مبحث فنی، شما بعنوان یک کارگردان قبل از هرچیزی باید دقیقا بدانید که از چه نمایی، چگونه و به چه دلیلی استفاده خواهید کرد. هر فیلمی که شما مشاهده میکنید از نماهای مختلفی تشکیل شده که مخاطب بصورت ناخودآگاه کدهایی را که درون آن نما قرار داده شده اند دریافت میکند. دریافت این کدها و بازگشایی آنها در ادامه باعث میشود تا بیننده فیلم احساس خاصی را نسبت به نماهای مختلف فیلم پیدا کند و در عین حال نیز، از برخی صحنه های دیگر هم مضامین مختلفی را برداشت کند.

 

آموزش انواع نماها در سینما و فیلمسازی


قبل از هر چیز برای دسته بندی نماها، باید به عامل حرکت اشاره کرد. دو دسته بندی کلی برای تقسیم کردن نماها، نماهای ثابت و نماهای متحرک هستند. در نماهای ثابت، دوربین روی سه پایه قرار دارد و فقط با چرخاندن دوربین به سمت چپ و راست (پن کردن) و بالا و پایین (تیلت) میتوان ترکیب بندی و نوع نگاه به سوژه ها را تغییر داد.
در نماهای ثابت، همان دسته بندی کلاسیک برای اندازه قاب ها وجود دارد. نمای ثابت اکستریم کلوز آپ، نمای ثابت کلوز آپ، نمای ثابت مدیوم کلوز آپ، نمای ثابت مدیوم، نمای ثابت امریکایی (نی شات)، نمای ثابت فول شات، نمای ثابت لانگ شات و در نهایت هم؛ نمای ثابت اکستریم لانگ شات است که اندازه نماهای ثابت را تشکیل میدهند.
در نماهایی مانند لانگ شات و اکستریم لانگ شات، که دوربین هم روی سه پایه قرار دارد و از هر گونه حرکتی باز داشته شده است ما نوع خاصی از احساس و مضمون را برداشت خواهیم کرد. در این دو نما بیننده شخصیت فیلم را از فاصله ای نسبتا دور و حتی کاملا دور می بیند.

 

آموزش انواع نماها در سینما و فیلمسازی


این دور بودن باعث میشود تا مخاطب نتواند جزئیات شخصیت روی پرده را ببیند و حتی اگر نمای اکستریم لانگ شات هم باشد که دیگر حتی نمی تواند او را بشناسد. از چنین نماهایی برای القای حس کند بودن زمان استفاده میشود. تحمل تماشای چنین نمایی که عمدتا هم در فیلم های هنری و با ریتم کند پخش میشوند بسیار سخت است و مخاطبان عام سینما خیلی مشتاق به دیدن این نوع نماهایی نیستند.
نمای اکستریم لانگ شات، شخصیت را محصور در مکان خاصی نشان میدهد که در آن محیط خاص مانند بخش کوچکی از آن محیط به نظر می رسد. این گونه است که در سینمای مدرنیستی اروپا کسانی مانند آنتونیونی از اکستریم لانگ شات و لانگ شات بسیار استفاده می کردند. دغدغه مضمونی بسیاری از این فیلمسازان اشاره به بی هویتی انسان مدرن بود و این بی هویتی را می شد از طریق نشان دادن سرگشتگی شخصیت و قابل تمیز نبودن او از محیط اطرافش نشان داد.
در نماهای لانگ ثابت، در کنار دور بودن شخصیت از دید مخاطب و همچنین ریتم کند فیلم، ثابت بودن دوربین و نهایتا حرکت آن بصورت پن و تیلت؛ باعث میشد تا مخاطب حسابی در زمانِ کند و هجمه سنگین محیطی که هیچ تغییری در آن دیده نمیشد، غرق شود.

 

آموزش انواع نماها در سینما و فیلمسازی


در نماهای مدیوم شات این وضع اندکی متفاوت میشود. حالا ما شخصیت خیلی از نزدیک میبینیم و چیزی در حدود بالاتنه او در میان قاب است. از چنین نوع نماهایی در فیلمهای سینمایی اجتماعی و همچنین در تله فیلمها بیشتر استفاده میشود.
در تله فیلم ها چون تلاش برای برقراری ارتباط با مخاطبین تلویزیون است که حتی بعضا هیچ رابطه ای هم با سینما ندارند، استفاده از مدیوم شات ثابت تمهید خوبی است. این نما، نه آنقدر دوربین را به چهره و جزئیات بدن شخصیت نزدیک میکند که مخاطب از این همه نزدیکی حیرت زده شود و این قضیه را درک نکند (چیزی که حین دیدن نماهای کلوز آپ و اکستریم کلوز آپ ممکن است رخ دهد) و نه آن قدر از شخصیت فیلم دور است که نتواند چیزی را تشخیص دهد و از فیلم خسته گردد( همانند نماهای لانگ شات و اکستریم لانگ شات)
در مدیوم شات همه چیز متوسط و نرمال است و هیچ اغراق و تصنعی هم به کار نمی رود. به همین دلیل هم هست که فیلمسازانی که به موضوعات اجتماعی علاقه دارند بیش از بقیه از این گونه نماهایی استفاده میکنند. البته راجع به سینمای اجتماعی این وسط تفاوتی وجود دارد و آن این که، در این سینما از نماهای مدیوم دوربین روی دست بیشتر استفاده میشود که این مورد در ادامه بیشتر مورد بررسی قرار میگیرد.

 

آموزش انواع نماها در سینما و فیلمسازی


اما به هر این رعایت اعتدال در نشان دادن سوژه ها، چیزی است که باعث میشود تا مخاطب فیلم با شخصیت های فیلم بیشتر احساس همذات پندازی بکند. در فیلمهای اجتماعی هم که عمدتا دست بر روی موضوعاتی چون فقر، اعتیاد، طلاق، تنهایی و گرسنگی و غیره گذاشته میشود استفاده از این تمهیدات باعث همذات پنداری بیشتر مخاطب با فیلم و شخصیت های فیلم میشود.
اما آخرین مورد از نماهای ثابت دوربین روی سه پایه، نماهای کلوز آپ و اکستریم کلوز آپ است. جمله معروفی از یکی از تئوریسین های سینما وجود دارد که میگوید: نمای نزدیک روح سینماست.
بیشتر شما در فیلمهایی که مضامین و موضوعات ذهنی و روان شناختی دارند چنین نماهایی را مشاهده میکنید. استفاده از نمای کلوز آپ و اکستریم کلوز آپ باعث میشود تا بیش از هر نوع دیگری شما به شخصیت و چشم های او نزدیک شوید و کوچک ترین جزئیات چهره او و تغییرات رفتاری اش را مشاهده کنید.
به راحتی میتوانید از این اندازه نما، روح شخصیت فیلم را درک کنید و از اشتغالات روانی و نوع تفکرات او سر در بیاورید. در کنار این قضیه، در بسیاری از فیلم های هنری که قصد تجربه کردن با فرم های جدید را دارند هم شما استفاده از این نماها را شاهد هستید.
کلوز آپ و مدیوم کلوز آپ و اکستریم کلوز آپ نماهایی هستند که خیلی دیدنشان برایمان عادی نیستند و خصوصا نمایی مانند اکستریم کلوز آپ، موجب میشود تا مخاطب با دیدن این نما شوکه شده و تحت تسلط کدهای مخفی شده در این نما قرار بگیرد.

آموزش انواع نماها در سینما و فیلمسازی

5 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 5.00 (1 Vote)

مطالب مشابه

هتل آدم و حوا آنتالیا

تور کیش 3 شب و 4 روز

تور استانبول 2 شب و 3 روز ویژه شهریور 94

هتل و اسپای کلارک گرینز - ایرپورت ریزورت هند

دریافت تورهای لحظه آخری و نرخ ویژه از طریق تلگرام

آب و هوای مالزی

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر