آموزش مهارت های رفتاری به کودک

آسیب های اجتماعی گوناگون مانند بیکاری، اعتیاد و... نشان می دهند که برای زندگی در جامعه امروزی، تنها اکتفا به تحصیلات آکادمیک یا رسمی که در مدارس و دانشگاه ها مرسوم است کافی نیست. برای رشد طبیعی و هماهنگ همه توانایی ها و استعدادهای انسان دنبال کردن اندیشه ای که آموزش مهارت های زندگی را دربر داشته باشد لازم و ضروری است. برای دستیابی به این مهم وظیفه ما به عنوان والد این است که مهارت های اجتماعی اساسی و پایه را به فرزندانمان آموزش دهیم تا آنها بتوانند در آینده در روابط فردی و اجتماعی خود موفق باشند. البته آموزش و یادگیری این مهارت ها نیازمند صرف وقت و دقت بسیار است.

 

آموزش مهارت های رفتاری به کودک
منظور از ارتباط را برای فرزندمان توضیح دهیم
والدین موظف هستند منظور از ارتباط را برای فرزند خود روشن کنند و لزوم یادگیری ارتباط موفق و موثر را به او یادآور شوند.
هر فرد برای زندگی موفق در جامعه علاوه بر آموزش مهارت های فردی به یادگیری مهارت های اجتماعی نیز نیازمند است. مهارت اجتماعی به مجموعه رفتارهای فراگرفته قابل قبولی گفته می شود که فرد را قادر می سازد با دیگران رابطه موثر داشته و از واکنش های نامعقول اجتماعی خودداری کند.
روبرو شدن با دیگران و جرات ابراز وجود، بیان نظرات خود و دفاع منطقی از عقاید خود، توانایی در رد درخواست های نابجا و... همگی از مهارت های اجتماعی به شمار می روند.
مهارت های اجتماعی مجموعه ای از رفتارهای اکتسابی است که از طریق مشاهده، مدل سازی، تمرین و بازخورد آموخته می شود و هر دو مدل رفتارهای کلامی و غیر کلامی را دربر می گیرد و همچنین پاسخ درست و منطقی در مقابل رفتارهای دیگران را نیز شامل می شود.
این دسته از آموزش ها جنبه تعاملی دارند و بر اساس محیطی که فرد در آن زندگی می کند متفاوت است و بر همین اساس رشد و توسعه پیدا می کنند.
به فرزندمان بیاموزیم بسیاری از مشکلاتی که ما در زندگی تجربه می کنیم حاصل رفتار و روابطمان با دیگران است واگر مهارت های اجتماعی را به خوبی فرا گیریم زندگی مان همراه با رضایت خواهد بود.

 

آموزش مهارت های رفتاری به کودک
ارتباط موثر شامل سه جز اساسی است:
کلام
لحن
زبان بدن
استفاده مناسب از زبان بدن بیشترین سهم را در ایجاد ارتباط موثر ایفا می کند.
1- زبان بدن یا ژست را به کودکمان بیاموزیم
زبان بدن عبارت است از حرکات ظریف بخش هایی از بدن مانند حرکت دست، صورت یا پاها. زمانی که از زبان بدن در حین صحبت کردن استفاده می کنیم منظورمان قابل فهم تر می شود و حالات هیجانی خود را به مخاطب منتقل می کنیم.
کودکان به تدریج و با بالا رفتن سن و با کمک والدین معنا و مفهوم هر یک از پیام هایی زبان بدن را درک می کنند.
در اینجا چند نمونه از حرکات زبان بدن بیان می شوند:
مشت های گره کرده: این حرکت نشان دهنده عصبانیت است.
بالا انداختن شانه: اظهار بی اطلاعی یا بی اهمیت بودن موضوع برای شنونده
نگاه بیش از حد به ساعت: نشانه کم طاقتی یا بی حوصلگی یا خستگی از صحبت های گوینده
مالیدن چشم ها یا صورت: بیانگر خستگی
این پا و آن پا کردن: نشانه بیقراری یا عجله مخاطب
بالابردن کف دست به سمت جلو: درخواست توقف و صبر کردن مانند برخوردهای پلیس یا داوران در مسابقات ورزشی
دست زدن سریع: بیانگر هیجان مثبت و تشویق و تایید. این علامتی است که حتی کودکان 1 ساله نیز برای نشان دادن شادی خود از آن استفاده می کنند.
کج کردن سر: بیانگر عذرخواهی و پذیرش اشتباه
اخم کردن
و...

 

آموزش مهارت های رفتاری به کودک
نمونه های گفته شده تنها بخش کوچکی از انواع گوناگون زبان بدن بود. شناخت این نشانه ها به ایجاد ارتباط بهتر و کاهش سو تعبیرها کمک کرده و در درک و ارسال بهتر پیام موثر است.
به فرزند خود بیاموزید خود را ارزیابی کند و رفتارهای زبان بدن خود را شناسایی کند و با تمرین بیشتر آنها را در خود تقویت کند.
همچنین با دقت در رفتارهای افراد دیگر مهارت های خوب آنها را شناسایی کند و این رفتارها را نیز فراگیرد.
اهمیت رعایت فاصله اجتماعی
فاصله اجتماعی به منزله فاصله ای فیزیکی است که هنگام مقابله با یک فرد باید رعایت کرد. با آموزش مستقیم و غیرمستقیم به فرزند خود بیاموزیم تا هنگام گفتگوی افراد با یکدیگر یا از طریق مشاهده افراد جامعه یا حتی از طریق فیلم ها، به نحوه ایستادن و نشستن افراد مختلف در برابر هم و در موقعیت های گوناگون دقت کند. هنگام صحبت با افراد غریبه خود را دور نگه دارد و در ارتباط با نزدیکان فاصله کمتر نشانه صمیمیت می باشد.
کودک باید بیاموزد جهت بدنش در حالی که با فردی صحبت می کند باید به صورت طبیعی باشد و حتما به سمت مخاطبش باشد.
2- تاثیر تن صدا بر روابط بین افراد
تاثیر صدا و لحن در ایجاد ارتباط موثر به مراتب از خود کلمات بیشتر است. برخوردهایی که با لحنی نامناسب باشند قطعا موجب شکست رابطه بین افراد می شود.

 

آموزش مهارت های رفتاری به کودک
همچنین حجم صدا و وضوح صدا و نوع صدا (زیر یا بم) نیز بر شکل گیری ارتباط تاثیرگذار است. میزان گفتار (پرحرفی یا کم حرفی) و محتوی آن نیز نشان می دهد چه میزان رعایت طرف مقابل خود را نموده ایم و چه قدر شنونده خوب یا بدی هستیم.
در یک ارتباط ، کلمات تنها 7% ارتباط ما را تشکیل می دهند، این در حالی است که نوع لحن 38% و زبان بدن و نوع حرکات ما 55% در رابطه تاثیر می گذارند.
نقش ارتباط چشمی در ایجاد ارتباط
برای شروع یک ارتباط رو در رو بودن با فرد مخاطب بسیار ضروری است. کودک باید یاد بگیرد که ارتباط چشمی در هنگام گفتگو نشانه توجه، علاقه و رعایت احترام است. همچنین اگر کودک به صورت مستقیم به چشمان فردی که با او گفتگو می کند نگاه کند، می تواند احساسات خود را به او نیز انتقال دهد و موجب اطمینان فرد مقابل به خود نیز شود.

 

آموزش مهارت های رفتاری به کودک
البته کودک باید بیاموزد نگاه خیره بیش از حد به طرف مقابل نیز احساس بدی را در او ایجاد کرده و به طور کلی او باید حد و مرز ارتباط چشمی را حفظ کند، چرا که زیاده روی یا فرار از آن هر دو موجب تضعیف، قطع یا شکست سریع ارتباط می شود.
یافتن نقاط مشترک مهارتی برای ایجاد ارتباط
برای ایجاد و حفظ یک مکالمه دوستانه، توجه به نقاط مشترک از سمت هر دو طرف از اهمیت خاصی برخوردار است و موجب می شود هریک از طرفین تمایل بیشتری برای ادامه دوستی و حفظ ارتباط داشته باشند.
بخش اساسی این شناخت توجه به حالت ها و لحن گفتگوی طرف مقابل است. با آموزش این نکات به کودک خود او را در ایجاد ارتباط با همسن و سالانش و نیز بزرگترها یاری دهیم.

 

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

مطالب مشابه

رستوران های مالزی

راهنمای سفر به مالزی

هتل برج های طلایی کیش

بلیط رایگان به جزیره کیش ویژه اعضا

پله های اسپانیایی رم

ستون های سنگی روسیه

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر