احترام

در هر سنی که باشیم این واژه هزاران بار به گوشمان خورده و همیشه گوش زدمان کرده اند. حتی در مکان های عمومی مثل پیاده رو، پارکها، مترو یا اتوبوس هم به این موضوع اشاره شده است. در هر شرایطی که باشیم احترام بر ما واجب است. احترام فقط بلند شدن از روی صندلی و نشستن یک فرد مسن نیست، آشغال نریختن در خیابان احترام به زمین است، بوق نزدن جلوی بیمارستان و خیلی از موارد دیگر. این مسئله در فطرت ما وجود دارد و ما باید آن را بالفعل کنیم.

 

احترام

احترام

احترام با توجه به جایگاه افراد امری بسیار ناپسند است، این که اگر فردی رییس فلان بانک و یا معاون فلان شرکت است برای ما احترام بیاورد، تنها، دیدگاه نادرست به این موضوع است اما متاسفانه امروزه در بسیاری موارد شاهد اینگونه رفتارها در روابط افراد هستیم. کارمندی که بی ادبانه دست رد به سینه گل فروش سر چهار راه میزند، برای رییسش تا کمر خم می شود. پسری که دوستش را محرم اسرارش میکند، پدر و مادرش را مداخله گر زندگی اش میداند.

درد جامعه ی ما تظاهر است. تظاهر به احترام برای ایجاد دید مثبت دیگران، مسئله ای دور از انسانیت خواهد بود. همه ی ما انسانیم و در برابر انسانی یکسان. هیچ جایگاه و منصبی نباید ما را نسبت به این حقوق تضعیف کند. در شرایط دشوار است که احترام معنا پیدا میکند. اگر پدرمان روی ما دست بلند کرد، ارزش سکوت و معذرت خواهی ما بالا خواهد رفت. اگر خسته بودیم ولی جایمان را پیرمردی سالخورده دادیم، ارزش دارد. مطمئن باشید احترام به هم نوعان و حتی حیوانات دور از چشم خداوند نخواهد بود و نتیجه آن در دنیا و آخرت برایمان رقم میخورد.

 

احترام

خدای سبحان در قرآن در مورد احترام اینگونه سخن می فرمایند:

" بی گمان كسی كه به دیگری احترام می گذارد شخصیت و شاكله وجودی خود را نشان می دهد كه از كمال سلامت برخوردار است و از سوی دیگر منفعت و سودش به خود فرد بازمی گردد و موجب می شود كه دیگران به سوی وی گرایش بیش تری پیدا كرده و در كارها و مشكلات دستگیرش شوند. "

(حج آیه 30)

همچنین در سوره بقره آیه 83 میفرمایند:

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ مُعْرِضُونَ.

و یاد آرید هنگامی که از بنی اسرائیل عهد گرفتیم که جز خدای را نپرستید و نیکی کنید درباره پدر و مادر و خویشان و یتیمان و فقیران، و به زبان خوش با مردم تکلّم کنید و نماز به پای دارید و زکات (مال خود) بدهید، پس شما عهد شکسته و روی گردانیدید جز چند نفری، و شمایید که از حکم خدا برگشتید.

لذا احترام به مردم از جمله والدین، یتیمان و فقیران، احترام به وجود خداوند است و کرامت انسانی خود را نشان میدهیم. در واقع با احترام ما به دیگران یاد میدهیم که چطور با ما برخورد کنند.

 

احترام

احترام

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر