ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

انواع ورزش های باستانی (قسمت دوم)


اسب سواری: در دوران باستان از اسب ها در جنگ ها و مبارزات استفاده می کرده اند. در جنگ ها، هر لشگری که اسب بیشتری داشت، پیروزی او صد در صد بود.
با اختراع چرخ، ارابه ها روی کار آمدند که در جنگ ها تاثیر بسزایی داشتند و ارابه ها را در پشت اسب ها می بستند و شخصی سوار بر آن ها به تیر اندازی و پرتاب نیزه مشغول بوده است که این مساله در روم باستان معمول بوده است.
پارت ها در سوار کاری بسیار چابک بودند تا حدی که در پشت اسب های خود و در هنگام اسب دوانی به تیر اندازی هم مشغول بوده اند.
در زمان ایران باستان، اسب دارای جایگاهی خاصی بوده است که حتی انسان ها بخاطر ارزش و احترام برای اسب، نام خود را به اسب نسبت می دادند و از اسب انتخاب می کردند: می توان، جاماسب، گشتاسب، لهراسب، گرشاسب، ارجاسب را نام برد.

 

انواع ورزش های باستانی (قسمت دوم)

و به این علت اسب به نام های مختلف در زبان فارسی خوانده شده است: توسن، سمند، بارگی، بادپا، تیزتک، تکاور، بلند پای، راهوار و ....
بعد از ورود اسلام به ایران، اسب سواری در کشور ما تا به امروز رونق فراوان دست پیدا کرد.

 

انواع ورزش های باستانی (قسمت دوم)


چوگان: ورزشی می باشد بین دو تیم که سوار بر اسب و در میدان می باشند. این ورزش جزو ورزش های باستانی ایران است که آثار آن در تابلوها، حجاری ها، قالی ها، ضرب المثل ها و ... دیده شده است.
هدف از برگزاری بازی چوگان، پیشرفت روحیه جنگاوری و مهارت سوار کاری بوده است.
در قدیم بازی چوگان مثل امروز نبوده است و چند نفر سوار بر اسب به دنبال هم می کردند تا توپ را از آن یکی بگیرند و دیگری را از میدان بازی حذف می کردند. بازی چوگان از ایران به سمت مصر و روم شرقی و بعد به سمت هند و ژاپن و چین پیشروی کرد و بسیار مورد علاقه سربازان و درباریان شد.
در چین چوگان را علاوه بر اسب بر پشت الاغ و قاطر هم انجام می دادند و در هند، چوگان مورد حمایت پادشاهان مغول و گورکانی بود. در دربار اکبر شاه گورگانی، تعدای چوگان باز حرفه ای وجود داشتند که همیشه به بازی چوگان می پرداختند.

 

انواع ورزش های باستانی (قسمت دوم)

در تاریخ گفته اند که اکبر شاه بسیاری از فنون بازی چوگان را از بر بوده است تا حدی که توپ چوگان را در هوا می زده است. آتیلا پادشاه سنگدل قوم هون، در زمان های تفریح خود به این ورزش می پرداخت و هر بار که در جنگی پیروز می شد، جشنی بزرگ می گرفت و چوگان بازی می کرد. چوگان در نزد پاکستانی ها بسیار محبوب بوده است تا حدی که در روستا های آن زمین چوگان ساخته بودند. در سرزمین های عرب نشین هم ورزش چوگان با نام صولجان شناخته شده بود. در دوران صفویان، ورزش چوگان بسیار پیشرفت کرد و مورد علاقه شاه عباس صفوی بود که بر بالای ایوان عالی قاپو می رفت و به تماشای این ورزش در میدان نقش جهان می نشست. جهانگردانی مانند شاردن و آنتونی شرلی، با توجه به سفر های خود به شهر های ایران و به این شهر از خاطرات خود درباره ورزش چوگان بسیار نوشته اند و حتی سرجان ملک که در اوایل قرن 19 به ایران آمده بود از این ورزش توضیحات بسیاری نوشته و به عنوان ورزشی تاریخی مطرح کرده است.

 

 

انواع ورزش های باستانی (قسمت دوم)

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

مطالب مشابه

رستوران های مالزی

هتل برج های طلایی کیش

پله های اسپانیایی رم

ستون های سنگی روسیه

موزه بطری های شیشه ای پاتایا تایلند

برج های دوقلوی پتروناس کوالالامپور مالزی

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر
  • هیچ نظری یافت نشد