راشیتیسم چیست؟راشیتیسم چیست؟

راشیتیسم یک اختلال اسکلتی است که ناشی از کمبود ویتامین D، کلسیم یا فسفات است. این مواد مغذی برای رشد استخوان های قوی و سالم لازم و ضروری هستند. افراد مبتلا به راشیتیسم دارای استخوان های ضعیف و نرم هستند و در برخی از موارد رشد ناگهانی در قسمت هایی از استخوان ها و در موارد شدیدتر، موجب ناهنجاری های اسکلتی می شود.

ویتامین D به بدن کمک می کند که کلسیم و فسفات را از روده جذب کند. ویتامین D در محصولات غذایی مختلف، از جمله شیر، تخم مرغ و ماهی یافت می شود. همچنین زمانی که پوست در معرض نور خورشید قرار می گیرد، ویتامین D تولید می کند.

کمبود ویتامین D موجب کمبود کلسیم و فسفات در بدن می شود. هنگامی که این اتفاق می افتد بدن هورمون هایی تولید می کند که کلسیم و فسفات را از استخوان ها آزاد می کند. با ادامه این روند استخوان ها دچار کمبود مواد معدنی شده و پس از مدتی ضعیف و نرم می شوند.

همه افراد و مخصوصا کودکان در معرض خطر ابتلا به راشیتیسم قرار دارند. کودکانی که تغذیه مناسب ندارند و در مناطقی زندگی می کنند که نور خورشید کافی نیست بیشتر در معرض خطر هستند. در مواردی نیز وراثت موجب ابتلا کودک به این بیماری می شود.

در کشورهای پیشرفته از سال 1940 به بعد با افزایش مصرف غذاهای غنی شده با ویتامین D مانند غلات راشیتیسم ناپدید شد.

چه کسانی در معرض خطر ابتلا به راشیتیسم هستند؟راشیتیسم چیست؟

عواملی وجود دارد که موجب می شود گروهی از افراد جامعه بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری راشیتیسم باشند. این عوامل عبارتند از:

1- سن: راشیتیسم در بین کودکان بالای 6 سال تا افراد 36 ساله شایع تر است. در این دوره زمانی، کودکان معمولا رشد سریعتری دارند. بدن آنها نیاز به کلسیم و فسفات بیشتری برای تقویت و توسعه استخوان دارد و اگر این نیاز توسط مواد غذایی و یا نور خورشید تامین نشود ناگزیر از ذخیره کلسیم و فسفات استخوان ها کم خواهد شد.

2- رژیم غذایی: در افراد گیاهخوار که رژیم غذایی آنها فاقد ماهی، تخم مرغ و یا شیر است، احتمال ابتلا به راشیتیسم بیشتر است. همچنین افرادی که در هضم شیر مشکل دارند و یا به لاکتوز موجود در شیر حساسیت دارند و شیر مصرف نمی کنند نیز در معرض خطر ابتلا به راشیتیسم قرار دارند.

علاوه بر موارد گفته شده نوزادانی که تنها با شیر مادر تغذیه می شوند نیز در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند چرا که در اکثر موارد شیر مادر فاقد ویتامین D کافی برای پیشگیری از ابتلا به راشیتیسم است. به همین دلیل نوزادان تا سن 2 سالگی بایستی قطره ویتامین D مصرف کنند.

3- رنگ پوست: کودکان آفریقایی، جزایر اقیانوس آرام و تبار خاورمیانه بیشتر در معرض خطر ابتلا به راشیتیسم قرار دارند زیرا پوست تیره دارند. پوست تیره به نور خورشید واکنش کمتری نشان می دهد و در نتیجه ویتامین D کمتری تولید می کند.

4- موقعیت جغرافیایی: بدن انسان بیشترین ویتامین D مورد نیاز خود را از آفتاب به دست می آورد، بنابراین افرادی که در نواحی با نور خورشید کم زندگی می کنند، بیشتر در معرض خطر ابتلا قرار دارند.

5- ژن ها: نوعی از بیماری راشیتیسم وجود دارد که منشاء آن وراثت است. در این مورد، اختلال از طریق ژن های والدین منتقل می شود، که به نام راشیتیسم ارثی شناخته می شود و مانع از جذب کلسیم و فسفات در بدن می شود.

علائم و نشانه های راشیتیسم چیست؟

-درد یا حساسیت در استخوانهای بازوها، پاها، لگن یا ستون فقرات

-رشد ناگهانی و یا قد کوتاه

-شکستگی استخوان

-گرفتگی عضلات

-ناهنجاری های دندان، مانند:

• تاخیر در تشکیل دندان
• سوراخ در مینای دندان
• آبسه ها
• نقص در ساختار دندان
• افزایش تعداد حفره ها

-ناهنجاری های اسکلتی، از جمله:

• جمجمه با شکل عجیب
• پاها که کج شده
• ستون فقرات منحنی
• ناهنجاری های لگن

اگر فرزندتان علائم راشیتیسم را دارد سریعا با پزشک خود تماس بگیرید. اگر این اختلال درمان نشود، موجب تغییر شکل دائمی استخوان های کودک می شود.

راشیتیسم چگونه تشخیص داده می شود؟راشیتیسم چیست؟

در بیشتر موارد پزشک با انجام معاینه فیزیکی قادر به تشخیص راشیتیسم می باشد. اما در مواردی نیز برای اطمینان از تشخیص پزشک درخواست آزمایش می دهد. این آزمایشات عبارتند از:

1- آزمایش خون برای اندازه گیری سطح کلسیم و فسفات خون

2- استفاده از اشعه ایکس برای بررسی ناهنجاری های استخوانی

3- در موارد نادر برای تشخیص بیماری، بیوپسی استخوان انجام می گیرد. در این آزمایش بخش بسیار کوچکی از استخوان برداشته شده و برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه فرستاده می شود.

چگونه راشیتیسم درمان می شود؟

در درمان راشیتیسم تمرکز بر جایگزینی ویتامین Dیا مواد معدنی کم شده در بدن است. این نوع درمان بیشتر علائم مربوط به راشیتیسم را از بین می برد. اگر فردی دچار کمبود ویتامین D شده باشد، احتمالا پزشک نور خورشید را تجویز می کند. همچنین مصرف مواد غذایی غنی از ویتامین D مانند ماهی، کبد گوسفند، شیر و تخم مرغ توصیه می شود.

علاوه بر این مکمل کلسیم و ویتامین D نیز برای درمان راشیتیسم استفاده می شود. در مصرف مکملهای کلسیم و ویتامین D زیاده روی نکنید و دوز مناسب را رعایت کنید چرا که مصرف بیش از حد این مکمل ها می تواند خطرآفرین باشد.

اگر کودکی بر اثر این بیماری دچار اختلال اسکلتی شده باشد، ممکن است نیاز به تعویض مفصل زانو داشته باشد تا استخوانها به درستی و به یک اندازه رشد کنند. در موارد شدید، ممکن است کودک نیاز به جراحی اصلاحی داشته باشد.

برای درمان راشیتیسم ارثی، ترکیبی از مکمل فسفات و سطوح بالایی از نوع مخصوصی از ویتامین D ، مورد نیاز است.

چه اقداماتی پس از درمان بایستی صورت گیرد؟راشیتیسم چیست؟

افزایش سطح ویتامین D، کلسیم و فسفات به اصلاح بیماری راشیتیسم کمک می کند. اکثر کودکان مبتلا به این بیماری، حدود یک هفته پس از درمان بهبود می یابند.

اغلب کودکانی که در اثر این بیماری دچار تغییر شکل اسکلت شده اند، در طول زمان بهبود می یابند و یا تغییر شکل حاصله به طور کامل ناپدید می شود. این امر فقط در صورتی امکانپذیر است که کودک هنوز فرصت کافی برای اصلاح ناهنجاری های استخوانی داشته باشد و اگر در دوره رشد کودک بیماری درمان نشود ناهنجاری های پدید آمده می تواند دائمی و همیشگی شود.

بهترین راه برای جلوگیری از ابتلا به راشیتیسم، مصرف رژیم غذایی حاوی مقادیر کافی کلسیم، فسفر و ویتامین D است. افرادی مبتلا به اختلالات کلیوی باید سطح کلسیم و فسفات خود را به طور مرتب تحت نظر داشته باشند.

خدمات بهداشت ملی انگلستان (NHS) اعلام کرده است، برای دریافت ویتامین D مورد نیاز بدن از طریق نور خورشید فقط چندین بار در هفته در طول ماه های بهار و تابستان دست های خود را در معرض نور آفتاب قرار دهید تا از این بیماری جلوگیری شود و بیش از آن نیاز نیست. توجه داشته باشید که قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید به پوست آسیب می رساند و سبب مشکلات پوستی خواهد شد.

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

مطالب مشابه

سندروم کار با کامپیوتر چیست؟

بروسلوز یا بیماری تب مالت چیست؟

خارشتر چیست؟

مد چیست؟

انسولین چیست؟

بیماری اسکولیز چیست؟

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر