ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

سندرم تونل کارپال در بارداری

سندرم تونل کارپال چیست؟

بارداری شرایطی خاص چه از نظر فیزیکی و چه از لحاظ احساسی برای هر زن بارداری به همراه دارد. هر چند مادر شدن برای اکثر زنان خوشایند است، اما تغییرات ناخوشایندی نیز ممکن است برای فرد ایجاد شود که تحمل بارداری و شرایط خاص آن را تا حدودی سخت و دشوار می کند.

یکی از وضعیت های ناخوشایندی که ممکن است در حین بارداری ایجاد شود و موجب آزار و اذیت فرد شود، سندروم تونل کارپال است، که با ایجاد درد و بی حسی در ناحیه دست همراه است.

 سندروم تونل کارپال در بارداری

عصب محیطی دست، عصبی است که از گردن و میانه شانه عبور کرده و به ناحیه ای بسیار باریک با عنوان تونل کارپال، که از رباط ها و استخوان های بسیار کوچک ساخته شده است؛ و در نهایت به مچ و انگشتان دست می رسد.

اگر به هر دلیلی این عصب پاره یا له شود، موجب ایجاد بی حسی و درد در مچ و انگشتان دست می شود که در اصطلاح پزشکی سندروم تونل کارپال گویند. در بارداری نیز اتفاقی مشابه می افتد و به دلیل افزایش وزن و بزرگ شدن سینه ها، فشار زیادی بر این ناحیه وارد می شود و فرد بی حسی، سوزن سوزن شدن یا درد در دست خود احساس می کند و این موارد، فرد را از انجام کارهای روزمره، باز می دارد.

علائم سندروم تونل کارپال

ابتلا به سندروم تونل کارپال در هر دوره ای از بارداری ممکن است، اتفاق افتد؛ اما احتمال بروز آن در سه ماهه اول بارداری کمتر از سه ماهه دوم و سوم می باشد. نشانه های این بیماری در افراد مختلف، متفاوت است و بسته به شرایط بدنی فرد ممکن است، یک یا هر دوست را درگیر کند. همچنین معمولا علائم بیماری در شب و به هنگام خواب بدتر شده و مشکلات بیشتری را برای فرد ایجاد می کند. مهمترین علائم سندروم تونل کارپال عبارتند از:

1- درد در ناحیه گردن، شانه و آرنج دست

2- درد در ناحیه ساعد، مچ و انگشتان دست

3- ایجاد تورم در کل دست یا فقط مچ

4- احساس بی حسی یا سوزن سوزن شدن در مچ و انگشتان دست

5- احساس سوزن سوزن شدن در بازو

6- عدم هماهنگی بین انگشتان دست که در نتیجه این اختلال، فرد در نگه داشتن اجسام و کارهایی که به مهارت های ظریف انگشتان نیاز دارد، دچار مشکل می شود.

سندروم تونل کارپال در بارداری

علل بروز سندروم تونل کارپال در بارداری

در زمان بارداری، تغییرات هورمونی موجب ایجاد تغییرات فیرزیکی بسیاری در بدن می شود. برخی از تغییرات فیزیکی مانند اضافه وزن و افزایش سایز سینه ها، موجب ایجاد ورم و افزایش فشار در قسمت های دیگر بدن می شود؛ که یکی از این قسمت ها، تونل کارپال می باشد. افزایش فشار بر روی تونل کارپال موجب می شود، حالتی مانند له شدگی در عصب میانی موجود در این تونل باریک، ایجاد گردد و در نتیجه علائم گفته شده در بالا، بروز کنند.

علاوه بر تغییرات ناشی از بارداری، بیماری هایی مانند آرتریت، روماتوئید و فعالیت های شدید بدنی مانند ورزش های سنگین، تایپ کردن زیاد و حرکات مکرر دست، نیز می تواند در بروز سندروم تونل کارپال تاثیرگذار باشد.

تشخیص سندروم تونل کارپال

برای بررسی سندروم تونل کارپال، پزشک دست های بیمار را بررسی کرده و اگر ورم و علائمی که گفته شد، در آنها مشاهده نماید؛ احتمالا برای اطمینان بیشتر تست های ساده ای انجام خواهد داد. این آزمایشات به دو دسته کلی تست های فیزیکی و آزمایشات بالینی تقسیم بندی می شود.

انواع تست های فیزیکی عبارتند از:

1- تست فشار مچ دست

در این تست پزشک بر روی محل تونل کارپال فشار وارد می کند تا میزان درد در این ناحیه را بررسی نماید.

2- تست تینل

در این تست پزشک بر روی عصب میانی تونل کارپال، ضربه وارد می کند تا میزان سوزن سوزن شدن در انگشتان دست را بررسی نماید.

3- تست فالن

در این تست، در حالی که بازوی بیمار ثابت نگه داشته شده؛ از بیمار خواسته می شود تا جایی که می تواند، آرنج خود را خم کند؛ سپس به مدت 1 دقیقه در این وضعیت باقی بماند. اگر در این مدت دست های بیمار دچار بی حسی، درد یا سوزش شد؛ فرد به سندروم تونل کارپال دچار شده است.

آزمایشات بالینی برای تشخیص سندروم تونل کارپال عبارتند از:

1- آزمایش جریان عصب

در این آزمایش، سرعت سیگنال های عصبی که از عصب میانی تونل کارپال عبور می کند، بررسی می شود و سرعت و شدت پاسخ ماهیچه ها در برابر شوک الکتریکی اندازه گیری می شود.

2- آزمایش EMG: در این آزمایش به منظور اندازه گیری فعالیت الکتریکی، سوزن باریکی در بافت عضله دست وارد می شود.

3- تصویربرداری: برای تشخیص اختلالات موجود در عصب میانی دست، می توان از سونوگرافی یا MRI استفاده کرد.

سندروم تونل کارپال در بارداری

درمان سندروم تونل کارپال

در اکثر موارد، زنان باردار پس از به دنیا آوردن نوزاد، به علت برطرف شدن فشار وارده بر شانه ها، بازوها و دنده ها، علائم سندروم تونل کارپال تا حدودی برطرف خواهد شد و حداکثر تا 3 ماه پس از زایمان به طور کلی از بین می رود؛ چرا که در این مدت هورمون های بدن به حالت نرمال برگشته و تغییرات فیزیکی ناشی از بارداری به طور کلی برطرف خواهد شد.

در بیشتر موارد این درد و بی حسی در دوران بارداری، به خاطر جمع شدن مایعات در بدن است و پس از بارداری با تخلیه مایعات اضافی از بدن، بدن وضعیت نرمال خود را به دست می آورد.

 

 

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

مطالب مشابه

مالزی در یک نگاه

رفت و آمد در مالزی

تعطیلات در مالزی

مسجد ایرانیان در هند

سیکاندرا در هندوستان

ارگ آگرا در هند

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر
  • هیچ نظری یافت نشد