چگونه در رستوران رفتار کنیم؟ - 5.0 out of 5 based on 1 vote
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

چگونه در رستوران رفتار کنیم؟


در اینجا ما به شما می گوییم رستوران یعنی چه!
شما فکر میکنید رستوران جایی است که مردم آن جا غذا می خورند.
ولی کاملا در اشتباهید!
در کشور فرانسه در قرن شانزدهم نوعی سوپ سرو می شد که نام آن "رستوران" بود، و یک غذای بسیار مقوی به حساب می آمد.
بعد ها فردی فرانسوی مکانی را افتتاح کرد که فقط سوپ ذکر شده سرو می شد. نام آن جا را رستوران گذاشت، و از آن زمان به بعد جایگاه غذاخوری را به عنوان رستوران می شناختند.

 

چگونه در رستوران رفتار کنیم؟


آداب رستوران رفتن به شرح زیر است:
1.حتما بدانید که برای رستوران رفتن پول و موجودی کافی به همراه داشته باشید.
2. همواره آگاهید که خانم ها مقدم ترند! در ابتدا بگذارید خانم ها وارد رستوران شوند.
3.در هنگام فصل سرما، وقتی خانم میخواهد پالتو خود را در بیاورد بهتر است این کار را آقایون انجام دهند.
4. اگر رستوران دارای مکانی برای آویزان کردن لباس و وسایل دارد این کار را بر عهده خدمتگزار رستوران و یا مرد محترم بگذارید. در غیر این صورت از یک صندلی اضافی برای گذاشتن وسایل و لباس های خود استفاده کنید.
5. قبل از خوردن غذا حتما دست های خود را بشویید و از پاکیزه بودن آن ها مطمئن شوید.
6. برای انتخاب یا سرو غذا، ابتدا منوی رستوران را در اختیار خانم ها و افراد سالمند که همراهتان هستند بگذارید.
7. موقع انتخاب غذا هیچگاه به قیمت آن ها اشاره مستقیم نداشته باشید.

 

چگونه در رستوران رفتار کنیم؟


8. حتما و حتما غذایی که دوست دارید سفارش دهید. نه غذایی که خیلی ارزان و یا گران قیمت است.
9. برای صدا کردن گارسون رستوران اگر در نزدیکی شماست از کلمات مودبانه مانند : خانم، سرکار، جناب و یا آقا استفاده کنید.
10. وقتی که گارسون نزدیک شما نیست و به او نیاز دارید بدون صدا کردن و با اشاره دست و صورت او را نزد خود بخوانید.
11. هیچگاه با استفاده از قاشق و وسایل روی میز برای جلب توجه گارسون استفاده نکنید.
12. اگر غذای شما مرغ است، در صورتی که استخوان داشته باشد می توانید آن را با دست میل کنید.
13. هنگامی که ناگاه قاشق و چنگال شما بر زمین افتاد، خودتان آن ها را برندارید و از گارسون رستوران با احترام بخواهید یک سرویس جدید برایتان بیاورد.
14. وقتی غذایتان تموم شد، کارد و چنگال و یا قاشق را در سمت راست بشقاب خود بگذارید.

 

چگونه در رستوران رفتار کنیم؟


15. هرگز در رستوران سیگار نکشید! مگر آن که اجازه آن را داشته باشید.
16. زمانی که رستوران شلوغ است، وقت زیادی را برای خوردن غذا تلف نکنید و بعد از اتمام آن محل را ترک کنید. با این کار احترام زیادی به افرادی که منتظر میز هستند می گذارید.
17. موقعی که شما قصد رفتن دارید، حتما از بقیه همراهانتان سوال بپرسید و در صورتی که همه آماده بودند صورت حساب را درخواست و آن را پرداخت کرده و سپس بروید.
18. هنگام حساب کردن صورت حساب هیچوقت به آن دقت زیادی نکنید و تعجب خود را نشان ندهید. با این کار باعث می شوید همراهانتان احساس شرمندگی و خجالت کنند.
19. در صورت تمایل و با رضایت کامل مبلغی را برای دستمزد کارکنان به رستوران بپردازید.
20. قبل از این که رستوران را ترک بگویید، برای پوشیدن لباس خانم، به او کمک کنید.
21. هنگام ترک کردن رستوران حتما دقت داشته باشید که وسایلی را جا نگذاشته باشید.

 

 چگونه در رستوران رفتار کنیم؟

 

کلیک ها: 11
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

زندگی نامه رزا پارک، بانوی اول حقوق مدنی

«بانوی اول حقوق مدنی»، زنی سیاه پوست که در تمام طول زندگی خود علیه تبعیض نژادی در آمریکا مبارزه کرد کسی نیست جز رزا پارک. نقش فعال این بانو در جنبش حقوق مدنی، سبب شد که توسط کنگره آمریکا به عنوان "مادر جنبش حقوق مدنی در عصر مدرن " شناخته شود.

رزا در چهارم ماه فوریه سال 1913 در توسکی به دنیا آمد. نام پدرش لوئیس مک کولی بود، و مادرش لوئیزا نام داشت. وقتی او چهار سال داشت پدر و مادرش از هم جدا شدند و او به همراه مادرش به زادگاه مادری اش در مونتگومری نقل مکان کرد و به همراه برادر کوچکتر خود با پدر و مادر بزرگش در مزرعه آنها ساکن شدند. تا یازده سالگی مادرش در خانه به او تدریس می کرد. سپس در مدرسه صنعتی دختران مونتگومری ثبت نام کرد. که این مدرسه کاملا مخصوص سفید پوستان بود. و از همین سن متوجه تبعیض نژادی بین سیاه و سفید پوستان شد چرا که او پیاده به مدرسه می ‌رفت، زیرا خدمات اتوبوس مدرسه فقط برای محصلین سفید پوست بود.

زندگی نامه رزا پارک، بانوی اول حقوق مدنی

در سال 1928 رزا به دبیرستان بوکر در واشنگتون رفت. اما به دلیل بیماری مادر بزرگش این مدرسه را ترک کرد و برای پرستاری از مادر بزرگش به مونتگومری بازگشت. اما دیری نگذشت که مادر بزرگش نیز فوت کرد و او مجددا به بوکر بازگشت.

یک سال بعد برای ادامه تحصیل به کالج معلمان ایالت آلاباما رفت اما مجددا به خاطر بیماری مادرش مجبور شد آنجا را ترک کند.

در سن 19 سالگی رزا پارک با ریموند پارک پیوند زناشویی بست. همسر وی آرایشگر بود، به علاوه اینکه یکی از اعضای فعال NAACP نیز بود، که یک انجمن ملی برای پیشرفت ملیت‌ های نژادهای غیر سفید پوست بود. و این سازمان برای تشویق مردم می کرد که خواستار امکانات قانونی دادگاه و ایجاد حقوق برای افراد غیر آمریکایی باشند.

زندگی نامه رزا پارک، بانوی اول حقوق مدنی

رزا به تشویق همسرش ریموند، تحصیلاتش را ادامه داد و در سال 1934 توانست دیپلم خود را دریافت کند.

پس از فارغ التحصیلی نیز به NAACP پیوست و اولین دبیر زن این انجمن شد. در سال 1944 رزا برای مدتی در پایگاه نیروی هوایی ماکسول در مونتگومری به عنوان خدمتکار یک زوج سفید پوست به نام کلیفورد و ویرجینیا مشغول به کار شد. در این پایگاه خبری از تبعیض نژادی نبود و منشا الهام بخش فعالیت های آتی رزا بود.

در آن زمان سیاهپوستان حق رای نداشتند. از اولین فعالیت های رزا پارک بر علیه تبعیض نژادی، ثبت نام برای رای دهی بود. درخواست او سه بار رد شد. اما در نهایت و در سال 1945 او مجددا ثبت نام کرد و این بار موفق شد که گواهی دریافت کند که بتواند به عنوان یک شهروند آمریکایی رای بدهد.

اما حادثه ای که به دنبال آن جنبش عظیمی در سیاهان را به راه انداخت، به عنوان اتوبوس مونتگری در سال بعد اتفاق افتاد.

اواخر دهه 1800، قوانینی توسط ادارات محلی به تصویب رسیده بود. که بر اساس این قوانین بین سفیدپوستان و سیاه پوستان در تمام مکان های عمومی اعم از دستشویی، سیستم های حمل و نقل عمومی و حتی کافه‌ها تبعیض ایجاد می کرد!

زندگی نامه رزا پارک، بانوی اول حقوق مدنی

یکی از این قوانین مربوط به سیستم جداسازی مسافران در اتوبوس می شد. بر این اساس چهار ردیف اول صندلی های اتوبوس مخصوص سفیدپوستان بود و سیاه پوستان تنها می‌ توانستند در صندلی‌های باقی مانده عقب بنشینند. اما علی رغم این قوانین رسمی، افراد سفید پوست حتی اگر صندلی‌های اشاره شده خالی نبودند، می توانستند مسافران سیاه پوست را بلند کرده و روی صندلی آنها بنشینند. همچنین بخش بین صندلی سفید پوستان و سیاه پوستان با علامت متحرکی که توسط راننده می‌ توانست تغییر یابد، جا به جا می شد تا اگر مسافران سفید پوست صندلی نداشتند، مسافران سیاه را مجبور کنند تا از اتوبوس پیاده شوند.

روزا پارک بارها نارضایتی خود را از این سیستم ابراز کرده بود. یک مرتبه، هنگامی که او از در جلویی اتوبوس سوار شد بود، راننده به او گفته بود که سیاهان برای سوار شدن به اتوبوس از در عقب باید وارد شوند.

زندگی نامه رزا پارک، بانوی اول حقوق مدنی

در سال 1955، پارک و سه سیاه پوست دیگر در صندلی‌های بخش سیاه پوستان اتوبوس، در پشت "صندلی سفیدها" نشسته بودند.

وقتی که افراد سفیدپوست بیشتری سوار اتوبوس شدند، راننده علامت متحرک را عقب‌ تر برد و به پارک و آن سه نفر دستور داد که بلند شوند.

آن سه نفر جایشان را عوض کردند، اما رزا حاضر نشد از صندلی اش برخیزد. راننده و او را تهدید کرد که به پلیس زنگ می‌زند. اما او باز هم از بلند شدن امتناع کرد و در نهایت راننده پلیس را خبر کرد و آنها رزا را دستگیر کردند.

به دلیل این رفتار در اتوبوس، رزا پارک متهم به نقض قانون شد. اما او درخواست تجدید نظر داد. از روزی که محاکمه او (در تاریخ 5 دسامبر 1955)، انجام شد، جامعه سیاه پوستان مونتگومری، استفاده از اتوبوس های عمومی را به مدت 381 روز  تحریم کردند! سیاهپوستان با استفاده از کارپول‌ ها، تاکسی ‌هایی که رانندگانش نیز سیاه پوست بودند، یا پیاده به سرکار می ‌رفتند.

یکسال بعد در 13 نوامبر 1956، دادگاه ایالات متحده آمریکا حکمی صادر کرد که تبعیض نژادی در اتوبوس‌ها را لغو می کرد. این خبر در روز 20 دسامبر به گوش سیاهپوستان مونتگومری رسید و یک روز بعد آن، این تحریم برداشته شد.

زندگی نامه رزا پارک، بانوی اول حقوق مدنی

در اثر این تحریم یکپارچه، بخش حمل و نقل عمومی خسارت‌ های بزرگی دید. پس از لغو قانون تبعیض نژادی دیگر جداسازی در اتوبوس ‌ها و بخش‌های جداگانه وجود نداشت.

این مقاومت رزا پارک برای او و خانواده اش نیز درد سرهایی را ایجاد کرد اما آنها همچنان به مبارزه خود ادامه دادند. در آن مدت همسرش ریموند کار خود را از دست داد زیرا در محل کار اجازه تائید همسرش را نداشت.

اما پس از گذر از آن سختی ها دولت دیترویت به تجلیل از این مبارزه و ایستادگی، یک خیابان را به اسم رزا پارک نامگذاری کرد.

در سال 1977 ریموند، همسر رزا پارک به دلیل ابتلا به سرطان فوت کرد. و در همان سال برادرش را نیز از دست داد.

یک تندیس از رزا پارک در تالار مشاهیر میشیگان به چشم میخورد. به علاوه به او جوایز زیادی نیز اهدا شد، از جمله مدال افتخار الیس، جایزه الونور روزولت شجاعت زنان، جایزه دو لورن، جایزه راجر بلدوین و مدال آزادی که بیل کلینتون، رییس جمهور آمریکا به او اعطا کرد.

او در سال 1992 زندگی نامه خود را با نام داستان من منتشر کرد. او در سال 2005 به دلیل بیماری زوال عقلی در سن 92 سالگی درگذشت و نامش را برای همیشه در تاریخ مبارزه سیاه پوستان ثبت کرد.

کلیک ها: 45
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

معنای نقد

یکی از نشانه های جامعه فعال و پویا وجود اندیشه های گوناگون در آن جامعه است. اگر در جامعه ای تبادل افکار و آرا وجود داشته باشد آن جامعه به رشد و بالندگی می رسد. وقتی در جامعه ای نقد و نقادی وجود داشته باشد، سلامت علمی آن جامعه تضمین می شود.

معنای نقد چیست؟

عده ای می گویند نقد صرفا بیان خوبی ها است و نباید درباره بدی ها و زشتی ها صحبتی کرد. نویسنده ای بر این باور است که نقاد واقعی باید فقط به بیان زیبایی ها بپردازد و از نارسایی ها چشم پوشی کند.
عده دیگری می گویند نقد یعنی عیب جویی کردن. اما به نظر می رسد معنای درست نقد ارزیابی منصفانه یک چیز است. برای این که بتوانیم چیزی را نقد کنیم، هم باید خوبی های آن را بدانیم و هم بدی های آن را.

معنای نقد

چرا باید نقد کنیم؟

اگر آداب نقد را رعایت کنیم، نقد کردن هیچ زیانی نخواهد داشت. در روایات فروانی که ما در اینجا به برخی از آن ها اشاره می کنیم، بر اهمیت و ضرورت نقد اشاره شده است. امام صادق(ع) می فرمایند: بهترین دوستان در نزد من کسانی اند که عیوب و نواقص من را به من هدیه دهند.
در حدیث دیگری امام علی (ع) می فرمایند: کسی که عیب تو را به تو گوشزد می کند در واقع خیرخواه توست.
امام حسین (ع) فرمود: کسی که تو را دوست بدارد، تو را از انجام زشتی ها و بدی ها نهی می کند و کسی که تو را دشمن بدارد، تو را می فریبد.

نقد کردن چه فایده ای دارد؟
نقد اندیشه ها و گفتارهای نادرست یک فرد یا یک گروه درواقع خدمت به خود آن فرد یا گروه است. نقد اگر درست و براساس موازین اخلاقی انجام گیرد می تواند چشم دیگر شخص نقد شونده باشد. چشمی که بدون عینک علاقه به اندیشه یا عملکرد او می نگرد و می خواهد ناراستی های آن را دریابد و به او نشان دهد.
و به قول سعدی:
به نزد من آن کس نکوخواه توست که گوید فلان خار در راه توست

معنای نقد

برای نقد کردن چه شرایطی را باید رعایت کنیم؟

برای نقد کردن، هم منتقد و هم شخص نقد شونده باید شرایطی را رعایت کنند که در ادامه آن ها را توضیح می دهیم.

1- تخصص در موضوع و فهمیدن سخن

اولین گام برای نقد این است که موضوع را به خوبی فهمیده باشید. نباید با فهم اندک یا تصویری مبهم از چیزی آن را مورد نقد قرار داد. همین موضوع موجب اختلافات زیادی میان متفکران شده است. ناگفته نماند کسی که اندیشه یا گفتار و کردارش مورد نقد قرار می گیرد نباید ناقد را به کج فهمی مطالب خود متهم کند.

2- کنار گذاشتن نیت های نادرست
هنگامی که نقد می کنیم باید حب و بغض ها را کنار بگذاریم. اگر به قصد مچ گیری نقد کنیم کار درستی نکردیم و به حقیقت آن چیز دست نیافته ایم. باید قصد و غرض بدی از نقد نداشته باشیم. نکته ای که در اینجا وجود دارد این است که شخصی که مورد نقد قرار می گیرد نیز نباید سریعا ناقد را به داشتن نیت بد متهم کند.

معنای نقد

3- نقد کردن را از خودمان شروع کنیم

رسول خدا(ص) می فرمایند: خوشا به حال کسی که عیوب خودش او را از پرداختن به عیوب دیگران بازمی دارد و در حدیثی دیگر امام علی (ع) می فرمایند: بزرگترین عیب آن است که چیزی را عیب بشماری در حالی که خود به آن گرفتاری. شایسته آن است که اول خودمان به چیزی که به دیگرن توصیه می کنیم، عمل کنیم. در این صورت نقد کردن ما موثر واقع می شود. مثل پزشکی که خودش سیگار مصرف می کند و دیگران را به ترک سیگار توصیه می کند. بهتر این است که اول از خودمان شروع کنیم و به رفع عیب های خود بپردازیم و خودمان را اصلاح کنیم و بعد منتقد دیگران باشیم.

معنای نقد

کلیک ها: 13
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

بررسی تاریخ پوشاک

پوشاک از نیازهای مهم و کلیدی انسان محسوب می شود. خوراک، مسکن، امنیت و... دیگر نیازهای حیاتی انسان هستند. در این مقاله درباره پوشاک و تحولات آن در ایران مطالبی را مطرح می کنیم. همراه ما باشید.

نیاز به انسان به پوشاک

بررسی تاریخ پوشاک مردم ایران زمین نیاز به بررسی تمدن و تاریخ اجتماعی آنان است. بشر در ابتدای آفرینش خود نیازی به لباس و پوشش سر و تن نداشته زیرا بدنش پوشیده از مو بوده است ولی در اثر تکامل و ریختن موهایش و برای محافظت از خود در مقابل سرما و گرما لباس می پوشیده است.
پوشاک در هر ملت، بخشی از فرهنگ هر ملت محسوب می شود و لباس پوشیدن یکی از لازمه های زندگی می باشد. بدون شک عوامل فرهنگی، مذهبی، آداب و رسوم، شیوه زندگی و مسائل اقتصادی در نوع پوشاک افراد تاثیر زیادی داشته است.

بررسی تاریخ پوشاک

چه عواملی موجب شکل گیری پوشاک می شود؟

عوامل متعددی در شکل گیری لباس نقش دارد. ما در ادامه به برخی از این عوامل اشاره می کنیم.

1- آب و هوا و شرایط اقلیمی

آب و هوا در شکل گیری لباس و تغییر آن نقش عمده ای دارد. همان طور که قبلا هم اشاره کردیم، انسان ها به علت حفظ خود از سرما و گرما پوشش را انتخاب کردند. هر نوع اقلیمی نوع پوشش خاص خود را می طلبد، مثلا نوع پوشش در یک ناحیه سردسیر با یک ناحیه معتدل فرق می کند. در مناطقی که هوا سرد است از لباس های پشمی و ابریشمی و رنگ های تیره استفاده می کنند و در مناطق گرم از لباس های نخی و پنبه ای و رنگ های روشن استفاده می کنند. پس هر قومی بر پایه شرایط آب و هوایی ناحیه ای که در آن زندگی می کرده نوع پوشش خود را انتخاب کرده است.

بررسی تاریخ پوشاک


2- آداب و رسوم و باورها


از جمله عوامل دیگر در انتخاب لباس باورها و آداب و رسوم است. مثلا در اکثر روستاها به دلیل این که زندگی مردم وابسته به دامداری و کشاورزی است، از نقوش شاخ قوچ به شکل های گوناگون در پارچه ها استفاده می شده است.

3- شغل و حرفه

واضح است هر کس متناسب با حرفه و شغل خود دست به انتخاب لباس می زند و پوششی را انتخاب می کند که با حرفه اش تناسب و سنخیت داشته باشد.

بررسی تاریخ پوشاک

 

4- سن و سال

از جمله عوامل موثر در انتخاب لباس سن و سال است زیرا هرکس متناسب با سنی که دارد لباس می پوشد و براساس دوره سنی که در آن قرار گرفته جنس لباس هم متفاوت خواهد بود. به طور مثال در دوران کودکی به دلیل حساسیت و لطافت پوست کودکان از لباس های نخی و لطیف استفاده می شود. در دوران جوانی از رنگ های روشن تر و شادتر استفاده می شود و در دوران پیری لباس هایی با رنگ های تیره تر و با لطافت کمتر استفاده می شود.

5- پیشرفت صنعت و فناوری

رشد و پیشرفت صنعت ریسندگی و بافندگی و صنایع مرتبط دیگر، باعث شده انواع پارچه ها با نقش های متنوع تولید و روانه بازار گردد و از طرفی دیگر کیفیت پارچه ها بالاتر رفته و انواع گوناگونی از پارچه های زیبا تولید شده است. تحول در صنعت، تحول در تولید لباس و پوشاک را به دنبال داشته است. امروزه با پیشرفت قابل ملاحظه ای که صنعت پارچه بافی داشته است لباس هایی متنوع و گیرا تولید شده است.

 بررسی تاریخ پوشاک

 

کلیک ها: 8
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

عادت های نادرست اجتماعی

اگر می خواهیم در زندگی اجتماعی و فردی محبوب دیگران باشیم و بتوانیم ارتباط موفقی با دیگران برقرار کنیم باید عادت های خوب را جایگزین عادت های بد اجتماعی کنیم. اما عادت های نادرست اجتماعی کدامند؟ در این مقاله با چند مورد از عادت های بدی که در بین ما رواج دارد اشاره می کنیم تا بتوانیم با شناختن رفتارهای ناصحیح، رفتارهای درست را جایگزین آن کنیم.

در ادامه به چند مورد از عادت های نادرست اجتماعی اشاره می گردد.

1- بدگویی کردن از دیگران

از جمله عادت های زشتی که متاسفانه در بین مردم رواج یافته بدگویی کردن از دیگران است. غیبت کردن از دیگران بذر بی اعتمادی را دل دیگران می کارد و موجب رواج بدبینی در بین مردم می شود.

عادت های نادرست اجتماعی


2- ناراحت و عبوس بودن در جمع و در بین مردم


از عادت های منفی دیگر، در بین مردم اخمو بودن است. یکی از رموز جذب مردم لبخند به لب داشتن است. اگر اخمو و ترشرو باشیم دیگران از اطراف ما پراکنده خواهند شد و حتی دوستان خود را از دست می دهیم.


3- استعمال سیگار در جمع

سیگار کشیدن در جمع نیز عادت خوبی نیست زیرا ممکن است سبب ناراحتی دیگران شود. هر چند در مجموع بهتر است استفاده از سیگار را ترک کنید، اما در جمع سیگار کشیدن رنجش دیگران را به دنبال دارد.

عادت های نادرست اجتماعی


4- ریختن زباله در خیابان و معابر عمومی

یکی از نشانه های رشد شخصیتی هر فرد این است که زباله های خود را در سطل های مخصوص قرار دهد تا موجب آلودگی محیط زیست نشود. از نشانه های ایمان رعایت نظافت و پاکیزگی است و همان طور که تمیزی فردی خود اهمیت می دهیم باید مراقب محیط زیست اطراف خود باشیم و در مورد محیط زندگی خود نیز حساسیت به خرج بدهیم. محیط زیست سالم تر و رعایت بهداشت عمومی سلامتی بیشتری برای ما به ارمغان می آورد.
نکته دیگری که لازم به ذکر است این که حتی از ریختن زباله، در محیط هایی که آلوده هستند خودداری کنیم و موجب آلودگی بیشتر آن محل ها نشویم. انباشت زباله در محیط، بیماری و آسیب بیشتر ما را به همراه دارد.

عادت های نادرست اجتماعی

عادت های بد دیگری که در بین مردم اجتماع وجود دارد و می توان به آن اشاره کرد عبارت است از:
خیره شدن به دیگران، حرف زدن با دهان پر، حرف دیگران را قطع کردن، اظهار دانایی کردن و فضل فروشی به دیگران، بلند حرف زدن، خیلی محکم دست دادن، در میهمانی ها پرخوری کردن، درگوشی حرف زدن در جمع، جویدن آدامس، رمانتیک بودن و نمایش احساسات در جمع، رعایت نکردن بهداشت و خلال دندان کردن در حضور دیگران، باور های دیگران را مسخره کردن و حمله به عقاید آنان، عدم رعایت نوبت در صف و ایجاد بی نظمی، ریختن زباله در مکان های عمومی و در خیابان ها، توهین کردن به دیگران، کنایه زدن به دیگران، بیش از اندازه از تلفن همراه استفاده کردن، آدامس باد کردن در جمع، غیبت کردن از دیگران، گذاشتن آرنج روی میز، انداختن پاها روی میز، دراز کردن دست به سوی خانم ها و اصرار به دست دادن به خانم هایی که مایل نیستند، خندیدن مرموز به دیگران، مسخره کردن لهجه دیگران و شوخی های جنسیتی، برشمردن عیب های دیگران و تمسخر آنان، شوخی و بذله گویی بیش از اندازه در جمع، تمیز کردن بینی در حضور دیگران، لباس نامرتب پوشیدن و آراسته نبودن در جمع.

عادت های نادرست اجتماعی

کلیک ها: 8