ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

نکته های مهم برای نوشتن داستانی در حد انتشار

یکی از بزرگترین دغدغه کسانی که دستی بر قلم دارند این است که چگونه داستانی بنویسم که ارزش انتشار داشته باشد و بتواند مخاطب جذب کند چرا که چند سالی است صنعت داستان نویسی در ایران دچار بن بست و ایستایی شده است.

ما سعی می کنیم در این مقاله نکته های مهمی که برای هر مشتاق نویسندگی نیاز است را فراهم آوریم شاید که کمکی باشد برای نویسندگی خلاق و تقویت مهارت نگارشی و در نهایت بهتر نوشتن و بهتر نوشتن.

بعد از  گذشت 115 سال از دورانی که چخوف در آن می زیست و شش نکته طلایی که مطرح کرده است همچنان دانستن آن بر ای هر داستان نویسی لازم و ضروری بنظر می رسد ، هنوز هم با تکیه بر این شش اصل می توان بر سر ذوق آمد و قلم بر دست گرفت.

اما پیش از ذکر شش اصل طلایی چخوف تکنیک هایی را برای نویسندگی بهتر بیان می کنیم که از نظرات و توصیه های استیون کینگ نیز کمک خواهیم گرفت.

  • تقویت زبان

تصور ما این است که چون در خانواده ای متولد شده ایم که از همان آغاز فارسی صحبت می کردیم پس ا شراف کامل برآن داریم در اشتباه هستیم ، پس لازم است که فارسی خود را بیش از پیش تقویت کنیم.

نکته های مهم برای نوشتن داستانی در حد انتشار

  • خواندن و خواندن

دکتر جانسون می نویسد:بیشترین وقت یک نویسنده صرف خواندن می شود تا بتواند بنویسد.یک نویسنده باید نیمی از یک کتابخانه را ورق بزند تا بتواند یک کتاب بنویسد.   

استیون کینگ : نویسنده نه کتاب‌خوان بلکه باید کتاب‌خوار باشد! و به جای تماشای تلویزیون مطالعه کنید.

  • بیاندیشید و تفکر کنید

به نظر استیون کینگ نویسندگی ، تفکر اصلاح شده است .پس هنگام نوشتن داستان خودتان را عمیقا درگیر آن کنید.

نکته های مهم برای نوشتن داستانی در حد انتشار

  • قطع ارتباط با دنیای بیرون

از هر چیزی که ممکن باعث پرتی حواستان شود فاصله بگیرید. به توصیه‌ی کینگ :«وقتی در بسته است بنویسید، وقتی در باز است بازنویسی کنید.»

 5-ساده گویی را فراموش نکنید.

هرگز نباید برای اینکه جملاتمان قانع کننده نیستند از کلمات متکلف و سخت استفاده کنیم.کینگ در این باره می گوید : « نمادها برای زیبا کردن و غنی کردنِ نوشته‌اند، نه برای تصنعی کردن آن.»

6-هروز بنویسید و در نوشتن افراط کنید و خست به خرج ندهید ، زمانی که داستان را شروع کردید بی وقفه ادامه دهید تا آن هیجان اولیه از بین نرود.

نکته های مهم برای نوشتن داستانی در حد انتشار

7- اجتناب از پاراگراف های طولانی

کینگ می‌گوید:«اینکه پاراگراف‌ها چه شکلی هستند تقریبا به‌اندازه‌ی مطالبی که بیان می‌کنند مهم است.»

8- وصف نویسی خود را تقویت کنید.

توصیفات باید واضح باشند تا خواننده بتواند خیال پردازی کند .از لغات ساده استفاده کنید . کینگ می‌گوید:«در بیشتر موارد وقتی خواننده کتابی را کنار می‌گذارد دلیلش این است که کتاب برایش «خسته‌کننده شده است». این خسته‌کننده شدن معمولا از آنجا سرچشمه می‌گیرد که نویسنده مسحور قدرت توصیف خودش می‌شود و اولویت را که حفظ جذابیت نوشته است فراموش می‌کند.»

9- تقلید ممنوع

هرگز از سبک نویسندگی دیگر نویسندگان استفاده نکنید .از زبان خود حرف بزنید و سبک مخصوص بخود را داشته باشید.

10-از حذف کردن نترسید

دربازخوانی نوشته خویش برای حذف برخی کلمات و جملات بخاطر تلاشی که برای نوشتنش انجام داده اید نترسید.

نکته های مهم برای نوشتن داستانی در حد انتشار

در پایان شش نکته طلایی چخوف برای نویسندگی را تیتر وار بیان می کنیم.

 پرهيز از درازگويي بسيار در مورد سياسي، اقتصادي، اجتماعي 

عينيت كامل
 توصيف صادقانه اشخاص و اشياء

 نهايت ايجاز
 بي پروايي و اصالت ، و پرهيز از كليشه پردازي
 شفقت داشتن 
 

کلیک ها: 22
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

باستان شناسی در تخت جمشید

ستون ها و بناهای به جا مانده از بنای عظیم تخت جمشید پیوسته توجه شرق شناسان و جهانگردان را جلب کرده است. وجود کتیبه هایی از دوره ساسانیان و دیلمیان در تخت جمشید نشانه همین توجه است. از اواخر قرن نهم هجری جهانگردانی از اروپا به ایران آمدند و به دیدن تخت جمشید رفتند. آنها در نوشته های خود به وصف معماری  و هنر تخت جمشید پرداختند. این نوشته ها و وصف ها ، تخت جمشید و تمدن ایران باستان را مشهور ساخت. و توجه شرق شناسان و باستان شناسان را برای شناختن آن برانگیخت. 

 

باستان شناسی در تخت جمشید

در سال ۱۳۰۹ بنا بر قراردادی میان ایران و موسسه شرقی دانشگاه شیکاگو نخستین فعالیت های باستان شناسی در این مجموعه آغاز شد. ارنست هرتسفلد و سپس اریک اشمیت باستان شناسان آلمانی که در این دانشگاه تدریس می کردند سرپرستی عملیات را به عهده داشتند. با شروع جنگ جهانی دوم فعالیت های این گروه تعطیل شد. با تاسیس مرکز باستان شناسی ایران، دکتر علی سامی رئیس موسسه باستان شناسی تخت جمشید به کمک حسین روان بد، اکبر تجویدی، و دیگر باستان شناسان ایرانی، کاوش در تخت جمشید را ادامه دادند. 
باستان شناسان نخست طرح و نقشه بناهای تخت جمشید را تهیه کردند. سپس ساختمان کنار خزانه را بازسازی و برای سکونت خود آماده کردند. آنان کوشیدند تا شکل و طرح اصلی بنا را حفظ کنند. و با توجه به آثار به جا مانده بر سکو و نیز با توجه به شیوه معماری هخامنشی در شوش، این مجموعه را مرمت کنند. آنها سنگ ها و آثار به جا مانده را شناسایی و شماره گذاری کردند و بر پایه طرحی که آماده شده بود. توانستند تخت جمشید را با صورت کنونی مرمت کنند. 

 

باستان شناسی در تخت جمشید
در سال ۱۳۴۲ موسسه ای ایتالیایی با همکاری اداره کل باستان شناسی ایران حفاظت و مرمت آثار تخت جمشید را به عهده گرفت. برای مرمت سنگ ها، از سنگ های کوه رحمت استفاده شد تا با جنس و رنگ مصالح به کار رفته دربنای تخت جمشید هماهنگ باشد. تعمیر پله ها نیز توسط همین موسسه انجام گرفت. از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۲ نیز باستان شناسان ایرانی برج ها و باروهای بالای کوه رحمت و منطقه برزن جنوبی را کاوش و حفاری کردند. 
حفاظت از منطقه تخت جمشید ( بناها، کتیبه ها، و هر آنچه از آن بر جای مانده است) اکنون برعهده سازمان میراث فرهنگی است. هر ساله ایرانگردان و جهانگردان بسیاری از این مجموعه بازدید می کنند. 

 

باستان شناسی در تخت جمشید
دیواره پلکان آپادانا پوشیده از نقش برجسته است. بر دیواره بیرونی پلکان پیکره هایی به صورت قرینه حجاری شده اند که امروزه تصویر این پیکره ها با صورت نمادهایی از تاریخ باستان در آمدند. بر دیواره های چسبیده به سکو نیز نقش برجسته بزرگان پارسی و مادی و ۲۳ گروه از ملت های تابع هخامنشی دیده می شوند که همه هدیه هایی با همراه دارند. این هدیه ها، اسب، شتر، گاو، گوسفند، پارچه، و مواد غذایی است. هریک از این گروه ها را سربازی پارسی یا مادی هدایت می کند. دست این سرباز در دست نخستین نفر گروه است. هر گروه را نقشی از سرو مقدس از دیگری جدا می کند. همه پیکره ها  حالتی موقر و آرام دارند و ریزه کاری چهره، مو و لباس ها چنان دقیق است که گویی پیکره ها از فلز ساخته شده اند. پژوهشگران این نقش ها را از منابع برجسته شناخت فضای سیاسی و فرهنگی ایران در دوره هخامنشی می دانند. 

 

باستان شناسی در تخت جمشید

کلیک ها: 26
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

کاخ هدیش

در جنوب شرقی کاخ تچر بنایی است که آن را کاخ خشایارشا دانسته اند. این کاخ بنا بر کتیبه ای که در آن است هدیش نام دارد. هدیش با مساحتی حدود ۲۲۵۰ متر مربع، تقریبا دو برابر کاخ داریوش است. تالار مرکزی هدیش سی و شش ستون داشته که انروز هیچ کدام بر پا نیستند . کاخ هدیش با دو ردیف پله در دوسوی ان، به سکو و بناهایی د انتهای سکو می رسد. بر دیواره پلکان نقش خدمتکاران در حال بردن غذا ، نگهبانان و صحنه ای از نبرد شیر و گاو و نیز چند کتیبه از خشایار شا دیده می شود. از این کاخ ها در زمان برگزاری مراسم آیینی استفاده می شده است. د بخش شرقی کاخ ، تالار و ایوانی ستون دار وجود دارد. باستان شناسان به هنگام کاوش در تخت جمشید ، این بنا را بازسازی کردند. و در طول دوره کاوش در آن سکونت داشتند. در حال حاضر این بنا موزه تخت جمشید است. 

 

کاخ هدیش

تالار صد ستون
در بخش شرقی حیاط آپادانا بنایی دیگر وجود دارد. هنگام ورود با این بخش بنای تالاری شبیه به دروازه ملل دیده می شود. این تالار پهناور ۴۶۰۰ مترمربع وسعت دارد و دارای صد ستون است. و به همین نام شهرت دارد. ساختمان بنا در دوره خشایار شاه آغاز شده و در زمان اردشیر اول با پایان رسیده است. ستون های تالار در ارتفاع ۱۴ متری به سر ستون هایی آراسته بودا است به شکل سر دو گاو پشت به هم شبیه سر ستون های کاخ آپادانا . تیرهای چوبی سقف تالار بر مشت این دو گاو تکیه داشته و تالار با هشت درگاه به بیرون و بناهای دیگر راه داشته است. درگاه شرقی به چند اتاق و تالاری با ۳۲ ستون راه دارد. که شاید قرار گاه سپاهیان بوده است . دیوارهای داخلی درگاه ها، نقش برجسته های مختلفی دارد. بر درگاه های شمالی نقش برجسته سربازان ایرانی دیده می شود. که تخت شاه را بر نیزه های خود نهاده اند. از این رو این محل را تالار دیدار شاه با سپاهیان دانسته اند. 

 

کاخ هدیش

خزانه
در پشت دیوار جنوبی صد ستون بنای خزانه قرار دارد. خزانه ساختمان بزرگی بوده است که یا خیابان هایی پهن از بقیه بناها جدا می شده است. ساختمان خزانه در دوره داریوش شروع شده و خشایار شا ان دا گسترش دادا است. تالار های خزانه دیوارهایی خشتی و عریض و بدون پنجره داشته است . خزانه محل نگهداری گنجینه ها و اسناد ( لوح و مهر) بود. به نوشته پلوتارک، تاریخ نویس یونانی، اسکندر در حمله با تخت جمشید اموال خزانه تخت جمشید را بر مشت ۲۰۰۰۰ قاطر و ۵۰۰۰ شتر به غارت برد. 
در سال ۱۳۱۲ از بنای خزانه که زیر خاک و خاکستر پنهان بود، حدود ۳۰۰۰۰ لوح گلی بدست آمد، که ۶۰۰۰ لوح آن در اثر آتش سوزی پخته شده و به همین سبب سالم مانده بود. 

 

کاخ هدیش

کلیک ها: 55
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

ویژگی های نقش ها در تخت جمشید

در نقش های تخت جمشید، درخت و گیاه و بیشتر از همه نیلوفر آبی و سرو، که نماد تقدس است دیده می شود. در نقش برجسته های پلکان آپادانا و کاخ تچر نماینده هر ملتی با یک درخت سرو از نماینده ملت دیگر جدا شده است. از نیلوفر نیز برای آرایش حاشیه طرح ها و نیز پایه ستون ها بسیار استفاده شده است.

 

ویژگی های نقش ها در تخت جمشید

سر ستون ها بیشتر آراسته به سر گاو و عقاب هستند. گاو نمادی از برکت طبیعت بوده و عقاب پرنده ای است که بر درفش هخامنشیان نقش می شده است. پیکره شیری که بر پشت گاو حمله برده از دیگر نقش هایی است که بر دیواره های پلکان نقش شده است. 

 

ویژگی های نقش ها در تخت جمشید

از ویژگی های هنر هخامنشی در تخت جمشید، ساختن ایوان های متعدد و قرینه سازی در طرح بنا و نقش برجسته ها بودا است. این دو ویژگی ( قرینه سازی و ایوان سازی) حتی تا امروز هم در معماری بومی و هنرهای سنتی ایران به چشم می خورد. ستون های عظیم آپادانا با یکدیگر فاصله زیادی دارند( ۹ متر). سقف بلند و درگا ه ها و پنجره های بزرگ بر خلاف معابد بین النهرین و مصر نور را به درون راه می دادند. نه تنها برخی پیکره ها  و تصویرها  رنگین بود بلکه درها و میخ های آنها را با روکشی از طلا می آراستند. نوری که به درون راه می یافت با تابش بر این رنگ ها تنوع و زیبایی بیشتری به نقش ها می بخشید. 

 

ویژگی های نقش ها در تخت جمشید
لوح ها، کتیبه ها و نقش برجسته های تخت جمشید، گونه ای تاریخ نگاری است که بسیاری از ویژگی های تاریخی و جغرافیایی و نیز آیین های ایران کهن را روایت می کند. به کمک همین آثار می توان به جزییات بسیاری چون نوع پوشش، زیورها ، ابزارو حتی میزان دستمزد صنعتگران و کارگران پی برد. 
ایرانیان در بنای تخت جمشید هنر ملت ها و سرزمین های دیگر را با هنر سرزمین خود در آمیختند که هنری پدید آوردند که هنر هخامنشی نامیده شد. شیوه معماری و تزیینی تخت جمشید ، پس از سقوط هخامنشیان در ایران و نیز خارج از ایران به ویژه در هند تبلیغ شد. امروز نیز از این شیوه معماری الهام گرفته می شود. 

 

ویژگی های نقش ها در تخت جمشید
نقش های ایوان ها، تالارها و پلکان های تخت جمشید از منابع الهام هنرمندان ایرانی بوده است. فرش بافان، سفال گران، نقره سازان و دیگر هنرمندان صنایع دستی این نقش ها را در آثار خود باز پرداخته اند. بسیاری از وسایل  تزیینی، ظروف، لوح ها و حتی قطعه هایی از ستون ها و پله هایی که از کاوش های تخت جمشید بدست آمده اکنون ور موزه های بزرگ دیگر کشور ها نگهداری می شود. تخت جمشید از مشهورترین بناهای تاریخی باستانی جهان است. که هرساله شمار بسیاری از مردم ایران و نیز گروهی از گردشگران کشورهای دیگر جهان به دیدن آن می روند. 

 

ویژگی های نقش ها در تخت جمشید

کلیک ها: 88
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

بنای سه دروازه

پله های شرقی آپادانا به بنایی در مرکز مجموعه تخت جمشید راه می یابد. این بنا را بنای سه دروازه نامیده اند. ساختمان این بنا نیز در زمان داریوش آغاز شد و در زمان اردشیر اول به پایان رسید. این بنای مربع شکل به وسیله سه درگاه یا دروازه در دیواره های شرقی، جنوبی و شمالی، با بناهای دیگر از جمله کاخ داریوش و کاخ خشایار شاه راه داشته است.

 

بنای سه دروازه

از این رو آن را دروازه شاهان نیز نامیده اند. بر دیوار یکی از پلکان های این بنا، پیکره بزرگان ماد و بر دیگری پیکره بزرگان پارس دیده می شود که دست در دست هم یا درحالی که دست بر شانه یکدیگر دارند، گفتگو کنان از پله ها بالا می رود. پژوهشگران با توجه به این پیکره ها، این مکان را تالار شورا یا محل گفتگوی شاه با بزرگان ماد و پارس دانسته اند. بر پلکان شرقی نیز پیکره هایی دیده می شود که طرف هایی در دست یا بره هایی بر شانه یا در بغل دارند. بعضی از باستان شناسان عقیده دارند که این افراد خدمتکارانی هستند که برای آماده کردن غذای شاه به کاخ می روند. از این اینجا را تالار پذیرایی شاه دانسته اند. 

 

بنای سه دروازه

کاخ تچر
درگاه جنوبی بنای سه دروازه به تچر ( کاخ داریوش) راه می یابد . تچر را بر سکویی بلند در شمال غربی آپادانا ساخته اند. ارتفاع این سکو حدود دو متر و نیم بالاتر از آپاداناست. نقش داریوش بر درگاه های ورودی کاخ و کتیبه های آن نشان می دهند که بنای تچر در زمان داریوش آغاز شده و به وسیله خشایار شاه به پایان رسیده است. تچر یک تالار مرکزی ۱۲ ستونی، ایوان و چند اتاق جانبی داشته است.

 

بنای سه دروازه

قاب بعضی از پنجره های این تالار را از سنگ یکپارچه مرمرین تراشیده اند. بلندی این پنجره ها دومتر و نیم، پهنای آنها دو متر و ۶۵ و عمق آنها یک متر و نیم است. بر هجده پنجره  طاقچه سنگی تچر نوشته شده است: اردستان ( استان) سنگی را داریوش شاه بنا کرده است. بر دو سوی درگاه های ورودی این کاخ، نقش برجسته هایی از داریوش، خدمتکاران و نگهبانان، به صورت قرینه دیده می شود . دیوارهای کاخ از خشت خام و کف بنا به رنگ قرمز بودا است.

 

بنای سه دروازه

بعضی از اتاق های جانبی نیز حمام بوده اند. در زمان اردشیر سوم پله دو طرفه ای با غرب کاخ افزوده شد. بر این پلکان پیکره افرادی را می بینیم که هدایایی به کاخ می آورند. ظاهرا این کاخ توجه پادشاهان و امیران ایرانی را پس از هخامنشی بیش از دیگر قسمت ها جلب کرده است. چنانکه بر دیواره های تچر دو کتیبه به زبان پهلوی ساسانی از زمان شاپور دوم ساسانی و دو کتیبه به زبان عربی و خط کوفی باقی است. نوشته های دیگری نیز از دوره سلجوقی؛ تیموری، صفوی و قاجار بر دیواره های تچر کنده شده اند. 

 

بنای سه دروازه

 

کلیک ها: 39