معماری اماکن مذهبی در شیراز - 5.0 out of 5 based on 1 vote

معماری اماکن مذهبی در شیراز

همزمان با دیگر نقاط ایران، ساخت و بازسازی آرامگاه های شعرا و نویسندگان به عنوان نمادی از یک هویت ملی در شیراز نیز صورت گرفت.

آرامگاه خواجو

خواجوی کرمانی، شاعر معروف، در سال ۷۵۳ ه.ق. در شیراز وفات یافت و در تنگ الله اکبر مدفون گردید. مزار او در ابتدا ساختمان مناسبی نداشت. تا این که در سال ۱۳۱۵ ه. ش. با اعتبارات اداره فرهنگ فارس، آرامگاه به صورت فعلی ساخته شد. چون آرامگاه خواجو فاقد اتاق و پناهگاه بوده در سال ۱۳۳۷ ه. ش. از طرف اداره باستان شناسی فارس و با کمک مالی انجمن آثار ملی، یک اتاق پذیرایی و یک اتاق نگهبانی در شمال محوطه آرامگاه ساخته شده است.

معماری اماکن مذهبی در شیراز

آرامگاه سعدی

سعدی بین سال های ۹۹۱ تا ۹۹۵ ه.ق. وفات یافت و در شیراز مدفون گردید. آنچه مشخص است آرامگاه سعدی در قرون گذشته چندین بار برحسب ارادت امرای شیراز تغییر وضع داده و تعمیر شده است. در زمان کریم خان زند، در سال ۱۱۸۷ ه.ق. نیز آرامگاه سعدی تجدید بنا گردید و پس از آن چندین بار توسط امرای وقت ترمیم شد. عمارتی که کریم خان از آجر ساخته بود دو طبقه داشت و مرکب از چند اتاق بود. در طبقه زیرین که یک متر از سطح فضا بلندتر بود در همین مکانی که اکنون سنگ مزار سعدی قرار دارد اتاقی بوده است و دور سنگ قبر نیز محفظه آهنی نصب شده بود. آرامگاهی که توسط کریم خان زند بنا گردیده بود بعدا توسط فتحعلی خان صاحب دیوان و حبیب الله خان قوام الملک تعمیر شد و اصلاحاتی در آن صورت گرفت.

معماری اماکن مذهبی در شیراز

خاورشناسان و سیاحانی که در قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی از شیراز بازدید کرده اند آرامگاه سعدی را مقبرهای توصیف کرده اند که به مرور زمان تخریب شده و اگر تعمیر نشود به کلی منهدم خواهد شد (از آن جمله می توان از یادداشت های سر گور اوزلی انگلیسی در ۱۸۱۱، ویلیام فرانكلين انگلیسی در ۱۷۸۹. لرد کرزن در کتاب ایران و مسأله ایران، اسکات وارینگ در ۱۸۰۲ و سرجان ملکم در ۱۸۱۰ نام برد). در سال ۱۳۲۷ ه. ش . به پیشنهاد انجمن آثار ملی فارس و به کوشش علی اصغر حکمت ساختمان کنونی توسط مهندس فروغی طراحی و به دست کارگران شیرازی ساخته شد و در اردیبهشت ۱۳۳۱ ه.ش. افتتاح گردید. از بنای قبلی، قطعاتی از سنگ قبر قدیمی و کتیبه سنگی بنای قدیمی تر از دوران کریم خان که ضمن خاک برداری در محوطه آرامگاه کشف گردیده درون آرامگاه سعدی محفوظ است.

معماری اماکن مذهبی در شیراز

آرامگاه شیخ کبیر، ابن خفيف

شیخ کبیر از عرفای بزرگ قرن 4 ه. ق. است. در قرن ۹ ه. ق. در زمان اتابکان فارس، اتابک زنگی بن مودود، بقعه ای بر گور شیخ می سازد. این بقعه به تدریج در طول تاریخ ویران شد. در سال ۱۳۳۷ ه.ش از طرف انجمن آثار ملی بقعه ای جدید بر قبر شیخ بنا نهاده شد. نقشه جدید توسط مهندس فرزان مهر زیر نظر مهندس فروغی تهیه شد. هم چنین اتاقی که سنگ قبر شیخ در آن قرار داشت حدود ۳۰ سانتی متر بالا آورده شد و با کاشی فیروزه ای فرش گردید.

معماری اماکن مذهبی در شیراز

آرامگاه شیخ روزبهان

شيخ در سال 606 ه. ق. در شیراز در گذشته است. قبر شيخ روزبهان در محله بالاكفد نزدیک انتهای شرقی خیابان لطفعلی خان زند که امروزه به محله درب شیخ معروف است قرار گرفته. این محوطه در قدیم یعنی قرن 6 و 7 ه. ق. در کنار قبرستان قدیمی و معروف باغ تو قرار داشته که شیخ، خود رباط بزرگی در آن جا ساخت و بعد در وسط همان رباط مدفون شد. ليكن در نتیجه متروک ماندن آن قبرستان و تبدیل اراضی به خانه ها، مزار شیخ نیز در یک محوطه کوچک با وسعتی در حدود ۳۰ متر مربع و کمتر عمیق تر از سطح کوچه به وضعی نامطلوب، متروک قرار می گیرد. در سال ۱۳۳۷ ه.ش. از طرف انجمن آثار ملی برای سر و صورت دادن به وضع نامطلوب مقبره، اتاقی برای آن ساخته شد. اما در شأن مقام شیخ که بیش از ۳۰ تأليف مهم در توحید، تفسیر، تصوف، فقه، اصول، احادیث و اخبار داشت، نبود. در سال ۱۳۶۵ ه.ش. از طرف انجمن آثار ملی، اقدام به خرید سه خانه در حریم مقبره شد و به دستور پیرنیا، استاندار وقت، مقبره به وسیله خیابانی به خیابان لطفعلی خان زند متصل و بر روی قبر شیخ و اولاد او نیز ساختمانی بنا شد.

معماری اماکن مذهبی در شیراز

5 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 5.00 (1 Vote)

مطالب مشابه

هتل پارس شیراز

هتل پرسپولیس شیراز

هتل چمران شیراز

هتل هما شیراز

هتل پارسیان شیراز

هتل پارسه شیراز

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر