ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

نحوه برقراری ارتباط با کودک

برقراری ارتباط درست بین والدین و کودک بسیار مهم است. معمولا والدین از کودک می خواهند افکار و احساسات خود را آنها در میان گذارد تا آنها بتوانند در بحرانهای زندگی کمک دهنده او باشند، همچنین والدین انتظار دارند کودک احساسات خود را به طور مناسبی بیان کند و واکنش منفی در مقابل موقعیت های ناخواسته از خود نشان ندهد.
اما در مقابل کودکان نمی دانند چگونه احساسات و افکار خود را بیان کنند و آمادگی پیروی از دستورات والدین را ندارند. در نتیجه کودکان باید برای این کار آموزش ببینند و این امر مستلزم بهبود روابط بین کودک و والدینش می باشد.
برای برقراری ارتباط موثر با کودکان به نکات زیر دقت کنید:

 

نحوه برقراری ارتباط با کودک
1-برای کودک سخنرانی نکنید
مشکلات رفتاری یک کودک را نمی توان تنها با صحبت کردن با او حل کرد حتی اگر به نظر برسد کودک به خوبی به حرف های شما گوش می دهد. کودک باید محدودیت های رفتاری را که دارد بشناسد و این شناخت با آموزش کلامی به دست نمی آید.
2-آموزش در مورد رفتار کودک باید متناسب با سن او باشد
معمولا کودکان به روش های تدبیری بهتر پاسخ می دهند تا صحبت های طولانی و جملاتی که درک محتوای آن برای او مشکل است.
البته فرآیند تصحیح ارتباط با کودک پروسه ای طولانی و زمانبر است و نباید انتظار پیشرفت سریع داشته باشید. کاستن از رفتارهای منفی کودک با ایجاد ارتباط عمیق تر با او در طی زمان و رشد و بلوغ فکری بیشتر کودک میسر است.
به طور خلاصه باید گفت برای برقراری ارتباط موثر با کودکان خردسال از روش های مدیریتی استفاده کنید. برای مثال تا زمانی که به یک کودک 2 ساله بگوئید چاقو برنده است، منظور شما را متوجه نشده و به کار خود ادامه می دهد ولی اگر چاقو را از دستش دور کنید و با قاطعیت بگویید نکن معمولا بلافاصله منظور شما را درک می کند.
این در حالی است که برای برقراری ارتباط موثر در مورد کودکان بزرگتر معمولا صحبت و بحث نتیجه می دهد. برای مثال اگر شما نوجوان خود را در حال انجام کاری نادرست ببینید، علاوه بر تنبیه، یک بحث مفصل نیز در مورد عمل نادرستش ضروری است.

نحوه گوش دادن به حرف های کودک

 

نحوه برقراری ارتباط با کودک
1-به رفتارهای کودک توجه کنید
اغلب کودکان پس از ماهر شدن در سخن گفتن، سعی می کنند بجای صحبت با والدین خود از طریق رفتار با آنها ارتباط برقرار کنند. همچنین کودکان بزرکتر و نوجوانان نیز تمایلی به برقراری ارتباط کلامی با والدین خود نداشته و در اغلب موارد، زمانی که از سمت والدین تحت فشار قرار می گیرند یا با آنها مخالفت می شود، احساسات درونی خود را بروز می دهند. 
زمانی که کودکی رفتاری خاص از خود بروز می دهد ممکن است در صدد بیان موضوعی به شما باشد و لزوما همیشه رفتارهای جدید اقتضای تغییر شرایط سنی کودک نیست.
در چنین شرایطی سعی کنید خود را جای کودک بگذارید و هدف او را از انجام اعمالش کشف کنید.
2-احساسات کودک را برایش نشانه گذاری کنید
یکی از روش های موثر برای آموزش چگونگی بیان احساسات، نقاشی از آن احساس است. برای احساسات ناخوشایند شکلک غمگین و برای احساسات خوشایند شکلک خندان را در نظر می
گیریم. سپس این شکلک ها را بر روی نقاشی درختی بی برگ چسبانده و از این پس برای آموزش احساساتی که کودک به تازگی تجربه می کند، از آن بهره می بریم. این کار در علم روانشناسی به درخت احساس معروف است.
روند آموزش تشخیص و بیان احساسات به کودک به تمرین و تکرار بسیار نیاز دارد و مهارتی ظریف است البته با رشد کودک می توان از روش های مستقیم تری بهره جست.

 

نحوه برقراری ارتباط با کودک
3-وقت گذاشتن برای گوش دادن به حرف های کودک
اگر سعی در برقراری ارتباط خوب بین خود و کودکتان دارید به حرف های او گوش دهید. این فرصت برای کودک ضروری است تا بدین وسیله پیوندهای ارتباطی با والدین خود برقرار کند.
باید به کودک اجازه دهید تا اتفاقات روزانه خود را و احساسی که دارد را با شما در میان گذارد. البته گوش سپردن به احساسات کودک باید متداوم و هر روزه باشد و برای ارتباط موثر بین کودک و والدین هم از لحاظ کیفی و هم از لحاظ کمی باید مد نظر قرار گیرد.
بنابراین به مرتب باهم گفتگو کنید. حتی اگر این زمان کوتاه باشد، بایستی در برنامه روزانه شما جای آن مشخص باشد. زمانی که کودک می خواهد با شما صحبت کند در اسرع وقت به طور خصوصی با او خلوت کنید. در زمان گفتگو تمام حواس و توجه خود را به کودک بدهید. اگر احساس کردید کودک در بیان احساسات خود مشکل دارد و نمی داند از کجا شروع کند، شما سر صحبت را باز کنید. برخی مواقع نیز تنها نشستن در کنار کودک یا بغل کردنش در سکوت و منتظر صحبت او شدن، بهترین روش است. زمانی که کودک شروع به صحبت کرد سعی کنید از پرسش ها برای افزایش اعتماد و به حرف کشیدن او استفاده کنید. به کودک اجازه دهید تا هر آن چه در درون خود دارد بازگو کند سپس حرف های کودک را به خودش برگردانید تا شما را با بخش بزرگتری از احساساتش شریک کند و در حال حاضر متوجه باشید شما در حال پیدا کردن واقعیتی نیستید بلکه تنها در حال مشاهده وقایع از دید کودک خود می باشید. برای ابراز همدردی کودک را در آغوش بگیرید و به او بفهمانید از اینکه با شما صحبت کرده خوشحال هستید.

 

نحوه برقراری ارتباط با کودک
نحوه صحبت کردن با کودک به طوری که گوش فرا دهد


برخی مواقع دیده شده که والدین از بی توجهی فرزندشان نسبت به صحبت های آنها شکایت می کنند. این دسته از والدین برای متوجه کردن کودک خود مدام صدای خود را بلند و بلندتر می کنند. با این کار والدین کودک یاد می گیرد تا زمانی که صدای شما به اوج خود نرسیده است، عکس العملی انجام ندهد.
برای رفع این مشکل والدین باید چند مورد ضروری را رعایت کنند: والدین باید از گفتن چیزی هدفی را دنبال کنند، آن را جدی بگیرند و با کلمات ساده و محکم منظور خود را به کودک القا کنند. برای نیل به این هدف نکات زیر را رعایت کنید:
1-زمانی که می خواهید با کودک صحبت کنید ارتباط چشمی با او برقرار سازید
ارتباط چشمی بین شخص گوینده و شنونده موجب می شود حواس شنونده کمتر پرت شود و حتی می توان گفت این مورد با اهمیت ترین عامل در دستور پذیری کودکان باشد.
حتی در برخی شرایط برای جلب توجه کودک نیازمند برقراری ارتباط فیزیکی هستید. برای مثال به آرامی با صورتش را به سمت خود برگردانید و شانه اش را بگیرید. البته سعی کنید کودک به این روش عادت نکند.
2-آرام، قاطع و محکم باشید
با کودک به آرامی صحبت کنید اما قاطعیت خود را نیز فراموش نکنید. اگر احساس کردید کودک به حرف های شما بی توجه است چند لحظه صبر کنید، ارتباط چشمی با او برقرار کنید و بدون بالا بردن صدا به آرامی و شمرده صحبت کنید.
3-فرمان های خود را پرسشی بیان نکنید
زمانی که والدین از کودک خود چیزی می خواهند باید صریح و شفاف به او بگویند، در غیر این صورت اگر خواسته خود را پرسشی مطرح کنید منتظر شنیدن جواب منفی از کودک باشید.
4-از جملات ساده استفاده کنید
دستورات طولانی و پی در پی موجب می شود کودک بخشی از آنها را فراموش کند.
5-احساسات خود را با کودک در میان بگذارید
احساسات خود را در مورد رفتار و کارهای کودک به صورت ساده به او بگویید، اما هرگز از او به صورت واضح انتقاد نکنید. برای مثال به کودکی که نامنظم است بگویید "به خاطر اینکه اتاقت بهم ریخته است، واقعا ناراحتم" به جای اینکه بگویید "به خاطر اینکه اتاقت بهم ریخته است، واقعا از تو ناراحتم". زمانی که انتقادی از کودک دارید آن احساس را به خودتان برگردانید و هیچ گاه مستقیما به کودک اشاره نکنید.

 

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

مطالب مشابه

تماس با ما

همکاری با ما

تور کیش با پرواز ماهان

تور دبی با پرواز ماهان

تور آنتالیا با پرواز ماهان

تور دبی ویژه شهریور 94 با پرواز ماهان

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر
  • هیچ نظری یافت نشد