نحوه ی تعامل سینما و ادبیات (2)


این همان رازی است که سبب می شود کودکان به عنوان خواننده داستان در برابر تبدیل داستان هایشان به فیلم مقاومت کند. سلینجر نویسنده برجسته امریکایی همواره فیلمسازان را از ساختن فیلمی بر اساس داستان هایش پرهيز ميداد. پاسخ او به تقاضای الیا کازان، کارگردان برجسته آمریکایی برای ساختن فیلمی براساس رمان مشهورش ناتور دشت، نکته مهمی در بردارد: در پرداخت سینمایی یک اثر ادبی ممکن است شخصیت های رمان آسیب ببینند. پاسخ سلینجر این بود: "نه هولدن خوشش نمی آید" و منظور او هولدن کالفیلد قهرمان رمان ناتور دشت بود.

نحوه ی تعامل سینما و ادبیات (2)
امکان تعامل
با این همه، به نظر می رسد - و این را نمونه های برجسته ای از شیوه فیلم های ساخته شده بر اساس داستان تایید می کند - که سینما می تواند به طریقی، نه تنها به ادبیات نزدیک شود، که با امکانات نیرومندی که در اختیار دارد، به درخشش بیشتر داستان نیز کمک کند. برای رخ دادن این اتفاق فرخنده البته باید مقدماتی فراهم باشد که مهم ترین آن ها وفاداری فیلم به روح اثر است. روح داستان، همان فهم مشترکی است که خوانندگان گوناگون به رغم تصاویر ذهنی متکثرشان از داستانی دارند و براساس آن فهم مشترک است که از قصه ای لذت می برند یا نمی برند.
موضوع دیگر توجه به این نکته است که برخی از داستان ها به دلیل ساختار پیچیده و ذهنی تصویرهایشان نمی توانند به چنگ تصاویر بصری در آیند. سعی برای تبدیل چنین آثاری به سینما پیشاپیش شکست خورده است. این همان احساسی است که یکی از کارگردانان برجه لهستانی را واداشت تا در تعبیری تلخ و تحقیرآمیز سینما را در مقایسه با ادبیات، برای تبدیل ایده های ذهنی اش به تصویر، رسانه ای کم توان توصیف کند.

نحوه ی تعامل سینما و ادبیات (2)
مشکلات تعامل سینما و ادبیات در ایران
بدون شک، هم نویسندگان و هم سینماگران ایرانی در پیدایش وضعیت نامطلوب فعلی سهیم هستند، در حالی که اهالی سینما (اعم از کارگردانان، فیلم نامه نویسان، تهیه کنندگان، منتقدان و متولیان سینمایی) اغلب ضعف بنیادی فیلم های ایرانی را به درستی در داستان و متن فیلمنامه ارزیابی می کنند، اما هیچ گونه گام جدی برای استفاده از داستان های فارسی در سینما برنداشته اند. همچنان که اشاره شد میل به کار انفرادی و پرهیز از همکاری گروهی و حرفه ای در تولید فیلم نامه و در اينجا فیلمنامه اقتباسی سبب شده است تا سینمای ایران سرمایه های خود را برای تصویر کردن فیلمنامه های سست و پرداخت نشده صرف کند. از سوی دیگر عدم آشنایی و مطالعه آثار داستانی برتر ایرانی فیلم سازان را یک گام دیگر از تعامل با ادبیات دور کرده است.
در حوزه ادبیات، بنیادی ترین مشکل رمان ها و داستان های کوتاه فارسی آشنایی نویسندگان آنها با مقوله تصویر و تصویربرداری در داستان است. بی توجهی به عناصر صحنه، توصیف های غیر تصویری، ذهنی و دیریاب و نیز فرم زدگی و کوشش آگاهانه در ذهنی کردن هرچه بیشتر روایت باعث شده است تا بخش قابل توجهی از داستانهای معاصر در محدوده ادبیات نخبه گرا و بریده از زندگی و تصویر، محصور بماند.

نحوه ی تعامل سینما و ادبیات (2)
روش های گفت وگوی سینما و ادبیات
داستان برای ورود به ساحت سینما باید برخی از پاره های وجودی خود را رها کند. همچنان که سینما در تبدیل یک متن به فيلم نمی تواند صرفا رویکردی تصویری داشته باشد و مؤلفه های اصلی ادبیات را نادیده انگارد، برای تعامل بهتر سینما و ادبیات این روش ها را می توان به عنوان پایه ای ترین محصول تعامل به کار گرفت:
1. استفاده از داستانی که قابلیت های تصویری و روایی همزمان داشته باشد.
۲- حذف بخش های به شدت ذهنی داستان با تبدیل آنها به مؤلفه های بصری
3. كشف و برجسته سازی عناصر تصویری در داستان
۴. کوشش برای درک فهم مشترک از داستان و سپس جهت گیری فیلمنامه بر اساس روح مسلط بر آن
5. سعی در یافتن بهترین شیوه برای ورود به داستان (تغییر در زاویه داستان) به منظور افزایش جذابیت روایت بصرى قصه

نحوه ی تعامل سینما و ادبیات (2)

مطالب مشابه

هتل آدم و حوا آنتالیا

تور کیش 3 شب و 4 روز

تور استانبول 2 شب و 3 روز ویژه شهریور 94

هتل و اسپای کلارک گرینز - ایرپورت ریزورت هند

دریافت تورهای لحظه آخری و نرخ ویژه از طریق تلگرام

نحوه دریافت ارز مسافرتی

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر
  • هیچ نظری یافت نشد