ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

سه تار

سازی ایرانی و از خانواده ساز های زهی_زخمه ای است که با ناخن انگشت اشاره نواخته می شود. سه تار در اصل دارای سه سیم بودا است. که با آن سه سیم و سه تا هم می گفته اند. مشتاق علیشاه، عارف قرن دوازدهم هجری قمری و نوازنده سه تار، سیم چهارمی به آن افزود که به سیم مشتاق معروف است. 

 

سه تار
سه تار سازی سبک است و کاسه ای گلابی شکل و طریف و کوچک دارد. دسته این ساز حدود ۴۸ سانتیمتر است. کاسه سه تار را معمولا از چوب درخت توت و دسته آن را از چوب درخت گردو می سازند. ضخامت و کیفیت چوب کاسه از عامل های مهم و موثر در صدای ساز است. روی صفحه کاسه تعدادی سوراخ  کوچک ایجاد می کنند. (معمولا ده تا) که بر صدای ساز اثر می گذارد. روی دسته ساز به فاصله های معین ۲۵ تا ۲۸ رشته باریک از زه تابیده از روده چهار پایان و امروزه گاهی رشته های باریک از جنس نایلون می بندند. و به آن پرده می گویند. سیم اول و سوم سه تار را از جنس فولاد و سیم دوم و چهارم را از برنز انتخاب می کنند. سیم چهارم که سیم بم نام دارد از همه ضخیم تر است. سیم ها از یک سو در انتهای کاسه به سیم گیر و از سوی دیگر در بالای دسته به دور گوشی ها بسته می شوند. گوشیها از جنس چوب هستند و برای کوک کردن ساز به کار می روند. کاهی روی دسته ساز را با قطعه هایی از صدف یا استخوان تزیین می کنند. 

 

سه تار
سه تار را معمولا در حالت نشسته می نوازند. نوازنده معمولا کاسه ساز را روی ران خود می گذارد و با ناخن انگشت اشاره یک دست ساز را به صدا در می آورد و با حرکت دست دیگر روی دسته و پرده های ساز، نتهای گوناگون را می نوازد . 
سه تار صدایی ملایم دارد. این ساز بیشتر با صورت تک نوازی یا همراه با ساز های دیگر نواخته می شود. از اوایل قرن سیزدهم هجری قمری، برای اجرای ردیف دستگاه های موسیقی ایرانی از سه تار استفاده شد. ردیف مجموعه ای از نغمه های یک دستگاه موسیقی ایرانی است که با ترتیب ویژه تنظیم شده است. میرزا عبدالله(۱۲۲۲_۱۲۹۷) و غلامحسین درویش( ۱۲۵۱_۱۳۰۵) مشهور به درویش خان، از نوازندگان سه تار در دوره قاجاریان بودند که به نوازندگی سه تار رونق داده و شاگردان بسیار تربیت کرده اند. احمد عبادی(۱۲۸۵_۱۳۷۱) پسر میرزا عبداله، نیز از نوازندگان برجسته سه تار در دوره معاصر بوده است. از دیگر نوازندگان به نام سه تار می توان از ابوالحسن صبا، جلال ذوالفنون، داریوش طلایی و حسین علیزاده نام برد. 

 

سه تار

کلیک ها: 32
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

چگونه بهترین دف را انتخاب کنیم؟

تهیه یک ساز یکی از حساس ترین مراحل شروع یا ادامه نوازندگی است. زیرا اگر ساز خوبی تهیه نکنید احتمال دارد علاقه خود را به نواختن از دست بدهید، بی آنکه متوجه باشید کیفیت بد ساز است که شما از نواختن آن زده می کند. به همین دلیل بهتر است پیش از تهیه هر سازی ابتدا اطلاعاتی درباره نکات کلیدی خرید ساز کسب کنید. در این مقاله می خواهیم در مورد نحوه خرید بهترین دف، نکاتی را به شما ارائه کنیم.

 

چگونه بهترین دف را انتخاب کنیم؟

پیش از خرید هر سازی بهتر است ابتدا با ساختمان و اجزای آن آشنا شوید و اسامی تخصصی اجزای آن را بدانید تا بتوانید در مورد میزان کیفیت آن تحقیق کرده و یا از فروشنده بپرسید. به طور کلی در خرید هر چیزی اگر به صورت تخصصی از فروشنده آن سوال بپرسید، مطمئنا نتیجه بهتری خواهید گرفت. زیرا فروشنده متوجه می شود که خریدار فردی است که با نکات اولیه خرید یک ساز مرغوب آشنایی کافی را دارد.

 

چگونه بهترین دف را انتخاب کنیم؟
ساختمان دف
به طور کلی یک دف از چهار قسمت کلاف اصلی یا کمانه، پوست، حلقه ها و گل میخ ها تشکیل شده است. کلاف اصلی دف معمولا به شکل یک استوانه چوبی از جنس درخت تاك، بید سرخ، صنوبر و زیرمجموعه‌ی راسته‌ی صنوبرها از جمله كبود است. ابتدا و انتهای آن با یک برش زاویه دار که در اصطلاح تخصصی به آن برش فارسی می گویند به یکدیگر چسبانده شده است. قطر كمانه‌ی دف می‌تواند بین 50 تا 60 سانتی‌متر باشد و عرض آن با توجه به اندازه دست نوازندگان و یا جنسیت آنها (خانم ها دستان ظریف تری دارند) بین 5 تا 5/6 سانتی متر است.
چوب یک طرف کلاف اصلی تراش خورده و از ضخامت آن کاسته شده و پوست به وسیله سریش روی این منطقه چسبانده می شود و در آخر با گل میخ محکم می شود. توجه داشته باشید که اگر اتصال كمانه‌ی درونی با پوست، كم‌تر از یك میلی‌متر باشد، بر اثر تیزی چوب، پوست پاره می‌شود. قسمتی که گل میخ ها روی کمانه قرار گرفته اند نیز بهتر است بین 1.5 تا 2.2 سانتی‌متر باشد.
حلقه ها نیز زیر پوست و استوانه (داخل دف) چسبانده می شوند. محل اتصال حلقه به كمانه (به سمت داخل پوست) می‌بایستی به اندازه‌ی 3 سانتی‌متر از پوست فاصله داشته باشد. هر حلقه باید با حلقه‌ ی كناریش به اندازه‌ی قطر یك حلقه فاصله داشته باشد. این فاصله باعث ظاهری زیباتر و همچنین صدادهی شفاف‌تری می‌شود.

 

چگونه بهترین دف را انتخاب کنیم؟
از نظر پوست دف ها به دو نوع پوست طبیعی یا مصنوعی (طلقی) تقسیم می شوند. پوست های طبیعی بسیار باکیفیت تر و گران تر از پوست های مصنوعی هستند. برای افراد مبتدی و تازه کار، توصیه می شود که در ابتدا دف طلقی تهیه نمایند. زیرا دف های پوستی نیازمند تجربه و علم بیشتری برای نگهداری و گرم کردن هستند. اگرچه صدای دف های پوستی بسیار حرفه ای تر از دف های طلقی است، اما در ابتدای یادگیری ساز استفاده از دف های طلقی بسیار عاقلانه تر است. از مزایای دف های طلقی می توان به عدم تاثیر تغییرات آب و هوایی و محیطی ، ارزان قیمت تر بودن نسبت به دف های پوستی ، نگهداری راحت تر ، عدم احتیاج به گرم کردن و تنوع ظاهری بسیار بالا در طرح و رنگ اشاره کرد.
از مرغوب‌ترین نوع پوست طبیعی می توان به پوست كهنه‌ی میش و گوسفند اشاره کرد. این نوع پوست فشار ارتجاعی كم‌تری به چوب وارد می کنند و در نتیجه صدای بهتری تولید می کنند. نوع دیگری از پوست های مرغوب برای دف نیز پوست بز است. پوست بز در هنگام خشكی هوا بیشتر كشیده شده و باعث تیزتر شدن صدای ساز می شود. به طور کلی پوست ساز دف هر چه كهنه‌ تر و بدون چربی و شفاف باشد، بهتر است. برای تشخیص بدون چربی بودن پوست باید به رنگ ساز توجه کنید که یک دست بوده و در اصطلاح تخصصی برفکی نباشد.

 

چگونه بهترین دف را انتخاب کنیم؟

نکاتی در مورد خرید دف
اولین چیزی که در خرید یک دف باید به ان توجه کنید دایره ای بودن شکل دف است. دف به هیچ وجه نباید بیضی شکل باشد. برای تشخیص درست این مسئله باید دف را در فاصله ای مناسب نسبت به خود بگیرید و از مقابل به آن نگاه کنید.
دومین چیزی که می تواند باعث کاهش مرغوبیت دف باشد انحنای عرضی قاب آن است. در برخی سازها، پوست ساز به قدری کشیده شده که باعث انحنا در قسمت کمانه ساز می شود. اگر شاهد چنین انحنایی بودید در خرید ساز درنگ کنید.
نکته بعدی، نامسطحی بیشتر از 2 میلیمتر در لبه زیر پوست است. این موضوع نشان دهنده عدم مرغوبیت دف است. برای تشخیص راحت این نکته می توانید دف را از سمت پوست روی یک سطح کاملا مسطح (مانند یک میز شیشه ای) قرار دهید. اگر لق بود و دف کاملا تکان خورد، نشان دهنده نامسطح بودن لبه زیر پوست است.

 

چگونه بهترین دف را انتخاب کنیم؟
مسئله بعدی که باید به آن توجه شود وزن ساز است. طبیعتا دف با وزن کمتر دست را کمتر خسته می کند. به همین دلیل به هنرجویان مبتدی و تازه کار دف های سبک تر پیشنهاد می شود. دف های سبک تر به اصطلاح دف طوق باریک نامیده می شوند زیرا به جز نوع چوب که در وزن دف تاثیرگذار است، یکی از روش های سبک کردن ساز دف، باریک کردن طوق آن است. اما باید توجه داشت که اگر طوق دف بیش از اندازه باریک شود، ساز تاب برمی دارد و همان طور که گفته شد تاب داشتن دف نشان دهنده عدم مرغوبیت آن است. به طور کلی انتخاب وزن ساز به جثه و اندازه و قدرت دست نوازنده بستگی دارد. باید توجه داشت که اگر نوازنده دارای دستانی پرقدرت و بزرگ است، در صورت انتخاب دف سبک، هنگام نواختن احساس ناراحتی خواهد کرد و یا ساز در دستان وی بازی خواهد کرد و یا شصت دست به پوست دف برخورد می کند که باعث کاهش کیفیت صدای دف می گردد.

 

چگونه بهترین دف را انتخاب کنیم؟
مورد دیگری که دف های خوب را از باقی دف ها متمایز می کند، نوع روکش روی کمانه آن است. جنس این روکش در دف های مختلف، متفاوت است و می تواند از چرم مصنوعی ، پارچه ، چرم پرز دار و یا خود جنس پوست باشد. معمولا در دف هایی که از پوست طبیعی در ساخت آنها استفاده شده است، برای روکش روی کمانه نیز از همان پوست استفاده می شود. در برخی از دف ها از مواد نخی و چرم برای این روکش استفاده می شود که باعث خاصیت عرق گیری می شود. این ویژگی، ویژگی بسیار خوبی برای افراد مبتدی و تازه کار محسوب می شود زیرا در این حالت عرق کردن دست باعث اذیت شدن و یا کنترل سخت ساز نمی شود.
از تفاوت های دیگری که بین دف های موجود در بازار وجود دارد، می توان به جای شصتی ساز اشاره کرد. روی دف ها معمولا یک جای شصتی وجود دارد که نوازنده شصت خود را در آنجا قرار می دهد و ساز را با آن نگه می دارد. اکثر دف های موجود در بازار دارای یک جای شصتی می باشند. در برخی از موارد شاهد سازهایی با سه جای شصتی با فاصله 120 درجه از یکدیگر هستیم که در معمولا دو تای آنها دارای فرورفتگی و یکی از آنها فقط دارای نمد ضربه گیر هستند.

 

چگونه بهترین دف را انتخاب کنیم؟

نوع دیگری از دف نیز به چشم می خورد که دارای بی نهایت جای شصتی است که به نوازنده این امکان را می دهد تا ساز را با هر زاویه ای که خواست در دست بگیرد. به طور کلی نکته خاصی در زمینه شصتی دف وجود ندارد که هنگام خرید در نظر بگیرید. تنها اگر فوم شصتی با دست شما هم خوانی نداشت می توانید آن را جدا کرده، تغییر شکل دهید و دوباره سر جایش بچسبانید.
پس از بررسی این موارد ظاهری به سراغ صدای ساز خواهیم رفت. صدای دف باید بر اساس سبک نوازندگی فرد انتخاب شود. برخی افراد دف را بسیار آرام و تنها با نوک انگشتان می نوازند. برخی دیگر، به صورت ضربه های محکم و شلاقی دف نوازی می کنند. افرادی که ضربه های محکم به ساز وارد می کنند باید توجه داشته باشند که سازی تهیه کنند که در ابتدا دارای صدای تیزی می باشد. زیرا با وارد شدن ضربه های محکم به ساز پس از مدتی پوست ساز 10 تا 20 درصد شل می شود و این شل شدگی باعث بم شدن صدای دف می گردد. می توان گفت که در این حالت با گذشت زمان دفی خواهید داشت که صدای دبه می دهد!
امیدواریم با کمک این نکات بتوانید بهترین انتخاب را در خرید دف داشت باشید و از نواختن آن لذت ببرید.

 

چگونه بهترین دف را انتخاب کنیم؟

کلیک ها: 38
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن

ويولون يکي از مهم ترين، پرطرفدار ترين و در عین حال سخت ترین سازها است. انتخاب آن نیازمند در نظر گرفتن نکاتی است که موجب شود بهترین خرید را انجام دهید. به طور کلی تهیه ساز مناسب یکی از بزرگترین چالش ها برای افرادی که قصد شروع یادگیری موسیقی را دارند، می باشد. همچنین برای افراد حرفه ای و نیمه حرفه ای نیز نکاتی در انتخاب ساز وجود دارد که در این مقاله به مرور این نکات، برای انتخاب ساز ویولن، می پردازیم.

 

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن

به طور کلی افراد، به سه دسته مبتدی، نیمه حرفه ای و حرفه ای تقسیم می شوند. دسته مبتدی، شامل افرادی می شود که می خواهند به تازگی نواختن ساز ویولن را شروع کنند و یا مدت بسیار کمی است که با این ساز آشنا شده اند. دسته نیمه حرفه ای، شامل افرادی است که حداقل 3 سال به طور مداوم آموزش دیده اند و آشنایی نسبی را با این ساز، صدای آن و نحوه نواختن آن دارند. دسته حرفه ای نیز به افراد تلقی می شود که مدت زیادی است با این ساز سروکار دارند و به طور کامل به نواختن آن و نکاتی که در صدای این ساز موثر است تسلط دارند.

 

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن
خرید ویولن برای افراد مبتدی:
همیشه توصیه می شود افراد مبتدی سازهای گران قیمت خریداری نکنند. این توصیه دلایل مختلفی دارد. اولین و مهمترین آن، این است که میزان علاقه هر فرد به یک ساز، پس از شروع آموزش و شروع به نواختن مشخص می شود. اگر شما ساز گرانی تهیه کرده باشید، نه تنها آن ساز گران قیمت به دردتان نخورده، بلکه تمام پول خود را به هدر داده اید. شاید برای برخی از افراد این سوال پیش بیاید که: «در صورتی که قصد ادامه نواختن را داشته باشم با ساز قبلی چه کنم؟ چرا از ابتدا یک ساز خوب تهیه نکنم که بعد ها مجبور به خرید ساز دیگری شوم؟» در جواب این سوال باید گفت اکثر نوازنده های حرفه ای دو ساز دارند. یکی ساز درجه 1 و حرفه ای که برای اجراهای مهم استفاده می شود و دیگری ساز دم دستی که برای تمرین ها استفاده می شود.
اگر نگران کیفیت بد صدای سازهای ارزان هستید، باید بدانید که می توانیم به شما اطمینان بدهیم که صدای ساز هیچ تاثیری در آموزش و نحوه یادگیری فن های نواختن ویولن ندارد. همیشه این مثال را در ذهن خود نگه دارید که در ابتدای آموزش رانندگی و شروع به رانندگی در شهر هیچ گاه ماشین گران قیمتی تهیه نمی کنید. زیرا احتمال تصادف و خراب شدن و از ارزش افتادن آن بسیار زیاد است. این موضوع در مورد خرید ساز برای افراد مبتدی نیز صادق است.
همچنین توصیه می شود از مارک های غیر معروف خرید نکنید. برخی از این مارک ها نسبت به قیمتشان دارای کیفیت مناسبی نیستند و افراد مبتدی قادر به تشخیص ارزش کیفیت ساز نمی باشند. توصیه می شود تا زمانی که علم قابل قبولی نسبت به تشخیص کیفیت ساز پیدا نکرده اید، از برندهای معتبر و در عین حال ارزان قیمت ساز تهیه کنید.

 

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن
خرید ویولن برای افراد نیمه حرفه ای:
همانطور که گفته شد افراد نیمه حرفه ای حداقل سه سال آموزش دیده اند و دید نسبی در مورد صدای ساز دارند و همچنین سبک مورد علاقه خود را پیدا کرده اند و با توجه به آن می توانند مقداری حرفه ای تر نسبت به تهیه ساز اقدام نمایند. در این موقعیت، قیمت ساز مورد توجه نیست، بلکه کیفیت، سلامت و کاربری ساز از هر چیز دیگری مهمتر است.
یکی از مهمترین نکاتی که در خرید ساز برای افراد نیمه حرفه ای در نظر گرفته می شود، تنظیم ساز است. تنظیم ساز با توجه به سبک نواختن و توسط افراد بسیار حرفه ای صورت می گیرد. اگر سبک نواختن شما ایرانی است، باید پل ساز به گونه ای قرار بگیرد که صدای بم خوبی تولید کند و یا اگر سبک نواختن شما کلاسیک است جای پل به گونه ای تنظیم می شود که ساز پاسخگوی پوزیسیون های بالا باشد. بنابراین ترجیحا ساز تنظیم شده با توجه به سبک انتخابی خود را تهیه نمایید. اگر ساز انتخابی شما از ابتدا تنظیم نشده بود، با پرداخت یک هزینه اضافه به متخصصین این کار می توانید نسبت به تنظیم آن اقدام فرمایید.

 

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن
همچنین یکی دیگر از مواردی که در خرید ویولن برای افراد نیمه حرفه ای باید مورد توجه قرار بگیرد، جنس خوب چوب آن است. تشخیص کیفیت چوب کار آسانی نیست. اما یکی از نکاتی که با آن می توان کیفیت چوب را سنجید، رگه های پشت ساز است. پشت ویولن رگه هایی وجود دارد که نشان دهنده جنس طبیعی چوب آن است. برخی از سازهای بی کیفیت آن را با رنگ یا تراش ایجاد می کنند. برای تشخیص طبیعی بودن این رگه ها می توانید پشت ساز را با نوک انگشتان لمس کرده و حرکات عمودی انجام دهید. اگر توانستید رگه ها را لمس کنید به احتمال بسیار زیاد این رگه ها متعلق به خود چوب هستند. توجه داشته باشید که چوب بدنه ساز نباید هیچ ترکی داشته باشد. به خوبی تمام بدنه را چک کنید که چوب آن در اثر عوامل محیطی یا هر عامل دیگری ترک نداشته باشد.

 

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن
نکته بعدی لوازم جانبی ساز است. باید توجه داشته باشیدکه اهمیت لوازم جانبی ویولن به اندازه خود ساز است. به همین دلیل باید به کیفیت و نوع این لوازم توجه بسیاری نشان دهید.
یکی از مهمترین لوازم جانبی ویولن آرشه آن است که اگر از کیفیت مناسبی برخوردار نباشد می تواند در کیفیت صدای ساز موثر باشد. ترجیحا آرشه حداقل 8 پر تهیه نمایید و توجه داشته باشید که حتما سالم باشد.
زیرچانه ای یکی دیگر از لوازم جانبی مهم ویولن است که اگر سالم نباشد و یا از کیفیت مناسبی برخوردار نباشد می تواند نوازنده را بسیار اذیت کند و یا حتی از نواختن باز بدارد. بنابراین بهترین نکته ای که می توانید در تهیه زیرچانه ای در نظر بگیرید ضدحساسیت بودن آن است.
یکی از مهمترین اجزای ویولن سیم آن است. علاوه بر توجه به جنس و نوع آن باید به استاندارد بودن فاصله سیم از گریف توجه کرد. فاصله استاندارد سیم ویولن از گریف در سیم می بین 3.2 تا 3.5 میلیمتر و در سیم سل بین 5 تا 5.5 است. اگر این فاصله رعایت نشود، صدای ساز دچار مشکل شده و دچار گز زدن خواهد شد.

 

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن
خرک ویولن، از دیگر اجزای مهم ویولن است باید دقیقا بین دو دریچه خروج صدا که به شکل f هستند، قرار گرفته باشد و سالم باشد. گوشی های ساز که از دیگر لوازم جانبی ویولن است باید به راحتی در جای خود بچرخند، گیر نداشته باشند و سیم را پاره نکنند. البته این کار نیازمند مهارت و دقت است.
از دیگر نکاتی که در هنگام تهیه یک ویولن باید به آن توجه داشت سایز گریف است. توجه داشته باشید که گریف نباید زیاد پهن یا باریک باشد و همچنین انحراف نداشته باشد. برای تشخیص عدم انحراف گریف از قسمت خرک به آن نگاه کنید. اگر خرک و گریف به طور کامل روی هم قرار نداشتند و نسبت به هم انحراف داشته باشند، نشان دهنده کج بودن دسته ساز است و نشان دهنده بی کیفت بودن ویولن است.
در ظاهر ساز توجه بسیار زیادی نشان دهید. لبه های کناری ویولن شما نباید از هم فاصله داشته باشد. فاصله بین لبه ها نشان دهنده آن است که چوب ساز به خوبی تراشیده نشده است. در مورد صدای ساز باید به شفافیت صدا، حجم صدا و جوابدهی ساز در پوزیسیون های بالا توجه داشته باشید.

 

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن
دقت کنید وزن ساز نیز باید به میزانی باشد که شما را اذیت نکند. نه سنگین باشد و نه زیادی سبک. اندازه ویولن باید متناسب با نوازنده باشد تا بتواند به راحتی آن را در دست گرفته و مشکلی در گرفتن سیم ها نداشته باشد. اگر ویولن اندازه مناسبی داشته باشد، نوازنده باید بتواند هنگام گرفتن ساز حلزونی (قسمت مارپیچی انتهای ساز) را با دست چپ خود بگیرد. اندازه ویولن را معمولا با کسر نشان می دهند. یک ویولن عادی برای یک فرد بزرگسال، ویولن 4/4 است. پس از آن به ترتیب نزولی اندازه های 3/4 ، 1/2 ، 1/4 ، 1/8 ، 1/10 ، 1/16 و 1/32 وجود دارد که دو مورد آخر آنقدر کوچک هستند که مناسب کودکان 2 تا 3 سال می باشند. بیشتر ویولن های موجود در بازار در اندازه های 4/4 ، 3/4 و 1/2 هستند. باقی سایزها معمولا به صورت سفارشی ساخته می شوند. انتخاب اندازه ویولن روش های متنوعی دارد اما آسان ترین روش آن انتخاب از روی سن نوازنده است.

 

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن

نوازنده های 3 ساله یا کمتر از آن از ویولن های 1/16 استفاده می کنند. نوازنده های 4 تا 5 ساله از ویولن های 1/10 استفاده می کنند. سنین بین 5 تا 6 سال از ویولن های 1/8 استفاده می کنند. ویولن های 1/4 مناسب افرادی با سنین بین 6 تا 7 سال است. افراد 8 تا 9 ساله باید ویولن 1/2 تهیه کنند. افراد 10 تا 11 ساله 3/4 و افرادی با سنین 12 سال و بیشتر ویولن 4/4 تهیه می کنند. توجه داشته باشید که برخی از افراد ممکن است نسبت به سن خود دارای جثه بزرگتر یا کوچکتری باشند که در این صورت باید از روش های دیگر تشخیص اندازه ساز استفاده کرد. یکی دیگر از روش های تشخیص، اندازه گردن تا کف دست نوازنده است. برای استفاده از این روش دست چپ خود را کاملا باز کرده و اندازه بین گردن تا وسط کف دست را بگیرید. این اندازه را بر حسب اینچ (هر اینچ 2.54 سانتیمتر) به دست آورید و طبق جدول زیر اقدام به تهیه ساز نمایید:

 

اندازه ویلون اندازه کف دست - گردن
4/4 23
3/4 22
1/2 20
1/4 5/18
1/8 5/16
1/10  15
1/16 14

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن

توصیه می شود پس از انتخاب و خرید ساز از فروشنده خود درخواست مهلت امتحان ساز را بکنید. برخی از فروشنده های ساز به خریدار خود مهلت می دهند تا ساز را به استاد موسیقی خود نشان داده، و یا تکنیک های مورد نظر خود را با ساز امتحان کنند و میزان کاربردی بودن آن را بسنجند.
خرید ویولن برای افراد حرفه ای:
افراد حرفه ای معمولا نیازی به راهنمایی در خرید ساز ندارند، زیرا خود با شنیدن صدای ساز و یک نگاه به آن از جنس ساز و سالم بودن دیگر اجزای آن مطلع می شوند. همانطور که گفته شد افراد حرفه ای دو ساز دارند که یکی برای تمرین و دیگری برای اجراهای مهم استفاده می شود. سازی که برای اجراهای مهم استفاده می شود، علاوه بر کیفیت بسیار بالای صدا باید از نظر ظاهری نیز خاص و زیبا باشد. اما سازی که برای تمرین از آن استفاده می کنند، می تواند یک ساز معمولی باشد.
امیدواریم با استفاده از این نکات مناسب ترین ساز را انتخاب کنید و از نواختن، نهایت لذت را ببرید.

 

دانستنی های ضروری برای خرید ویولن

کلیک ها: 56