پارکینسون چیست و سطوح آن کدام است؟

پارکینسون نوعی بیماری عصبی است که موجب اختلال در سیستم حرکتی بدن می شود. این بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که گروهی از سلول‌های مغزی که وظیفه تولید هورمونی خاص با عنوان دوپامین را بر عهده دارند، دچار مشکل می‌شوند و در نتیجه دوپامین به اندازه‌ی کافی ترشح نمی شود و به تدریج و در طی یک فرآیند چند ساله فرد در حرکت دچار مشکل می گردد.

پارکینسون چیست و سطوح آن کدام است؟
چه عواملی خطر ابتلا به پارکینسون را افزایش می دهند؟
همانطور که در مطلب قبلی بیان شد، متاسفانه هنوز علت ابتلا به پارکینسون ناشناخته است و به همین دلیل شناسایی عواملی هم که خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند، به سختی قابل انجام است. اما با بررسی هایی که تاکنون در این زمینه انجام شده است، پزشکان تعدادی از عوامل افزایش دهنده خطر را شناسایی کرده اند. این عوامل عبارتند از:
1- افزایش سن: پارکینسون خود به چند شاخه تقسیم می شود و نوعی از آن با عنوان پارکینسون زودرس در سنینی به غیر کهنسالی دیده شده است (معمولا بین سنین 30 تا 50 سال) و به همین دلیل هنوز نمی توان به یقین بیان کرد کهولت سن عامل ابتلا به این بیماری است؛ هر چند درصد بیماران مبتلا به پارکینسون که در سنین بالا هستند بسیار بیشتر از دیگر مبتلایان می باشد.
به هر حال به احتمال زیاد، کهولت سن یکی از مواردی است که احتمال ابتلا به پارکینسون را افزایش می دهد و بیشتر مبتلایان را پس از 50 سالگی درگیر می کند.
2- وراثت و سابقه خانوادگی: عامل وراثت یکی از عوامل افزایش دهنده خطر در نوع پارکینسون زودرس است. با بررسی هایی که در این زمینه صورت گرفته، مشخص شده است، بیشتر مبتلایان به پارکینسون زودرس دارای پدر، مادر یا یکی از اعضای خانوادگی درجه اول مبتلا به پارکینسون بوده اند.
اما در مورد افرادی که در سنین بالا به پارکینسون عادی دچار می شوند، نمی توان به یقین بیان کرد، عامل وراثت نقش اساسی دارد.
3- سموم و آلودگی های موجود در محیط زیست: بر اساس تحقیقات انجام گرفته در زمینه کشف عوامل خطرزای ابتلا به پارکینسون، مشخص شده است، قرارگرفتن طولانی ‌مدت در معرض برخی از عوامل خطرزای محیط زیست مانند آفت‌کش‌ها، مواد شیمیایی، آب آلوده یا آب چاه ممکن است خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را افزایش دهد. هر چند این فرضیه هنوز به درستی به اثبات نرسیده است، اما دور ماندن از این عوامل خطرزا می تواند راهی برای جلوگیری از بسیاری از بیماری و منجمله پارکینسون باشد؛ حتی اگر درصد بسیار ناچیزی را به خود اختصاص دهد.

پارکینسون چیست و سطوح آن کدام است؟
چگونه از ابتلا پارکینسون جلوگیری کنیم؟
از آنجایی که علل ابتلا به بیماری پارکینسون هنوز ناشناخته است، متاسفانه هیچ راه شناخته‌ شده‌ای نیز برای جلوگیری از این بیماری وجود ندارد. اما با این وجود رعایت برخی نکات می تواند در داشتن بدنی سلام تر یاری دهنده باشد. در همین راستا، تحقیقات نشان می‌دهد، افرادی که میوه و سبزیجات بیشتری مصرف می کنند؛ همچنین غذاهای سرشار از فیبر، ماهی و مصرف روغن‌های حاوی امگا ۳ را در دستور غذایی خود قرار می دهند و در مقابل گوشت قرمز کمتری مصرف می کنند؛ احتمال دارد در برابر بیماری پارکینسون مقاوم‌تر باشند. هر چند این فرضیه هیچ قطعیتی ندارد اما به هر حال داشتن تغذیه سالم، یکی از مهمترین بخش های مربوط به سلامت کلی و عمومی بدن است و رعایت آن خالی از لطف نیست.
بیماری پارکینسون دارای چند سطح می باشد؟
اکثر درمان هایی که در حال حاضر برای بیماری پارکینسون وجود دارد، تنها به کنترل علائم اولیه بیماری محدود می شود و متاسفانه با پیشرفت بیماری، اثربخشی داروها به مرور کمتر شده و بیمار، با ناتوانی بیشتری برای کار کردن و انجام فعالیت های روزمره خود، مواجه می شود.
پارکینسون به سه سطح اصلی تقسیم بندی می شود که عبارتند از:
1- مرحله‌ی اولیه: معمولا لرزش در یک سمت بدن، مرحله ی اولیه ی شروع بیماری پارکینسون است. البته با پیشرفت بیماری احتمال دارد این لرزش به سمت دیگر بدن هم منتقل شود. در این هنگام ممکن است بیمار دچار درد مفاصل شود و احساس ضعف، ناتوانی و خستگی بنماید.
2- مرحله‌ی میانه: در مرحله میانی بیماری، نشانه های مرحله ی اولیه بدتر شده و فرد دچار سفتی و ضعف در عضلات خود می گردد. در این مرحله حرکت بیمار بسیار مشکل و کند می شود و حتی ممکن است در تعادل خود هنگام قدم زدن نیز دچار مشکل شده و به همین دلیل قوز کند و به جای قدم برداشتن، پاهای خود را بر روی زمین بکشد. همچنین به دلیل ضعف عضلات، بیمار در انجام دادن کارهای شخصی خود نیز با مشکل روبرو می شود و نمی تواند کارهای ظریف را با انگشتان خود انجام دهد.
3- مرحله ی پیشرفته: در این مرحله آخرین علائم و نشانه های بیماری به سراغ فرد می آیند و در صورتی که بیماری در مراحل آغازین تشخیص داده نشود و علائم اولیه آن کنترل نشود و پس از یک دوره طولانی که بیمار با شرایط سختی همچون لرزش بدن، عدم تعادل و انقباس و سفتی عضلات درگیر است، احتمال دارد حرکت فرد را به کلی مختل کرده و بیمار مجبور به استفاده از ویلچر شود یا حتی برای همیشه بستری شود.

پارکینسون چیست و سطوح آن کدام است؟
همچنین در این مرحله، بیمار ممکن است دچار مشکلاتی نظیر سردرگمی و گیجی شود و در نهایت حافظه اش را به طور کلی از دست داده و با زوال عقل روبرو شود.
بنابراین زمان تشخیص بیماری پارکینسون بسیار اهمیت دارد و معمولا بیمارانی که به موقع تشخیص داده می شوند و داروهای خود را به درستی و طبق تجویز پزشک متخصص خود مصرف می‌کنند، احتمال دارد علائم پیشرفته بیماری را هرگز تجربه نکنند؛ هر چند علائم حرکتی را با شدت های متفاوت تجربه خواهند کرد.
(البته در مواردی نادر، مصرف داروهای کنترل پارکینسون، خود دارای عوارضی هستند و به مشکلات بیماران دامن می زنند.)

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

مطالب مشابه

هتل آدم و حوا آنتالیا

تور کیش 3 شب و 4 روز

تور استانبول 2 شب و 3 روز ویژه شهریور 94

هتل و اسپای کلارک گرینز - ایرپورت ریزورت هند

دریافت تورهای لحظه آخری و نرخ ویژه از طریق تلگرام

مرکز خرید ان گی آن سیتی مالزی سنگاپور

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر