ایل شناسی استان کهگیلویه و بویر احمد 6

ایل شناسی استان کهگیلویه و بویر احمد 6

طایفه اولاد میرزا علی:

آن ها درمناطق روشن آباد، حز کده و روشن مهر زندگی می کردند. و جزو دسته ایلات بویر احمدی بوده اند. آن ها به سمت کوهمره نودان، کوچ کردند.

طایفه کلیانی:

آن ها در منطقه کلیانیها زندگی می کردند و در فتنه ملا هدایت الله آرندی، دست داشتند.

طایفه تیلکوئی:

روسا و موسسان آن، مرشد قلی ابن قرام بگ، چاولی بگ ولد دان مربگ، بوده اند. به علت آن که قدرت ایل های آقا جری و ایل افشار تضعیف شد، این ایل به سمت بهبان و زیدون کوچ نمودند.

طایفه آغاجری:

این طایفه از وابستگان افشار ها بودند که در قسمتی از فارس و اطراف کهگیلویه اقامت گزیدند. طایفه آغاجری به چند قسمت تقسیم بندی شد: قره جری، تیلکوهی، جغتائی، جامه بزرگی، ویسی، شهروئی، شیرالی، بیگدلی، بیجنی، بوالی، باولی، بالیاوی، گشتیل، خلیفه ای، عبدالهی، قراماسوقی، چنگلوائی
به مرور زمان و با ضعیف شدن این طایفه، از هم گسسته و به صورت پراکنده مردمان آن به سمت بهبهان و ایل های دیگر کوچ کردند.

طایفه آقائی:

این طایفه ریشه از ترکان آقا جری دارند. آن ها در طایفه کوگیوی بویر احمد زندگی می کنند. آن ها از شجاع ترین و دلیر ترین ایلات بین تمامی ایل ها می باشند.

طایفه مطرب یا نوازندگان:

آن ها ملقب به مهتر بودند. پوست آن ها سبزه بوده و لباس های سرخ و زرد به تن می کنند. خود را هندی می دانند. و به صورت خانواده ای در تمامی مناطق زندگی می کنند.

طایفه غربت یا غربتی:

آن ها در مناطق فارس، خوزستان، بختیاری، کهگیلویه و بویر احمد ساکن هستند. در شهر های مختلف ایران به نام های متفاوتی نامیده می شوند:
تهران: غربیل بند- خراسان: غر شمال- آذربایجان: قراچی یا بی حیا- زنجان: گیلانی- بلوچستان: رالری- کرمان: لولی- بختاری ها: فیوج، کولی، غربت- لرستان: کولی، غربت- کهگیلیویه و. بویر احمد و فارس: غربت، کولی
نژاد آن ها ریشه در نژاد آریان ها دارد که از سمت رود جیحون به هندوستان رفتند و به همین علت چه از لحاظ رفتاری، نوع پوشش و فرهنگ به عرب ها، هندو ها و بلوچ ها شباهات دارند. به علت قحطی که در اطراف رود گنگ رخ داد آن ها به سمت خلیج فارس و دریای هند حرکت کردند و مستقر شدند. با توجه به مشاهدات تاریخی، این قوم در مناطقی از ایران مثل اندیمشک، اندکا، خوزستان، اندنک، کهگیلویه ساکن بوده اند. از طرفی گفته شده است که در زمان خلیفه عباسی، این طایفه علیه حکومت عباسی شورش کردند و به همین علت به بغداد تبعید شدند. آن ها از راه بغداد به خوزستان برگشتند.
آن ها از لحاظ رنگ پوست و مدل لب و چشم و گونه شبیه به عرب های خوزستان هستند و آثاری از طایفه هندی ها در چهره هایشان، دیده نمی شود. هم اکنون در کهگیلویه و بویر احمد و ممسنی، ایل هایی مثل کولی ها، غربت، فیوج وجود دارند. پیشه ی آن ها به طور معمول، دلاکیف غربال بندی، خرید و فروش دام می باشد و گاهی به مسگری، آهنگری، مشغول هستند. بعضی از آن ها به کار های دولتی روی آورده اند.

طوایف خواجه:

آن ها در مناطق کهگیلویه و استان فارس، زندگی می کنند. در اینجا خاوجه به معنای کدخدا، سرور و آقا بوده است. بعضی این واژه را ترکی سلجوقی می دانند و بعضی دیگر ریشه در واژه های پهلوی ها که به معنای خداوند کوچک و یا کدخدا، تعبیر می شود.
از طرفی دیگر استاد معین د فرهنگ معین خود اشاره کرده است که: این واژه از فرقه اسماعیلیه هندوستان و ترکیه، به یادگار مانده است.

طایفه بردگان یا کاکا سیاهان:

پوست این طایفه سیاه و با لبانی کلفت و چشمانی ریز بوده است. نژاد آن ها حبشی و آفریقایی بوده است. بر این باور بودند که آن ها افرادی ساده و کم هوش هستند. این طایفه با ازدواج با هم سطحان خود از آفریقا و هند، نسل خود را در بین عشایر ماندگار کردند. که به طور معمول به کار های آزاد مشغول بودند.