مدل لایه ای OSI هفت لایه اصلی در شبکه

مدل لایه ای OSI هفت لایه اصلی در شبکه

مدل لایه ای OSI استانداردی است که از سوی سازمان جهانی استاندارد ISO ((International Standard Organization تعریف شده است که برای اینکه سخت افزار و نرم افزار تولیدی توسط تولید کنندگان با دیگر محصولات مطابقت داشته باشد طراحی شده است.
مدل لایه ای OSI از 7 لایه تشکیل شده است.

1- Application Layer
این لایه که بالاترین لایه در مدل OSI می باشد مستقیماً با برنامه های کاربردی در ارتباط است.
2- Presentation Layer
این لایه کار قالب بندی اطلاعات، تبدیل پروتکل ها، ترجمه و کدگذاری اطلاعات را انجام می دهد.
کدگذاری از جمله مهمترین وظایف این لایه می باشد.
کار فشرده سازی جهت کاهش حجم اطلاعات نیز برعهده این لایه است.
3- Session Layer
پیاده سازی امنیت در برقراری و تبادل اطلاعات بین دو سیستم کامپیوتری بر عهده این لایه می باشد.
4- Transport Layer
انتقال Packet ها برعهده این لایه است. همچنین بررسی Packet ها از لحاظ سالم بودن و ارسال Acknowledge برعهده این لایه است.
پروتکل های TCP و SPX در این لایه مشغول به فعالیت هستند.

5- Network Layer
این لایه کار مسیریابی بین مبدا و مقصد را انجام می دهد. همچنین وظیفه آدرس دهی منطقی بر عهده این لایه می باشد.
پروتکل های IP و IPX در این لایه کار می کنند.

6-Data Link Layer
وظیفه این لایه کنترل جریان های الکتریکی ورودی و خروجی از کابل است. کار Error Checking نیز در این لایه انجام می پذیرد.
Mac Address نیز در این لایه تعریف می شود.
CSMA/CD و CSMA/CA در این لایه کار می کنند.
7- Physical Layer
این لایه که به Hardware layer نیز معروف می باشد کار ایجاد سیگنال، ارسال و دریافت آن را از طریق مدیا انجام می دهد و همچنین چگونگی اتصال مدیا به کارت شبکه را مشخص می کند.
Protocol
زمانیکه دو کامپیوتر بخواهند با یکدیگر ارتباط برقرار نمایند باید از قوانینی پیروی کنند که به مجموعه این قوانین پروتکل گفته می شود.
زمانی که کامیپوترها از پروتکل یکسانی استفاده نمایند دیگر نیازی به واسطه جهت برقراری ارتباط نمی باشد.
معروفترین پروتکل در دنیا TCP/IP می باشد که تقریباً تمامی سیستم عامل ها از آن استفاده می نمایند.