معرفی و بررسی فیلم احضار روح

معرفی  و بررسی فیلم احضار روح

جیمز وان، یکی از مهمترین کارگردانان سینماست که در ژانر فیلم های ترسناک آثار مهم و به یادماندنی را خلق کرده است. او با ساخت فیلمهایی چون اره و احضار مهر خود را بر سینما زند و در حال حاضر جیمز وان را یکی از بهترین ها در این گونه سینمایی می دانند.

احضار روح داستان خانواده ای را نقل میکند که به تازگی به خانه جدید خود رفته اند و در آنجا اتفاقات شومی در انتظارشان است. نکته جالب فیلم اینجاست که این فیلم بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است و همین واقعی بودن داستان است که باعث می شود مخاطب بیش از هر فیلم دیگری از وحشت مستتر درون فیلم بر خود بلرزد. داستانی که احضار نقل میکند، در مورد روح سرگردان یک زن است که دختر بچه ها را توسط مادرشان به قتل می رساند. این روح کم کم به درون جسم مادرها نفوذ میکند تا این خود مادرها باشند که دختران کوچک خود را سلاخی میکنند. همین قضیه حالت و لحن دردناکی به فیلم میدهد. مادری که تا همین چنددقیقه پیش عاشقانه به دختر بچه خودش نگاه می کرده، حالا قیچی برنده ای در دست گرفته تا گلوی دختر خود را پاره کند.

در ادامه متوجه می شویم که دختر بچه این خانواده شب ها راه می رود. او عادت دارد در حالی که خواب است تا در کمد دیواری اتاق راه برود و سپس مقابل کمد بایستد و با ریتم آرام و ترسناکی سرش را به در کمد بکوبد. او را در این حال نباید از خواب بیدار کنند و فقط باید با صحبت کردن مجابش کنند تا به سمت رختخواب خویش بازگردد و به خودش آسیبی نرساند. پدر خانواده به ماموریتی می رود و در همین دوران غیبت اوست که روح سرگردان تصمیم می گیرد پرده از ظاهر خود بردارد و کاری کند که این دختر بچه او را ببیند. دختر بچه از اینجا به بعد دچار فروپاشی روانی می گردد و پدر و مادرش هم دست به دامان دو احضار کننده روح می شوند.

احضار کنندگان، یک زوج جوان هستند که اعتقاد دارند به هم رسیدنشان کار خدا بوده و ماموریت دارند تا انسان ها را از شر شیاطین و اجنه و روح های سرگردان نجات دهند. آنها تاکنون بارها افراد زیادی را نجات داده اند و در این راه یک حرفه ای محسوب می شوند. آنها به واسطه ابزار و تجهیزات دقیق و پیشرفته خودشان روح را پیدا می کنند و  روح برای نجات دادن خود به جسم مادر دختر بچه حلول می کند. از اینجا به بعد جنگی در می گیرد میان روح با دیگر اعضای خانواده. لحظات تنش و درگیری میان آنها از لحظات زیبا و مهیجی است که در کمتر فیلم ترسناکی شاهدش هستیم و به همین دلیل می توان فیلم احضار را فیلمی تاثیر گذار و قدرتمند در ترساندن مخاطبان فیلم به شمار آورد.

یکی از مهمترین ویژگی های این فیلم، ظاهر نسبتا مستند گونه فیلم است. فیلم هایی که زن و شوهر احضار کننده روح از عملیات های سخت و ترسناک خود گرفته اند، کاملا به فیلم های مستندی شبیه است که باعث می شود بیشتر تحت تاثیر داستان فیلم قرار بگیریم. چون این فیلم اساسا یک داکیو دراما محسوب می شود و بر اساس داستانی واقعی ساخته شده، استفاده از ظاهری مستند برای فیلم باعث می شود تا بیشتر از آن بترسیم. فیلم دردهه 1970 می گذرد، حس و حالی که از قدیمی بودن فیلم به ما دست می دهد احساس ترس را بیشتر به مخاطب القا میکند. البته این قضیه یکی از همان کلیشه های ژانری فیلم های ترسناک است. چنین فیلمهایی عموما مخاطب را به چند سال قبل می برند تا هم از خلال قدیمی بودن داستان و وقایع آن مخاطب را بیشتر بترسانند و هم اینکه چون داستان و وقایع ترسناک آن متعلق به گذشته است، در نتیجه مخاطب اندکی احساس آرامش خواهد کرد و از حاشیه امن خود لذت خواهد برد.

ویژگی دیگری که در احضار بصورت کلیشه وجود دارد، خطری است که یک خانواده را در یک محیط (خانه) جدید تهدید می کند. کافی است تا فیلم های مشهور این ژانر را تماشا کنید تا مطمئن شوید که کمتر فیلمی است که دست روی این موضوع نگذارد. همیشه یک خانواده بخاطر مشکلات مالی، شغلی یا چیزهایی از این دست مجبور می شوند به خانه ای جدید بروند و این خانه جدید منشا شر و خطر می شود. همیشه در چنین فیلم های دختر بچه یا پسر بچه ای است که در معرض تهدید هیولا قرار دارد و پدر و مادرش از نجات دادن او ناتوان هستند. پدر و مادر اگرچه با تمام وجود می خواهند فرزند خودشان را نجات بدهند اما نمی توانند و مجبور می شوند که به یک متخصص رجوع کنند. در فیلم جن گیر محصول سال 1974 ساخته ویلیام فردکین، مادر دختر بچه به یک جن گیر پناه می برد تا او جن را از وجود دختر بیرون بکشد و در این فیلم هم پدر و مادر دختر بچه معصوم و مظلوم به یک زوج احضار کننده روح پناه می برند.

شاید بیشترین لطمه ای که فیلم خورده است از همین قواعد کلیشه ای است که رعایت کرده است. در این فیلم خیلی ردی از خلاقیت نمی بینیم. جیمز وان که خود استاد ژانر ترس و اضطراب است، قواعد آن را به خوبی می شناسد و با رعایت آنها توانسته فیلم ترسناکی بسازد. واقعا هم فیلم ترسناک و تاثیر گذاری است. کافی است که شب و در تاریکی فیلم را تماشا کنید و حتما توصیه می کنم که با یک جفت اسپیکر خوب یا ترجیحا هدفون قوی فیلم را ببینید. با توجه به اهمیت باند صدا در این فیلم و همچنین طراحی بی نقص و عالی صدا در فیلم احضار، مناسب بودن تجهیزات صدای مخاطب حین تماشای فیلم نکته بسیار مهمی است که باعث می شود بیشتر از دیدن این فیلم لذت ببرید.

نکته بعدی در مورد داکیو دراما بودن فیلم است. کم نیستند فیلمهای ترسناکی که در تاریخ سینما بر اساس وقایع واقعی ساخته شده اند و این فیلم هم یکی از آنها محسوب می شود. خاصیت استفاده از مدیوم داکیودراما در این ژانر این است که مخاطب دیگر به خودش اجازه نمی دهد به صحنه های ترسناک فیلم لبخند بزند، چزا که این وقایع در گذشته واقعا اتفاق افتاده اند و فیلم ساز صرفا اندکی هم تخیل خود را با آن مخلوط کرده تا نفس بیننده بیشتر بند بیاید.