رم|Roma، پایتخت ایتالیا، شهری رویایی و مهد فرهنگ و هنر

• کلیسای سن پیترو رم
• کشور واتیکان
• جاذبه گردشگری ایتالیا
• واتیکان سیتی

رازهایی که باید درباره واتیکان بدانیم (1)

حتما با کشور واتیکان آشنایی دارید. اما اگر آشنایی شما هم با واتیکان در این حد است که واتیکان کشوری در میان پایتخت کشور ایتالیاست؛ پیشنهاد میشود که این مطلب را بخوانید.
11 فوریه سال 1929 بود که واتیکان اعلام استقلال کرد. ایتالیا کشوری است که بیش از دیگر کشورهای اروپایی مذهب برایش اهمیت دارد. مردم ایتالیا بسیار خانواده دوست هستند و تعالیم دین مسیحیت و مذهب کاتولیک هم به همین ترتیب برایشان بسیار مهم است. شاید اگر شما به کشوری مانند انگلیس یا اسپانیا بروید خیلی رنگ و بوی مذهب را در زندگی روزمره انسانها نبینید اما در ایتالیا اوضاع کاملا متفاوت است. مردمی مذهبی که غیر ممکن است یکشنبه ها را در کلیسا سر نکنند. حتی در شهری مانند میلان که مهد مد و فشن است، باز هم کلیسا و مسیحیت رنگ و بوی خاصی دارند.

اما رم که از زمان کنستانتین بعنوان مهد مسیحیت انتخاب شد و بعد از رسمی شدن این دین، رم هم پا به پای مسیحیت رشد کرد و بالیدن یافت، هنوز هم مذهب را در تار و پود خود نگاه داشته است. با قدم زدن در نقاط مختلف این شهر، مجسمه و تابلوهای نقاشی و دیوار نگاری های قدیمی را پیدا خواهید کرد که نشانه از توجه ویژه مردم این شهر برای مذهب کاتولیک دارد.
به همین دلیل هم بود که در 11 فوریه آن سال در توافقنامه ای تحت عنوان « توافق نامه لاتران» بین رهبریت کلیسای کاتولیک و دولت وقت کشور ایتالیا، مقرر شد تا استقلال این کشور داخل شهر رم حفظ شود و از آن پس بود که از این منطقه، تحت نام کشور واتیکان یاد شد.
44 هکتار مساحت و جمعیتی حدود 800 نفر! این ارقام را بگذارید کنار این که پایتخت این کشور هم واتیکان نام دارد و طول شهر حدودا یک کیلومتر و عرض آن نیز، 850 متر می باشد. مطمئنا این ارقام باعث حیرت و شاید هم خنده خواننده میشود. اما با هر احساسی که نسبت به این ارقام پیدا خواهید کرد، مجبور خواهید بود تا این کشور را به رسمیت شناخته و با خواندن ادامه مطلب، احتمالا مشتاق به سر زدن به آن بشوید.

مهمترین مکان در کشور واتیکان و سپس واتیکان سیتی، کلیسای مشهور «سن پیترو» است. این کلیسا را زمانی میکل آنژ بنیان گذاشت و اکنون مقر رهبری پاپ و برگزاری مراسم اصلی کاتولیک های سراسر جهان است. شاید بهتر باشد برای آشنایی بیشتر با این کلیسا و حتی شهر واتیکان، سریال پاپ جوان را مشاهده کنید. این سریال ساخته پائولو سورنتینو کارگردان شهیر سینمای ایتالیاست و جود لاو امریکایی نیز در آن نقش پاپ را بازی کرده است.در سریال پاپ جوان شما بسیاری از سوراخ سنبه های کلیسای سن پیترو را خواهید یافت و همچنین با نحوه اداره کردن این کلیسا و همچنین شهر واتیکان بیشتر آشنا خواهید شد. اما اگر فرصت تماشای این سریال را ندارید، شما را به خواندن ادامه این مطلب دعوت میکنم.

واتیکان در واقع هنوز هم جزئی از خاک کشور ایتالیاست اما در اصل اختیار و قدرت تام دارد. تمام درآمدهایش برای خودش است و هزینه های جاری و سالیانه را نیز خودش میپردازد. این کشور برای خودش سیستم بانکی مستقل، اداره پست مستقل، رادیو، رصد خانه، تلویزیون، مراکز خرید بزرگ و چیزهای دیگری دارد که باعث میشود بعنوان یک کشور مستقل و آزاد به حیات خودش ادامه دهد.
سن پیترو در واقع نام یک آرامگاه است و کلیسایی بنام بازیلیکا در آن قرار دارد اما امروزه، تحت عنوان کلیسای سن پیترو مشهور گشته است. این مجموعه در قرن چهارم پس از میلاد مسیح ساخته شد. در قرن شانزدهم میلادی بازسازی شد و تحت شرایط خاص تری از آن پس نگاهداری شد. البته اصطلاح بازیلیکا مخصوص به این بنا نیست و عموما در دین مسیحیت، به کلیساهای مهم این عنوان اطلاق میشود اما واقعیت این است که بازیلیکای اصلی واتیکان و دین مسیحیت همین بازیلیکا است که مهمترین جاذبه کشور واتیکان و یکی از مهمترین مقاصد اصلی دوست داران کشور ایتالیاست.
اگر قصد بازدید از این کلیسای بزرگ و بسیار دیدنی را دارید، باید بدانید که ورود به آن خیلی هم راحت نیست. این کلیسا از شش ورودی تشکیل شده است که فقط سه تا از آن ورودی ها برای عموم ساخته شده است. سه ورودی دیگر نیز طبعا برای ورود مهمانان مهم و همچنین خود پاپ و دیگر کارکنان کلیسا ساخته شده است و شرایط ویژه تری هم دارد.

این شهر مذهبی هم مانند بسیاری از دیگر مناطق و شهرهای مذهبی دنیا از دادن مالیات معاف است. در سال هرچقدر که پول لازم باشد به این شهر وارد یا از آن خارج شده و در کل نظارتی بر روند مالی و اقتصادی این کشور از طریق دولت ایتالیا و دیگر دولت های جهان انجام نمیشود.
واتیکان تمبرهای مخصوصی دارد که عموم مسیحیان جهان و یا حتی علاقمندان به این کشور و فرهنگ آن این تمبر ها را خریداری کرده و از آن به عنوان تزئین استفاده میکنند. البته لازم است اشاره کنم که این تمبرها فقط جنبه تزئینی ندارند چرا که سیستم پست کشور واتیکان بدلیل سرعت و مسئولیت پذیری اش در ایتالیا و دنیا مشهور و محبوب است. بنابراین با داشتن تمبرهای واتیکان حتی میتوانید از خدمات بی نظیر اداره پست این کشور هم بهره مند شوید.
اما به هر حال این کشور بدلیل کمی جمعیت و همچنین کوچک بودن مساحتش، محدودیت ها و ضعف هایی نیز دارد. برای مثال این کشور هیچ ارتش و یا نیروی مسلح دیگری ندارد. عده ای نگهبان داخل این خاک هستند که از بنای کلیسا محافظت میکنند و عبور و مرور آن را کنترل و از هرج و مرز در واتیکان جلوگیری میکنند. اما هیچ ارتش و سپاهی در این خاک وجود ندارد. در اصل حفاظت از واتیکان طبق همان توافق نامه یاد شده بر عهده دولت ایتالیا قرار داده شده است و در هنگام بروز جنگ یا حادثه تروریستی، ارتش یا پلیس ایتالیا موظف هستند که وارد عمل شوند.
اما در مورد روابط خارجی واتیکان با دیگر کشورهای دنیا نکات جالبی وجود دارد. اولا اینکه صدور پاسپورت برای اعضای این کشور و کلیسا، خود پاپ و دیگر مهمانان خارجی،مستقیما از طرف خود واتیکان صادر میشود. بنابراین اداره ای هم تحت عنوان گذرنامه واتیکان سیتی وجود دارد که برای ورود به این کشور پاسپورت صادر مینماید.

• جاذبه های گردشگری شهر رم
• جاذبه های گردشگری ایتالیا
• کلوسئوم
• کشور واتیکان

چه مناطقی در شهر رم وجود دارد که قلب شما را به تپش خواهند انداخت

ایتالیا به چندین و چند دلیل، یکی از جذاب ترین و دوست داشتنی ترین کشورهای ایتالیاست. برای مثال در همین کشور خودمان، فقط کافی است ببینیم که هر ساله چه تعداد ایرانی فقط برای ویزای توریستی این کشور اقدام میکنند، چه تعدادی تلاش میکنند که برای فرصتهای شغلی به آنجا مهاجرت کنند و هر ساله در فصول تحصیلی، چندین هزار دانشجوی ایرانی برای ادامه تحصیل به این کشور که در نقشه اروپا همانند یک چکمه است، سفر میکنند.

پایتخت ایتالیا شهر رم است. شهری که مرکز ایالت لاتزیو است و در طول قرن های بسیار، شاهد عجیب ترین، تلخ ترین و اعجاب انگیزترین اتفاقات تاریخ بشریت بوده است. در این شهر جنگهای عظیمی بین امپراتوری های مختلف روم و ایران، روم و کارتاژ و غیره رخ داده است. گلادیاتورهایی در این شهر زیسته اند که برگی از تاریخ روم را به خود اختصاص داده اند، رم یکی از شهرهای مهم در دو جنگ جهانی بوده است و هم اکنون نیز به دلایل بسیاری، باز هم اهمیت خود را در معادلات جهانی حفظ کرده است.
کلوسئوم که به آمفی تئاتر فلاویان معروف است و همچنین انجمن شهر رم اولین مقاصد بازدید شما میتوانند باشند. چیزی حدود 12 یورو برای تماشای این مکان های فوق العاده زیبا و با اهمیت (از نظر هنری و تاریخی) لازم دارید و راههای راحت تری مانند خرید اینترنتی حتی قبل از سفر نیز برای شما وجود دارد که دیگر هیچ بهانه ای برای نرفتن به کلوسئوم شگفت انگیر و انجمن مهم رم نداشه باشید.

بنایی به نام گاریبالدی وجود دارد که میتواند گزینه مهم و بعدی شما باشد. این بنا در منطقه ای موسوم به گاریبالدی قرار دارد و در یکی از غربی نواحی شهر رم برپا شده است. باغ موسوم به باغ پرتقال نیز در همان حوالی است و در کل رفتن با گاریبالدی و باغ پرتقال میتواند روح شما را تازه کند. خصوصا پس از اینکه تازه از کلوسئوم که خونین ترین و بی رحم ترین منطقه به جا مانده از رم باستان بازگشته اید و حالا با رفتن با گاریبالدی که مکانی آرام و فوق العاده روماتیک است، احتمالا در ناخودآگاه خود نفس راحتی خواهید کشید و احساس آسودگی خاصی خواهید کرد.
پانتئون دیگر مکانی است که اگر از آن بازدید نکنید در واقع انگار که به شهر رم نرفته اید. پانتئون جایی است که در افسانه های رومی به آتنا یکی از الهه های مهم این فرهنگ تعلق داشته و مردمان آن زمان، برای پرستش آتنا و درخواست دعاهای خود از این الهه، به پانتئون میرفته اند. بازسازی های فراوانی بر این معبد انجام شده است که باعث شده شما حین ورود به آن، تحت تاثیر بکر بودن و غول پیکر بودن آن قرار بگیرید.

اگر از علاقمندان به بازی های کامپیوتری هستید و بازی «خدای جنگ» را انجام داده اید، مطمئنا با داستان کریتوس و معبد پانتئون آشنایی دارید. میتوانید با تعریف کردن این داستان و نشان دادن عکسهای این معبد، بلافاصله اطرافیان خود را به بازدید از پانتئون مجاب کنید.
این معبد با معماری خاصی که به معماری یونانی کلاسیک مشهور است ساخته شده و پایه ها و ستون های عظیم الجثه آن، ممکن است در دیدار اول برایتان سرگیجه آور هم باشد.
بجز پانتئون، فواره معروف به فواره تروی دیگر جایی است که با اطمینان میتوان دیدنش را به دیگران هم توصیه کرد. حتما با قضیه تروی آشنایی دارید. حتی اگر فیلم آن را هم ندیده باشید حتما داستان آن اسب بزرگ چوبی را شنیده اید که یونانی ها برای فتح تروی به داخل قلعه آنها فرستاد و شبانه، سربازانی که در این اسب عظیم مخفی شده بودند خارج شده و تمام افسران و مقامات عالی رتبه تروی را کشتند.

این فواره با داشتن مجسمه زیبایی که یادآور همان اسب غول پیکر است و آبی که با قدرت به سمت آسمان شلیک میشود مقصد بی نظیر دیگری است که فقط در شهر رم میتوان آن را یافت و برای دیدنش لازم است مانند تمام عشاق ایتالیا شوق رفتن به آن را در دل خود داشته باشید.
منطقه دیگر، واتیکان و موزه آن و همچنین کلیسای سن پیترو است. اصلا مگر میشود شما به کشور ایتالیا و شهر رم بروید، اما یک توک پا وارد خاک کشور واتیکان نشوید؟!
واتیکان کشوری خود مختار و مستقل است که تحت محاصره رم به زندگی روزانه خود میپردازد. کلیسای بزرگ سن پیترو که میکل آنژ فقید معمار اصلی اش بوده، این روزها مکان اصلی پاپ برای مدیریت واتیکان است. این کلیسا همچنین موزه ای دارد که طبق آمارها، اگر بخواهید هر کدام از نقاشی ها و مجسمه های آن را حدود شصت ثانیه نگاه کنید چهار سال طول خواهد کشید. بنابراین اگر مکان های قبلی را خیلی سرسری و هول هولکی رفته اید، برای واتیکان وموزه اش باید درست حسابی وقت بگذارید وگرنه؛ اگر نروید خیلی بهتر است.

شما با رفتن به کشور هشتصد نفره واتیکان، علارغم اینکه با هنر کشور ایتالیا آشنا میشوید، مسیحیت را نیز از نزدیک خواهید دید و حتی میتوانید از عابر بانکهایی پول دریافت کنید که گزینه هایش به زبان لاتین هستند. چیزهایی که هیچ جای دیگری غیر از واتیکان آنها را به شما عرضه نخواهد کرد.
موزه واتیکان پنج گالری دارد و مجموعا از هزار و چهار صد راهروی زیبا و هنرمندانه تشکیل شده است. بازدید کردن از این هزار و چهارصد راهرو هم خیلی برایتان هزینه مالی نخواهد داشت اما اگر قصد بازدید متمرکزی را دارید، توصیه میشود که بلیط آن را اینترنتی بخرید. در این صورت چند دقیقه در وقت شما صرفه جویی میشود. باید بدانید همین چند دقیقه هنگامیکه داخل موزه شوید و برای دیدن بیشتر قسمت ها و راهروهای پیچ در پیچ آن وقت کم بیاورید، اهمیت خود را نشانتان خواهد داد.
در رم مجموعه موزه هایی نیز وجود دارند که به موزه کاپیتول مشهورند. کاپیتول در زبان ایتالیایی به معنی پایتخت است. این موزه ها نیز توسط میکل آنژ افسانه معماری و طراحی شده اند و همین یک دلیل میتواند مهم ترین دلیل باشد برای توصیه بازدید کردن از این مکان. اصلا مگر شما تا پایان عمر چند بار دیگر فرصت این را خواهید یافت که از آثار و مکان هایی بازدید کنید که حاصل کار دست میکل آنژ بوده اند. پس سر زدن به موزه های کاپیتول را هم به دفترچه یادداشت خود برای برنامه سفر به شهر رم اضافه کنید.

• گردشگری ایتالیا
• قایق های گوندولا
• سانتا ماریا دلا سالوته
• شهر ونیز

معرفی کلیسای سانتا ماریا دلا سالوته در شهر ونیز

ونیز را همه شهری سرتاسر آب میدانیم. قایق هایی که به گوندولا معروفند روزانه تعداد زیادی از مسافرین را به اقصی نقاط این شهر میبرند و حجم عظیمی از گردش مالی توسط مسافرین و توریست ها در این شهر وجود دارد.
بسیاری ونیز را شهری شاعرانه می دانند که هر لحظه که پایت را از خانه بیرون بگذاری، روی آب های عمیق سطح شهر شناوری و هنگامیکه به خانه بازمیگردی، انگار که از سفری طولانی به خانه باز گشته ای.
اما در همین شهر ونیز، علاوه بر آب، پل های قدیمی و گوندولا، جاذبه توریستی دیگری نیز وجود دارد. کلیسای سانتا ماریا دلا سالوته یکی از جاذبه های مهم ونیز محسوب میشود. سانتا ماریا به معنای مریم مقدس است و دلا سالوته نیز به معنای سلام و درود است که سانتا ماریا دلا سالوته، به معنای درود فرستادن بر حضرت مریم است.
این کلیسا در قرن 17 توسط حکومت وقت و همچنین کمک های مردمی ساخته شد. در آن زمان بیماری طاعون در ایتالیا و به خصوص در شهر ونیز همه گیر شده بود و همه ساله، تعداد زیادی از مردم این منطقه جان می باختند.

مدتها طول کشید و چون هنوز علم پزشکی به قدری پیشرفت نکرده بود تا بصورت جدی به مقابله با این بیماری برخیزد، کلیسای کاتولیک و مردم مذهبی ایتالیا، تصمیم گرفتند به احترام مریم مقدس کلیسایی برپا کنند و از ایشان برای درمان بیماری طاعون کمک بگیرند.
کلیسای سانتا ماریا دلا سالوته بر روی کانال آبی گراند ساخته شده است که عمق زیادی هم ندارد. طبق عکس هایی که از بن این کلیسا موجود است، بصورت یک هشت ضلعی ساخته شده و بر روی هر یک از پایه های آن، یک ستاره حک شده است.
برعکس کلیسای جامع میلان (دومو دی میلانو) که معماری گوتیک داشت، این کلیسا به صورت باروک برپا شده است. در داخل و حتی بیرون سانتا ماریا پر است از اشکال و نمادهای مختلفی که، هم به مسائل مختلف مذهبی اشاره داشته اند و هم اینکه تلاش شده تا نمادهای مربوط به مریم مقدس بسیار بارز باشند.

طبق بررسی های کاوشگران و محققان هنری، گنبد این کلیسا به صورت یک تاج طراحی و بنا شده است تا در واقع ادای احترامی باشد به مادر حضرت عیسی (ع) و داخل کلیسا نیز به رحم حضرت مریم تشبیه شده است. به هر حال کلیسایی که قرار بوده محلی باشد تا مردم طاعون زده از حضرت مریم که مادر مقدس همه کاتولیک هاست، کمک بگیرند باید هم این چنین نام و نشان این قدیس را داشته باشد.
اما از همه مهمتر، محراب داخل کلیسا است که داخل محراب، یک مجسمه بسیار زیبا طراحی شده است. این مجسمه حضرت مریم را در حالی نشان میدهد که فرزند خود را که همان حضرت عیسی (ع) است  در آغوش گرفته و با عشق به او نگاه میکند.

تماشای همین مجسمه میتواند الهام بخش کسانی باشد که با ایمان خود به کلیسا میروند و تقاضای بهبودی دارند. اما جدای از این موضوع، هنرمندان و معماران بزرگ ایتالیایی که در شهر ونیز هم صاحب سبک بوده اند، آنچنان مجسمه و بنای زیبا و شگفت انگیزی را خلق کرده اند که هر مخاطبی را مبهوت خود میکند.
در حال حاضر اما این کلیسا کاربرد دیگری هم یافته است. در سانتا ماریا دلا سالوته جشن های مذهبی مختلفی برپا میشود. بسیاری از این جشن های مذهبی متعلق به حضرت مریم است و به همین دلیل مردمی از سرتاسر ایتالیا و حتی جهان برای تماشای این مراسم با شکوه به این کلیسا در شهر ونیز میروند.
اما یکی دیگر از تصاویر دیدنی در آن منطقه از شهر ونیز، پلی قدیمی است که رد شدن گوندولاهای مختلف از زیرش میتواند آرزوی هر توریستی باشد. برای رفتن به کلیسای سانتا ماریا دلا سالوته شما مجبور خواهید شد که از ساختمان سان مارکو به این کلیسا بروید. تنها مانعی که بر سر این راه وجود دارد، همان کانال آبی گراند است که مجبورتان میکند از روی همان پل زیبا عبور کنید.
شب های ونیز که یکی از شبهای زیبا در کل جهان است، در منطقه این کلیسا نیز حسابی دیدنی است. در شهر ونیز شما هنگامیکه سوار بر یک قایق گوندولا در حال پارو زدن و حرکت آرام به سوی مناطق مختلف این شهر آبی هستید، افتادن تصویر مهتاب به درون آب های جزیره و چراغهایی که از اطراف سو سو میزنند، ممکن است شما را دچار حیرت کند.
اما اگر شما شبانه به کلیسای سانتا ماریا بروید، نگاه کردن به قایق هایی که از زیر پل بین این کلیسا و ساختمان سان مارکو و از روی کانال گراند میگذرد، لذت خاص خودش را دارد. کانال گراند یکی از کانال های معدود در ایتالیاست که عمق کمی دارد و حتی گاهی بعضی از توریست ها برای شنا به داخل این کانال میپرند و همیشه هم با برخورد ماموران پلیس و شهرداری مواجه میشوند. اما کم عمق بودن کانال گراند باعث میشود که شما در روزها نیز بتوانید ماهی های معدود اما زیبایی را که در سطح یا عمق آب حرکت میکنند را ببینید.

بنابراین رفتن به ونیز و چرخیدن در میان آبراهه های مختلف این شهر عملی بسیار لذت بخش است اما میتوان گفت اگر به بزرگ ترین شهر آبی بروید اما از کلیسای سانتا ماریا دلا سالوته دیدن نکنید، سفر ناقصی داشته اید.
علاوه بر معماری باروک، به تعداد زیادی از نقاشی های کلیسایی که بر روی دیوار آویزان شده اند و همچنین نوع خاص چیده شدن صندلی های داخل کلیسا که همگی به سمت مجسمه مادر و فرزند(مریم و مسیح) جمع شده و محراب و این مجسمه در نوک این شکل هندسی قرار میگیرند، تصویر بکری است که دیدنش روح هر بازدید کننده ای را تازه میکند.

• شهر رم
• کلوسئوم
• ایالت لاتزیو
• توریسم ایتالیا

با کلوسئوم در ایالت لاتزیو ایتالیا بیشتر آشنا شوید

کلوسئوم را بیش از هر چیزی با نام گلادیاتورهای رومی میشناسیم. مکانی که بسیار به یک استادیوم ورزشی شبیه است، جایگاههایی برای نشستن تماشاگران تعبیه شده و میدان وسط هم، جایی برای نبرد میان قهرمانان کهن بوده است. اما جالب است بدانید که این مکان تاریخی هنوز هم کاربردهایی دارد.
هر کشور و هر شهری برای خود نمادی دارد. شاید مثلا بتوان برج ایفل را نماد شهر پاریس و کشور فرانسه دانست. به همین ترتیب هم، کلوسئوم نمادی برای شهر رم، ایالت لاتزیو و نهایتا، کشور ایتالیاست.
این تماشاخانه ایتالیایی در طول تاریخ خود شاهد اعدام های فراوانی بدست حکومت های وقت بوده است. نبرد انسان ها با حیوانات وحشی بسیار در آن انجام شده و تا دلتان بخواهد به اندازه تمام طول تاریخش، در زمین وسط آن، خون ریخته شده است.
تیتوس فلاویوس وسپاسیانوس، امپراتوری روم بود که تصمیم گرفت چنین مکان عظیمی را بسازد. هنوز 72 سال بیشتر از ظهور حضرت مسیح نگذشته بود و روم تازه شاهد تاسیس یکی از قتل گاههای بشر بود. بعد از بررسی هایی که توسط مهندسان و معماران وقت انجام شد، قسمت شرقی شهر روم بعنوان منطقه مناسب تاسیس کلوسئوم انتخاب شد. نوع تابش آفتاب بر این منطقه، غروب خاصی که بر آن سایه می انداخت و جنس خاص زمین آن ناحیه، از دلایل انتخاب قسمت شرقی شهر روم برای تاسیس کلوسئوم بود.

اما جالب است بدانید که ساخت چنین سازه عظیمی با آن همه جزئیات و پیچیدگی، فقط هشت سال طول کشید. کسی نمیداند که آیا ساخت کلوسئوم نیز همانند اهرام مصر، چقدر از اجساد کارکنان و کارگرانش را لای دیوارهای کهنه و قدیمی خود مدفون دارد. اما در این هشت سال، تیتوس فلاویوس وسپاسیانوس جان به جان آفرین تسلیم کرد و جانشین او، پسرش که «تیتوس فلاویوس ساوینوس وسپاسیانوس» نام داشت، در پایان این هشت سال بالاخره ساخت سازه عظیم کلوسئوم را به پایان رساند و در یک مراسم بزرگ و مجلل از آن رونمایی کرد.
کلوسئوم یا آن طور که در نواحی بومی و زبان قدیمی تر ایتالیایی، به آن آمفی تئاتر فلاویان گفته میشود، بزرگترین آمفی تئاتر جهان در زمانه ما و گذشته است. نام گذاری آمفی تئاتر فلاویان بر اساس نام سلسه امپراتوری فلاویان انتخاب شده است و از زمان امپراتوری فلاویان تا کنون، این مکان در حال ساخت و حال هم در حال بازسازی است.
عکس های مختلفی که از کلوسئوم منتشر میشود، بیشتر از قسمت هایی است که بصورت کامل بازسازی شده اند و مردم با تماشای همین قسمت حیرت میکنند که چگونه امکان دارد که چنین مکان قدیمی و عظیمی بعداز این همه سال، اینقدر سالم و سرپا قرار داشته باشد.

اما واقعیت این است که بسیاری از بخش های خارجی و داخلی آمفی تئاتر فلاویان یا همان کلوسئوم محصور در داربست های بزرگی است که بسیاری از باستان شناسان و معماران، در حال کاوش و بررسی آن هستند تا بتوانند تا جایی که امکان دارد، به خوبی از این مکان مراقبت کنند.
در مورد مساحت کلوسئوم موارد زیادی هست که بخواهیم به آن اشاره کنیم. ضمن اینکه شکل هندسی این مکان از بالا شبیه به شکل بیضی است و دیوارهای بزرگ و طویل این مکان، این بیضی را به سختی در خود محصور دارند. طول این مکان چیزی بین 180 تا 190 متر است و عرض آن را هم حدودا 50 الی 60 متر تشکیل میدهد.
نکته بعدی که در ارتباط با کلوسئوم لازم است بدانید، این است که این تماشاخانه روی سطح زمین قرار ندارد. آمفی تئاتر فلاویان در واقع بر روی ارتفاعی 48 متری واقع شده است که البته بخش زیادی از این ارتفاع را دیوارهای بزرگ آن تشکیل میدهند اما سطح زمین میدانگاه آن و سطح جایگاه تماشاچیان، چند متری از سطح زمین بالاتر است. همین مورد نیز باعث شد تا امپراتور نخستین به فکر این باشد که بهترین نقطه از شهر رم مورد بررسی قرار گرفته و در پایان هم در شرق روم این سازه ساخته شد.
شما حتما به استادیوم های ورزشی مختلفی رفته اید. ورزشگاه آزادی تهران را که لااقل از نزدیک دیده اید و میدانید که با گنجایشی حدود 100 هزار نفر یکی از بزرگترین ورزشگاههای آسیا و حتی دنیاست. این ورزشگاه نیز چیزی حدود ده ورودی و خروجی دارد که به خاطر عدم تداخل جمعیت و بوجود نیامدن فجایع انسانی، ساخته شده است.
حالا جالب است بدانید که کلوسئوم حدودا جای 50 هزار تماشاچی را در خود دارد که حتی در زمان کنونی هم تعداد بسیار بالایی است و حتی در خود ایتالیا، هنوز هم هستند استادیوم های ورزشی که گنجایش بسیار کمتر از 50 هزار نفر را دارند. برای مثال تیم ساسولو که در سری آ هم بازی میکند و نام ورزشگاهش مپی است، مپی حدودا 20 هزار نفر گنجایش دارد اما کلوسئوم در آن زمان 50 هزار نفر را از سراسر ایتالیا در خود جای میداده تا شاهد خشن ترین و مرگبارترین مسابقات و مبارزات باشند.
اما جدای از این گنجایش بالا، این آمفی تئاتر حدود 80 ورودی هم دارد. شاید باور کردنی نباشداما معماران آن زمان تا این به فکر آسودگی مشتریان و تماشاگران آمفی تئاتر کلوسئوم بوده اند که 80 ورودی و خروجی برای آن تعبیه کرده اند تا مردم با خیال آسوده وارد شده و پس از تماشای مراسم، به خانه بازگردند.

هیپوجئو هم نام زیر زمینی است که در زیر فلاویان تعبیه شده تا کاربردهای فراوانی داشته باشد. اگر فیلم گلادیاتور اثر ریدلی اسکات را دیده باشید، حتما صحنه هایی را یادتان است که حیوانات مختلفی در آغل نگاه داشته میشدند. این آغل های محل نگاهداری حیوانات بخشی از همان هیپوجئو است. البته بخش بزرگتر این مکان را، راههای ارتباطی مخفی تشکیل میدهند که شاید برای این ساخته شده بودند تا اگر شرایط آشفته شد و مردم به سمت جایگاه مقامات بلند مرتبه حمله ور شدند، این مقامات بتوانند به راحتی از طریق همین راههای ارتباطی مخفی پا به فرار بگذارند. تعداد این راهها و کانال های ارتباطی نیز 80 عدد محاسبه شده است.

و طبق آزمایش هایی که انجام شده است مشخص شده است بتن هایی که در ساخت این مکان بکار فته است به نوعی است که باعث شده کلوسئوم قرن ها بماند و حتی از دو زلزله مهیب در سالهای 847 و 1231 میلادی در امان ماند.