ایتالیا

کانال بزرگ ونیز

کانال برزگ ونیز که در نزد خود مردم Canalazzo شناخته می شود، یکی از اصلی ترین مسیرهای ترافیک آبی در  کل شهر ونیز است. کانال بزرگ را می توان از جمله برترین های جاذبه های گردشگری ایتالیا به حساب آورد. اینجا جایی است که تمام کسانی که به ونیز می روند، قصد دارند از نزدیک دیدن کنند و بر روی آن تردد داشته باشند. چشم اندازها و ویووهای فوق العاده ای از ونیز را در هنگام عبور از این کانال تجربه خواهید کرد. حمل و نقل بر روی این کانال از طریق اتوبوس های آبی (Vaporetti) و تاکسی های خصوصی آبی انجام می شود. البته توریست هایی که به اینجا می روند این مسیر را از طریق گوندولاها (Gondola) می گردند. کانال بزرگ از یک طرف به سمت ایستگاه راه آهن Santa Locia و از طرف دیگر به آبگیر St. Mark راه دارد. این دو نقطه از شهر را تجسم کنید که کانال بزرگ همچون یک S بزرگ وارونه از میان بخش های داخلی آنها عبور کرده است و آنها را به هم متصل کرده است. طول این کانال به 3.8 کیلومتر می رسد و عرضی متغیر از 30 تا 90 متر دارد. این ابعاد بزرگ بودن و زیبایی دوچندان کانال را به خوبی نشان می دهد. عمق متوسط کانال نیز به 5 متر می رسد.

ساختمان های در اطراف کانال بزرگ ونیز قرار دارند که تاریخ و قدمت بیشتر آنها به قرن های 13 تا 18 میلادی برمی گردد. این ساختمان ها، ثروت و هنری که توسط جمهوری ونیز به کار رفته است را به خوبی نشان می دهند. اگر چنانچه با تور به این ناحیه سفر می کنید، سوار بر یک گوندولا شوید و به قایق سواری در مسیر این کانال بزرگ بپردازید. اصلا این را می دانید که زمانی تنها وسیله نقلیه در شهر رویایی ونیز همین ها بوده اند. روزگاری نزدیک به 10 هزار گوندولا در شهر وجود داشت و امروزه تنها 400 تا از آنها بر روی آب شناور هستند.

برای دیدن کانال بهتر است بر روی آب بروید. به دیدن و بازدید از راه دور کفایت نکنید. سوار بر قایق شوید، به ردیف های جلو بروید و به عکاسی و لذت بردن از اطراف خود مشغول شوید. بدون شک این بازدید یکی از بهترین تجربه های شما در شهر ونیز خواهد بود. برای این می گوییم سوار بر گوندولا شوید چرا که حس و حال متفاوت و بهتری را به شما خواهند داد و این وسیله یک وسیله ی قدیمی و سنتی ونیز است. قطعا خود شما نیز همین را انتخاب خواهید کرد، با وجود اینکه اندکی گران تر هستند. پیشنهاد ما این است زمانی که این کانال را می گردید نقشه ای به همراه خود داشته باشید که نام ساختمان های معروف ونیز که سر راه شما هستند بر روی آن نوشته شده باشد. این ساختمان های معروف در ونیز را Palazzo می نامند.

قسمت بیشتر ترافیک شهر به جای اینکه از یک سمت به سمت دیگر برود، از میان کانال بزرگ عبور می کند، بر روی این کانال تا قرن نوزدهم تنها یک پل بر روی آن وجود داشت که پل Rialto نام داشت. جنس این پل ابتدا از چوب بود و سپس در سال 1591 پلی از جنس سنگ ساخته شد، که امروزه می توانید بر روی این پل نیز بروید. علاوه بر این 3 پل دیگر بر روی کانال بزرگ ساخته شده اند. نام این پل ها، پل Ponto degli Scalizi، پل Ponto Dell'Accademia و پل مشهور و بحث برانگیز Ponto Della Costituzione می باشد. پل آخری که نام برده شد توسط فردی به نام Santiago Calatrava ساخته شده است. کالاتراوا معمار بسیار مشهور اسپانیایی می باشد که از نوابغ معماری جهان به حساب می آید و پروژه های موفقی را در شهرهای مختلف اجرا کرده است. این پل در سال 2008 به روی عموم مردم باز شد. مردم و توریست هایی که به اینجا می آیند از این پل تحت عنوان پل کالاتراوا یاد می کنند. البته این پل متوجه انتقادها و بحث های شدیدی شد چرا که دسترسی برای ویلچر برای این پل گذاشته نشده بود، در اصل که ضرورتی برای ساخت این پل وجود نداشت و در ساخت آن از سبک مدرن و مینیمال استفاده شده است که در تضاد شدیدی با معماری تزیینی و قرون وسطایی ونیز است. به همین خاطر بحث و انتقاد بر روی این پل همیشه در جریان است. پل Ponte della Costituzione ایستگاه راه آهن را به میدان Piazzale Roma متصل می‌کند.

البته که از دیگر کارهای مفرح و جالبی که در کانال بزرگ انجام می دهید، همین بازدید و ایستادن بر روی پل های موجود بر روی کانال است. اینجا بایستید در حالیکه در رویایی ترین شهر دنیا قرار گرفته اید. به کشتی ها و عبور و مرور داخل کانال نگاه کنید و برای خود عکس های یادگاری بگیرید. قایق هایی از روی پل عبور خواهند کرد که از میوه ها و سبزیجات، وسایل ساخت و ساز ساختمان و دیگر چیزها پر شده اند. همانطور که می دانید ونیز شهری بدون ماشین و خودرو است و تمام حمل و نقل ها از طریق آبی انجام می شود. همین تفاوت این شهر با دیگر شهرها؛ آن را خواستنی و زیبا کرده است.

باوری که در مورد این جا وجود داشته است این است که این کانال در مسیر رودخانه ی باستانی حرکت می کرده است و بعد از اینکه قسمتی از ونیز را طی می کرده است به تالاب می رسیده است. برخی از اولین خانه های  که در اطراف کانال بزرگ ونیز ساخته شده اند متعلق به تاجرانی هستند که کشتی هاشان زمانی بر روی این کانال عبور می کرده است. جالب است بدانید که تا قرن دهم نیز این کانال مرکزی برای تجارت و بندری امن برای کشتی تاجرها بوده است. در طی قرن های دوازدهم و سیزدهم، ساختمان هایی که در مسیر کانال ساخته شدند پر زرق و برق تر شدند و در آنها دکورهای بیزانسی به کار می رفته است. بعدها در قرن پانزدهم شاهد معماری هایی با سبک گوتیک-ونیزی هستیم در کنار دیگر ساختمان های موجود، ساخته شدند. بیشتر ساختمان هایی که در دوران کلاسیک و رنسانس ساخته شدند نماهای بیرونی سفیدی دارند. برای دیدن این زیبایی ها خواندن بی فایده است. تنها بروید و از نزدیک شاهد این ساختمان های متنوع و بسیار جذاب باشید. بر حسب پیش بینی ها ونیز را در آینده ای نه چندان دور نخواهیم داشت. بهتر است هرچه زودتر مقدمات سفر خود را آماده کنید.

برای رفتن به این کانال، می توانید با پای پیاده، و به راحتی از ایستگاه قطار سن مارکو به کانال برسید. هزینه های سفر شما بستگی به خرج و نحوه ی گردش خود شما خواهد داشت. اما اقامت و ماندن در این کانال باعث می شود حجم بیشتری از زیبایی های ونیز را شاهد باشید. توصیه ی ما این است قبل از اینکه سوار بر گوندولا شوید، هزینه ها و قیمت های آن را جویا شوید.

همه چیز در مورد موزه ملی رم، پایتخت ایتالیا

موزه ملی روم یک موزه است که دارای چند شاخه در ساختمان های جداگانه در سراسر شهر رم، ایتالیا می باشد. این نمایشگاه ها تاریخ رم را با تمرکز بر یافته های باستان شناسی از دوره روم باستان نشان می دهند.

تاریخچه

اولین بخش این موزه در سال 1889 تأسیس شد. هدف این موزه جمع آوری و نمایش مواد باستان شناسی شده است که پس از اتحاد رم با پادشاهی ایتالیا کشف شده اند. هسته اصلی این مجموعه موزۀ کیرچریانو است که آثار باستانی که توسط کشیش آنتیک و یسوعیون کشف شده بود را مونتاژ می کرد. این مجموعه توسط دولت در سال 1874 پس از سرکوب انجمن عیسی به تصویب رسید. این موزه در ابتدا به عنوان موزه سلطنتی نامگذاری شده بود. مجموعه به عنوان یک ساختمان برای موزه تیبرینو  در نظر گرفته شده بود که هرگز این اتفاق رخ نداد.
 در سال 1901 دولت ایتالیا موزه ملی روم را تاسیس کرد. یافته های باستانی که در طول بازسازی شهری در اواخر قرن نوزدهم کشف شده بودند به مجموعه ها اضافه شدند. در سال 1913 یک حکم دستور تقسیم مجموعه موزه کیرچریانو را به چند بخش داد. بر اساس این حکم موزه ملی در بین همه موزه های دهه های گذشته تقسیم شد. این موزه ها عبارتند از موزه ملی روم، موزه ملی اتریشان ویلا جولیا و موزه کاستل سنت آنجلو. مجموعه های اصلی هنر باستانی به پالازو ماسیمو آلتره در سال 1981 توسط دولت ایتالیا منتقل شد. بازسازی منطقه باستانی نمایشگاه به مناسبت نمایشگاه بین المللی هنر در سال 1911 شروع شد. این پروژه در دهه 1930 تکمیل شد.

تاریخچه ساختمان موزه ال ترمه

 ساختمان موزه توسط ویلا مونتالو پرتتی بر روی مکانی ساخته شده که پاپ سیتس پنجم به نام فرانچسکو پرتتی در آن جا متولد شده است. ساختمان کنونی توسط شاهزاده ماسیمیلیانو ماسیمو سفارش داده شده است. تا صندلی یسوئیت کالجویو رومانو در کلیسای سنت یگناسیو قرار گیرد. در سال 1871 کولجیو توسط دولت از کلیسا اخراج شد. وی نیز به تلافی این کار دولت اولین دبیرستان سکولار عمومی ایتالیا را تاسیس کرد. در سال 1883 و 1887 این ساختمان توسط معمار کامیلو پیستورچی ساخته شد.

 این ساختمان در سبک نئو سینکوکنتسکو ساخته شده بود و تا سال 1960 یکی از معتبرترین مدارس رم بود. در طی جنگ جهانی دوم از این ساختمان تا حدودی به عنوان یک بیمارستان نظامی استفاده می شد تا زمانی که ساختمان برای تدریس اساتید به هدف اول خود بازگشت. دولت ایتالیا در سال 1981 19 میلیارد دلار به موزه ملی رم اعطا می کند. ترمیم و بازسازی این ساختمان در سال 1983 آغاز شد و در سال 1998 به پایان رسید. پالازو در نهایت به عنوان محل اصلی موزه و هم چنین مقر آژانس وزارت میراث فرهنگی و فعالیت های ایتالیا مسئولیت میراث باستان شناسی رم را پذیرفت. این موزه هنرهای باستانی از جمله مجسمه سازی، نقاشی، موزاییک و صنایع دستی مربوط به عصر جمهوری را به نمایش می گذارد.

طبقه هم کف و طبقه اول موزه

طبقه هم کف محل نگهداری مجسمه های ورزشکاران نامدار تاریخ است. یکی از اتاق ها متعلق به مومیایی است که در سال 1964 در ویا کاسیا در داخل یک سارکوفاف به شدت تزئین شده بود. در کنار این مومیایی چندین اثر هنری با کهربا و جواهرات دیگر نیز نمایش داده شده است. مجسمه های مربوط به اواخر دوره رومی و دوره ابتدایی امپراتوری یعنی قرن 2 قبل از میلاد تا اول قرن بیست و یکم شامل تیوولی، اپولو، لابیکانا، آفرودیت، هرمس، گلاب، هرمافرودیت، دیونیسس ساردانپالوس و سارکوفاگوس پورتانویوو هستند که در طبقه اول نگهداری می شوند.

طبقه دوم

 در این طبقه نقاشی های دیواری، مصنوعی و انواع موزاییک از جمله ویلا لیویا، همسر آگوستوس و غیره نگهداری می شوند. نقاشی های دیواری که در سال 1863 و از قرن 1 قبل از میلاد کشف شده اند، باغ های سرسبز با گیاهان زینتی و درختان انار را نشان می دهند.

زیر زمین

بزرگ ترین مجموعه سکه در ایتالیا در این محل نگهداری می شود.

موزه التمپس

تاریخچه ساختمان

 این ساختمان در قرن 15 میلادی توسط ملوزو دا فورلی برای جیرولامو ریاریو پاپ سیکلاست چهارم طراحی شده است. هنوز هم روی دیوار یکی از اتاق های این ساختمان عروسی گیلرولمو در سال 1477 نقاشی شده است. این نقاشی ورق های نقره و دیگر هدایای عروسی که به عروس و داماد داده شده است را نشان می دهد. هنگامی که خانواده راریو پس از مرگ پاپ سیکلاست چهارم شروع به کاهش کرد، پالازو این ساختمان را به کاردین فرانچسکو سادرینی از ولتررا فروخت. وقتی خانواده سدروینی سقوط کرد این ساختمان در سال 1568 به مارس سیتیچ فون هوهنامس آلدمپس پسر خواهر پاپ پیوس چهارم فروخته شد. کاردینالامپس معمار مارتینو لانگی را برای گسترش و بازسازی پالازو احضار کرد. کاردینالامپس مجموعه ای بزرگ از کتاب ها و مجسمه های باستانی را در این مکان جمع کرده است. اگر چه موقعیت او به عنوان پسر دوم خانواده به این معنا بود که او باید یک روحانی می شد. اما او تمایلی به تبلیغ دین نداشت.

خانواده التمپس در محافل نجیب ایتالیایی قرن 17 بسیار متمايز بودند. پالازو آلتمپس در قرن نوزدهم یک ساختمان  مقدس بود و این ساختمان به عنوان یک مکان علمی برای مدت کوتاهی مورد استفاده قرار گرفت. این ساختمان پر فراز و نشیب در سال 1982 به دولت ایتالیا داده شد و پس از 15 سال بازسازی در سال 1997 به عنوان یک موزه افتتاح شد.

مجموعه ها

در این موزه مجسمه هایی از مجموعه های رنسانس مانند مجموعه بونکومپگنی لیودوویسی و متعی، از جمله لودوویسی آرس، ترونه  لودوویسی و خودکشی یک گال و مجموعه مصری از مجسمه های خدایان شرقی نگهداری می شود. این ساختمان هم چنین دارای یک تئاتر شخصی تاریخی است که در حال حاضر برای نمایشگاه های موقت و کلیسای سانت انی ستو استفاده می شود.

موزه کریپتا بالبی

 تاریخچه ساختمان

در سال 1981 حفاری در یک محل تخلیه در کامپوس  مارتیوس بین کلیساهای سانتا کاترینا دئی فوناری و سان استانیسلو دپلیاکی و دانیل ماناکوردا لوازم و جایگاه تئاتر لوسیس کرنلیوس بلوبیس کشف شد. این مجموعه در این موزه که در سال 2001 افتتاح شده است در معرض نمایش گذاشته شده اند.

مجموعه ها

 از مجموعه های این نمایشگاه می توان به مجموعه موزه کیرچریان، مجموعه گورجا و بتی، مجموعه گنچی، مجموعه ویکتور امانوئل سوم، مجموعه انجمن روم به ویژه معماری فستیوال و سنگ مرمر در دهه 1930، لوازم موزه کاپیتولین و غیره اشاره کرد.

زیر زمین

زیرزمین ساختمان شامل بقایای باستان شناسی است. بازدید از این محل تنها با راهنما مجاز است.

طبقه همکف

 در  بخش اول طبقه هم کف باستان شناسی و چشم اندازی از تاریخ شهری که نتایج کاوش های بسیار است ارائه می شود. معماری خانه های بازرگانان و صنوف قرون وسطايی نیز در این طبقه به نمایش گذاشته می شوند.

آشنایی با واتیکان

واتیکان به عنوان کوچک ترین دولت مستقل در جهان شناخته شده است. برای ورود به واتیکان شما باید وانمود کنید که بازدید شما از شهر واتیکان سفری خارج از ایتالیا را رقم زده است. برای سفر به واتیکان شما نیاز نیست کشور ایتالیا را ترک کنید. با این وجود از نظر مرزی شما با وجودی که از شهری به شهر دیگری در کشور ایتالیا سفر می کنید کشور خود را نیز تغییر می دهید. شهر واتیکان یک محدوده کوچک در سمت غربی رودخانه تیبر در شهر رم است. شهری با 110 هکتار مساحت که اگر چه کوچک است دارای برخی از محبوب ترین جاذبه های کشور ایتالیا است. کلیسای کاتولیک دلیل اصلی وجود شهر واتیکان است.

 اگر چه کلیسای واتیکان و بسیاری از آثار تاریخی موجود در واتیکان صدها سال پیش وجود داشتند اما دولت واتیکان در سال 1929 رسماً تأسیس شد. این منطقه در قرن اول میلادی ساخته شد و سپس زمین های اطراف شروع به ساخت و ساز بیشتر کردند. و به همین ترتیب جمعیت روز به روز در واتیکان افزایش یافت. از قرن چهارم تا اواسط سال 1800 اساساً تحت کنترل پاپ ها بود. با متحد شدن ایتالیا در سال 1861 کشور جدیدایتالیا کشور پاپ ها را به عنوان بخشی از ایتالیا مصادره کرد. کلیسا اظهار داشت که ایتالیا حق ندارد که واتیکان را اداره کند و ایتالیا نیز سعی نکرد پاپ را از کاخ خود بیرون کند. در نهایت در سال 1929 پیمان لاتران با ایتالیا امضا شد و شهر واتیکان از سلطه ایتالیا خارج شد. شهر واتیکان اکنون یک کشور است و تنها دو نهاد در آن می توانند گذرنامه صادر کنند. برای اکثر گردشگران بسیار جالب است اگر بدانند که از کوچک ترین کشور در جهان دیدن می کنند و با اتوبوس های شهر رم می توانند به کشور واتیکان سفر کنند. در ادامه شما اطلاعاتی کلی برای سفر به شهر واتیکان بدست خواهید آورد.

اطلاعات کوتاه

1-    نام ایتالیایی این کشور ایل واتیکانو است.
2-    پایتخت ایالت واتیکان از لحاظ فنی، واتیکان است. اما از آنجایی که این کشور  کوچک است شهر و ایالت یکسان هستند.
3-    کل شهر واتیکان یک میراث جهانی یونسکو است.
4-    شهر واتیکان در رم است که کاملاً توسط پایتخت ایتالیا احاطه شده است.
5-    باغ های واتیکان بیش از نیمی از زمین های موجود در شهر واتیکان را تشکیل می دهند.
6-    شهر واتیکان بخشی به رسمیت شناخته شده توسط سازمان ملل نیست.
7-    فهرست افرادی که در واقع در شهر واتیکان متولد شده اند فوق العاده کوتاه است.
8-    امروزه شهر واتیکان به یک بیمارستان برای تولد نوزادان مجهز نیست.
9-    در حالی که شهر واتیکان جزء اتحادیه اروپا نیست از ارز یورو استفاده می کند.

اقامت در شهر واتیکان

 از آنجا که شهر واتیکان یک شهر کوچکی است که روم آن را احاطه کرده است. جستجوی محل اقامت در شهر واتیکان اساساً شبیه به اقامت در یک محله خاص در شهر رم است. با وجودی که واتیکان شهر کوچکی است انتخاب خوبی برای اقامت در هتل ها و خوابگاه ها و هم چنین اجاره آپارتمان ها می باشد. آنها برای پذیرایی از زائران و افرادی که در کسب و کار کلیسا هستند همانند گردشگران عمل می کنند. شهر واتیکان از جاذبه های بزرگ رومی مانند کولوسئوم، انجمن و پانتئون برخوردار است. صرف نظر از اینکه شما در واتیکان یا جاهای دیگر رم اقامت دارید می توانید با استفاده از اتوبوس به آسانی از محلی به محل دیگر سفر کنید. یکی از خطوط مترو نیز نسبتاً نزدیک به شهر واتیکان است.

دیدنی های واتیکان

جاذبه های بزرگ شهر واتیکان بسیار شبیه به جاذبه های رم است. اکثر مردم روزانه از رم به واتیکان سفر می کنند و معمولا زمان زیادی را صرف نمی کنید اگر راهنمای خوبی داشته باشید. موزه های واتیکان به تنهایی می توانند چندین هفته محل اکتشاف باشند. بنابراین اطمینان حاصل کنید که جاذبه های زیادی در واتیکان انتظار شما را می-کشند. مطمئنا اگر شما با برخی از جاذبه هایی که در واتیکان است آشنا شوید و تصمیم خواهید گرفت که زمان بیشتری را در موزه ها صرف کنید. سپس مدت بیشتری در واتیکان خواهید ماند و به تماشای گالری های مختلف خواهید پرداخت. مرکز شهر واتیکان کلیسای سنت پیتر است که مکانی دیدنی و شگفت انگیز می باشد.

یک لباس مناسب برای بازدید از کلیسا وجود دارد و در هر ورودی به شما داده می شود تا آن را بپوشید. بنابراین سعی نکنید با شورت یا لباس نامناسب وارد شوید. برای آن دسته از افرادی که کلکسیون تمبر دارند باید یاد آور شد که به دلیل این که واتیکان یک کشور جداگانه است می توانید تمبرها را در دفاتر پستی واتیکان خریداری کنید و هم چنین می توانید موارد مربوط به آن را نیز ارسال کنید. با توجه به این که سیستم پست الکترونیکی ایتالیا غیر قابل اعتماد است پست صنتی یک ایده خوب است. بسیاری از رومی ها که در نزدیکی شهر واتیکان زندگی می کنند از پست های اداری واتیکان استفاده می کنند.

مکان هایی که نیاز است به آنها مراجعه کنید.

  دفتر اطلاعات گردشگری واتیکان

 برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد واتیکان، اداره اطلاعات توریستی در میدان سنت پیتر واقع شده است. این سازمان از دوشنبه تا شنبه از ساعت 8:30 تا 7:30 باز است.

 باغ واتیکان

باغ های واتیکان برای بازدیدکنندگان باز هستند اما باید با یک تور از طریق دفتر تور واتیکان وارد شوید. توجه داشته باشید که لباس مناسب یعنی همان چیزهایی که لازم است برای ورد به سنت پیتر پوشید. از این لباس برای باغ نیز باید استفاده کنید.

 دیدن پاپ

اگر شما علاقه مند به دیدن پاپ هستید اخبار را بررسی کنید تا اطمینان حاصل کنید که او در شهر است و یکشنبه یا چهارشنبه به واتیکان می رود. شما می توانید پاپ را، در تابستان در میدان سنت پیتر مشاهده کنید. اگر قبل از ورود او به آنجا برسید حتی ممکن است قبل از سرازیر شدن جمعیت با او دیدن کنید. برای رفتن به داخل محوطه شما باید یک هزینه بپردازید. اما شما می توانید در اطراف ساختمان آویزان شوید و پاپ را ببینید.

چند دلیل برای بازدید از شهر واتیکان

1-    این کشور قلب جهانی اعتقاد کاتولیک است. مهم نیست که باورهای مذهبی شما چیست. این مکان برای عاشقان خداوند بسیار مکان مناسبی است.  
2-    بیش از چند سال است که پاپ در واتیکان زندگی می کند. شهر واتیکان از سال 1378 محل اقامت اصلی پاپ بوده است.

3-    شما می توانید پاپ فرانسیس را در روز چهارشنبه و یا در روز یکشنبه ببینید.
4-    میدان دیدنی خیابان پیتر دروازه ای به شهر واتیکان است.
5-    شما می توانید یکی از پنج میلیون بازدید کننده باشید که هر ساله از واتیکان عبور می کنند.
6-    شهر واتیکان از سال 1929 کوچک ترین کشور مستقل شناخته شده است و حدود 800 نفر در 44 هکتار مساحت زندگی می کنند.

راهنمای سفر به ونیز

ونیز شبیه به هیچ شهر در دنیا نیست و از آن می‌توان به عنوان رمانتیک ترین شهر دنیا یاد کرد. همچنین این شهر به عنوان یکی از شاهکارهای مهندسی جهان است زیرا ونیز روی بیشتر از 100 جزیره در تالاب مارشی قرار گرفته است که این موضوع حیرت همگان را برانگیخته است. هر سال بازدیدکنندگان و گردشگران از سرتاسر جهان به این شهر می آیند تا محو شگفتی های خیابان های ونیز شوند و همچنین در کنار کانال های موجود در این شهر قدم بزنند؛ اما این نکته را در نظر بگیرید که ونیز شهری است که دران همه‌چیز بسیار گران قیمت است و اگر قصد سفر به این شهر را دارید باید بودجه ی مناسبی را برای گردش در آن کنار بگذارید و البته این را هم بدانید که هیچ مسافرخانه ای در ونیز وجود ندارد همچنین در کل از نظر غذایی نیز چنگی به دل نمی زند و همچنین به دلیل بازدید بیش از اندازه ی توریست ها از این شهر خیلی از قسمت های آن به تاراج رفته است؛ اما با این همه باز هم شهر ونیز یکی از شهر های محبوب گردشگری است و همچنان مردم از سراسر دنیا بسیار علاقه مند به سفر به این شهر هستند و یکی از جاهایی است که حتماً باید از آن دیدن کنید. البته بهتر است تا دیر نشده از این شهر دیدن کنید زیرا به نظر می رسد این شهر تا چند سال دیگر به اقیانوس تبدیل شود!

اگر شما هم یکی از علاقه مندان به این شهر متفاوت و جذاب هستید و یا حتی برنامه گشت و گذار در این شهر را دارید با ادامه ی مقاله با ما همراه باشید تا بیشتر با این شهر آشنا شوید و همچنین اطلاعات لازم قبل از سفر به این شهر را بدانید.

چه مقدار بودجه برای سفر به این شهر احتیاج خواهیم داشت؟

یکی از متداول ترین سؤال‌ها هنگام سفر به ونیز این است که چه مقدار هزینه ی سفر به این شهر زیبا می شود. در این موضوع که این شهر یک منطقه ی محبوب توریستی است هیچ شکی نیست و همین موضوع باعث شده که هزینه ها در این شهر به شدت نسبت به سایر شهرها افزایش پیدا کند البته این موضوع برای افرادی که دارای بود جه ی محدود هستند اصلاً خبر خوبی نیست. قبل از سفر بدانید که هزینه ی زیادی صرف غذا و اقامتگاه خواهد شد اما این شهر ارزش هزینه ی اضافی را دارد زیرا یکی از زیباترین شهرهای جهان است که نظیر آن را در هیچ نقطه در دنیا نخواهید دید. برای مسافرانی که می‌خواهند حدود هزینه در این شهر برایشان مشخص باشد باید بگوییم هزینه ی هر نفر در روز بین 80-50 پوند قابل تغییر است؛ اما خیلی نگران نباشید ممکن است شما جزء کسانی باشید که حتی کمتر از این مقدار هزینه می کنند و یا شایدم جز آن دسته از افرادی باشید که روزانه هزینه های بیشتری دارند.

چه مدت زمان برای بازدید از ونیز احتیاج هست؟

معمولاً اکثر مردم فقط یک روز را در ونیز سپری می کنند اما باید بدانید اگر فقط برای یک روز در این شهر اقامت دارید در حق خود کم لطفی می کنید. اکثر مردم صبح زود به ونیز می رسند و شب هنگام هم این شهر را ترک می کنند. این موقعیت فرصت خوبی برای شماست تا شب های ونیز را به خوبی و در آرامش تمام بگردید.
اگر می توانید پیشنهاد ما به شما این است که حداقل 2 یا 3 روز کامل در این شهر اقامت داشته باشید. ونیز تقریباً شهر گران قیمتی است بنابراین اگر بودجه ی محدودی دارید ناخواسته مجبورید که مدت کوتاهی را در این شهر بگذرانید.

چه زمانی برای سفر به این شهر بهتر است؟

تابستان های ونیز خیلی گرم و شرجی است و همچنین در این زمان ونیز از گردشگران و توریست های سرتاسر دنیا پر شده و بسیار شلوغ است. همچنین این را هم در نظر بگیرید که در این موقع از سال این شهر پر از مگس و حشرات است.
زمستان های ونیز هم تقریباً سرد و دمای هوا بسیار پایین است اما نکته ی حائز اهمیت این است که شهر در این زمان بسیار خلوت بوده بنابراین شما فرصت زیادی برای بازدید از این شهر در نهایت آرامش خواهید داشت.
ما به شما پیشنهاد می کنیم که از اواخر آوریل تا اواسط ژوئن و یا از سپتامبر تا اکتبر درحالی‌که دمای هوای ونیز معتدل است به این شهر زیبا سفر کرده و از مناطق دیدنی آن بازدید فرمایید.

نکات مثبت و منفی شهر ونیز

نکات مثبت این شهر:

ونیز دارای موزه ها و جاذبه-های گردشگری بسیار زیادی است اما بهترین نکته درباره ی این شهر پرسه زدن و گشت و گذار در خیابان های این شهر است. اگر می توانید یک شب کامل را در این شهر سپری کنید تا زیبایی ونیز را در آرامش شهر مشاهده کنید.
کانال ها و پل های موجود در ونیز یکی دیگر از نکات مثبت این شهر هستند. این شهر مشهورترین کانال ها و پل ها را در سرتاسر دنیا دارد.
فقط چند دقیقه طول می کشد تا متوجه شوید که چرا ونیز یکی از رمانتیک ترین شهرهای دنیا است.

نکات نه چندان جالب در مورد این شهر

توریست ها! در همه قسمت این شهر توریست ها را می توانید به راحتی مشاهده کنید. این موضوع باعث شده است که این شهر در اکثر مواقع بسیار شلوغ باشد و گردشگر نتواند آرامشی که می خواهد از سفر به ونیز تجربه کند. قسمت اصلی شهر ونیز 60 هزار نفر جمعیت دارد اما در زمان های شلوغ سال شما اگر سرتان را برگردانید به یک نفر برمی خورید.
غذاهای بدطعم یکی دیگر از نکات منفی این شهر به حساب می آیند. ممکن است که بتوانید چند رستوران خوب در این شهر پیدا کنید اما اکثر رستوران های موجود در شهر غذاهای بدطعم و کیفیت پایین ارائه می کنند.

از نکات منفی دیگر می توان به گران بودن این شهر اشاره کرد. همان‌طور که در بالا هم اشاره کردیم همه چیز در این شهر بسیار قیمت بالایی دارد. همین موضوع باعث شده تا بازدیدکنندگان و مسافران بیشتر از 1 یا 2 روز نتوانند در این شهر اقامت داشته باشند. از این جهت همیشه آماده باشید تا برای خوردن غذای کیفیت پایین پول زیادی پرداخت کنید.

همچنین می‌توان گفت که در این شهر مشکل حمل و نقل چمدان هایتان را خواهید داشت. ونیز خیابان های کوچک و تعداد زیادی پل دارد همین امر سبب شده تا جابه جایی چمدان ها در این شهر بسیار کار سخت و طاقت فرسایی باشد. به همین علت به شما پیشنهاد می کنیم تگر به این شهر سفر می کنید به جای چمدان از کوله پشتی استفاده کنید زیرا حمل آن به مراتب بسیار راحت تر از چمدان است.

در ادامه برایتان فهرستی از بهترین قسمت های ونیز که حتماً باید از آن دیدن کنید تهیه کرده ایم:

1- کانال گرند (GRAND CANAL)
2- TEATRO LA FENICE
3- CAMPANILE DI SAN MARCO
4- BRIDGE OF SIGHS
5- پل تماشا (PONTE DI RIALTO)
6- میدان مارک مقدس (PIAZZA SAN MARCO)
7- قصر دوج (PALAZZO DUCALE)