معرفی خانه گمبل کالیفرنیا آمریکا

معرفی خانه گمبل کالیفرنیا آمریکا

چارلز و هنری گرین قبل از اینکه به عنوان معمار در دانشگاه ایالات متحده امریکا پذیرفته شوند. در مدرسه هنرهای دستی دانشگاه واشنگتن کارهای چوبی، فلزکاری و ساخت ابزار را فرا گرفتند. این دو برادر طراحان ساده ای نبودند بلکه استاد کار نیز محسوب می شدند: همچنان که تأثیر جنبش هنری و صنعتی انگلستان در سال های ابتدایی قرن بیستم قوت گرفت. آن ها نیز اسیر جادوی آن شدند. دو برادر با کارهای جان راسکین و ویلیام موريس آشنا بودند اما توانایی آنها همچنان که در ذهنشان بود در دست هایشان نیز وجود داشت. تجربیات اولیه با سبک های کولونيال (مستعمراتی) استاندارد، باعث ساخت ساختمان های صادق تری می شد. محصولات دیگر نمودی تصویری نداشته بلکه گفتگویی صمیمانه میان انسان و مصالح بود.

اگرچه خانه گمبل از دور ابدا بریتانیایی به نظر نمی رسد. به طور مبهمی شبیه کلبه سوئیسی و یا شاید یک کلبه چوبی مجلل می باشد که چوب بری آن مشهود است. به نظر می رسد که در این طرح قوی ترین تأثیر از معماری سنتی ژاپن بوده باشد. برادران گرین هیچ گاه به ژاپن نرفتند اما احتمالا تصاویر معبد هوآدن در نمایشگاه بزرگ بین المللی شیکاگو در سال ۱۸۹۳ را (که گفته می شود تأثیراتی بر روی فرانک لوید رایت نیز داشته است) دیده و مطالعه کردند. در خانه گمبل یک سیستم سازهای تیر و ستونی به سبک ژاپنی، به طور هوشمندانه ای با روش قاب خمشی آمریکایی سبک تر و ساده تر ترکیب شده است.

دیوارهای خارجی با قاب چوبی و پوشش تخته کوبی (توفال) بدون تفاوتی اساسی با ساده ترین کلبه ها ساخته شده اند. اما سه ایوان متصل به این هسته های اصلی در تراز طبقه اول وجود دارند که شبیه قطعات نمایش یافته این دو استاد کار نجار هستند. دو عدد از آن ها بر روی ستون دوبل محکمی قرار گرفته و سومی از گوشه نشیمن طبقه همکف به بیرون کنسول شده است. تمامی ستون ها، تیرها، تیرچه ها، لاپه کوبی ها و خرپاها در این سازه نمایان هستند و تمام درزهای انقطاع دارای توجیه زمین ساختی خاص خود هستند. در انتهای نمایان خرپاها شکل داده شده و گرد شده اند و نرده ها عاشقانه با دستان این صنعت گران نوازش شده اند اگر چه در فرم به سادگی حصار مزرعه هستند. این سازه نگهبان اصلی است که بیش از هر چیزی ژاپنی به نظر می رسد: خرپاهای موازی با بازوها و پشت بندهای مخروطی شکل دقیق و ستون های کنسول دار، به طور مبهمی یادآور دروازه های معبد توری می باشند. ایوان های مسطح با استفاده مشترک شان از سقف های کم شیب و سقف های کنسول شدۀ وسیع جناقی، با بقیه قسمت های خانه کامل می شوند. آن ها بیشتر تداعی کننده اتاق هایی بدون دیوار هستند تا قسمت هایی الحاقی و اضافه شده به ساختمان.پ

تأثیرات ژاپنی در درون خانه نیز ادامه می یابد. سرسرای ورودی مجلل کشیده شده از ابتدا تا انتها با کف پوش چوبی از ساج قرمز شکل گرفته و توسط شیشه بندی منقوشی با طرح درخت بلوط (که شاخه هایش را از در جلویی تا پانل های کناری و کتیبه های بالای در گسترده است) یعنی چیزی تقریبا شبیه بن سایی احاطه شده است. اکثر اتاق ها ریل های برجسته ای برای آویز تابلو دارند و یک نوار باریک دیوار در زیر سقف درست می کنند که در تطابق با ویژگی های دکوراتیو خانه سنتی ژاپن است. در نشیمن صلیب شکل، دستک های خرپا برای تعریف گشودگی هایی در دو سمت این صلیب نمایان شده اند: یک گوشه شومینه در یک سمت و یک پنجره شاه نشین مشرف به تراس باغ در سمت دیگر. در اتاق مطالعه آقای گمبل رنگ گرم چوب ساج، یادآور مصالح موقرى از بلوط می باشند و به ناگهان یک ویژگی بریتانیایی مبهم در فرم یک شومینه آجری گوتیک رخ می نماید.

در طبقه اول اتاق خواب هایی که در شکوه خود چیزی از بقیه قسمت خانه کم ندارند با ایوان های مسطح همجوار خود تغییر شکل فضایی یافته اند. در طبقه آخر یک اتاق زیر شیروانی منفرد بزرگ با پنجره هایی در اطراف خود، عملکردی به عنوان بادگیری مناسب برای تهویه کل خانه دارد، البته محل خوبی برای دیدن مناظر در همجوار آرویو سکو و کوه های سن گابریل در ورای آن محسوب می شود.