طراحی صحنه فیلم (2)

طراحی صحنه فیلم

ما مجبور شدیم برای جمع آوری تك تك اثاثیه صحنه، ماشینهای زیادی را به اطراف بفرستیم. بالاخره صحنه را در يك اتاق با مبلمان ساده فیلمبرداری کردیم.»( باری)

به دلیل علاقه کوبریك به در اختیار داشتن حق انتخابهای گوناگون در ترکیب بندی، صحنه داخلی کافه در شروع فیلم به گونه ای طرح شده بود که به طرق مختلف سر هم می شد.

"کوبريك مایل است هرگونه امکان ترکیب بندی تصویر را تجربه کند. بنابراین صحنه های داخلی چنان ساخته شد که ترکیبهای ممکن بیشماری را در رنگ و آرایش صحنه به وجود می آورد. این صحنه چیزی شبیه يك اسباب بازی فروشی بزرگ با عناصری از تندیس، حروف، کلاه گیسها، و سکوهایی برای تندیسها بود. پایه ها به صورت ۶ وجهی ساخته شده بود تا به ما امکان دهد آنها را در کنار هم قرار دهیم."( باری)

در صحنه غذا خوردن نیز کوبريك به دنبال بیشترین حق انتخاب ممکن در صحنه آرایی بود. «ما شش نمونه میز با سبکهای مختلف داشتیم که مالكوم متداول بتواند در پشت آن غذایش را بخورد: شش سری صندلی نیز وجود داشت و اثاثیه صحنه نیز از بشقابهای سیاه تزئینی و کارد و چنگال طلایی تا بشقابهای ساده شیشه ای یا سفید متنوع بود. دامنه وسیعی از امکانات در آنجا وجود داشت تا کو بريك بتواند انتخاب کند.»( باری)

بر خلاف مشکلات فیلم پرتقال کوکی که از شخصیت پردازی منحصر به فرد و موضوع آینده گرای آن ناشی می شود شخصیتهای فیلم هدف ثابت از لحاظ سبك قراردادی تر بوده و مسایل طراحی در آن کمی ساده تر است. جاناتان باری مجبور بود آپارتمانی را طراحی کند که در آن بتوان سکونت متوالی دو تیپ متفاوت را احساس کرد.

ما می خواستیم به آپارتمان این حالت را بدهیم که قبلا در اختیاريك زن مسن بوده و بعدا صاحب خانه به دلیل خستگی از او آپارتمان را به مستأجر جوان تر و امروزی تری واگذار کرده است. در ورای صحنه آرایی متغیر آپارتمان، می بایستی بقایای آپارتمانی که به طور سنتی حفظ شده بود وجود می داشت.

«آپارتمان باید ظاهر اروتيك می داشت و دو طبقه می بود تا هنگام ورود شخصیت دیگر به خانه مرد و زنان بتوانند در بالای پله ها مخفی شوند. آنها باید تازه وارد را بدون دیده شدن، می دیدند. من در همه جای آپارتمان آیینه هایی قرار دادم، در سقف، اتاق خواب، حمام و آیینه های کوچکی نیز در دیوارها کار گذاشته شد. آیینه هایی نیز در پایین پلکان قرار دادیم تا بتوانیم سقوط مرد را در آینه های متعدد منعکس سازیم هنگام استفاده از آیینه در صحنه، همیشه باید آنها را لولا کرد تا اگر دوربین در آنها دیده شد آنرا از نما خارج کنیم.» (باری)

اگر طراح بخواهد قدمت يك صحنه را در صحنه آرایی نشان دهد، غالبا استفاده از اشیایی که اصالتا قدیمی هستند مفید خواهد بود. در خلال مراحل اول برنامه ریزی، وقتی که طراح در حال تحقیق است، یادداشت برداری از هر ساختمان قدیمی که باید خراب شود یا اشیای عتیقه ای که قابل استفاده است ضرورت دارد. فیلم ویلن زن روی پشت بام حاوی نمونه های جالبی از اشیای عتیقه است که همراه نمونه های ساخته شده در استودیو به کار رفته اند.

لازم بود مقداری الوار کهنه پیدا کنم، ما آنها را برای ساختن دهکده مالاگورسيا می خواستیم. کنیسه، مغازه ها و مغازه آهنگری، همگی با مصالحی ساخته شد که از ساختمانهای قدیمی تخریب شده به دست آمده بود. سعی می کردیم طاقها و رونماها ترك خورده باشد تا به نظر آید که سالهاست ساخته شده اند. در نقاشی و بافت مناسب دیوارها نیز نهایت دقت به عمل آمد. صحنه آرایی فیلم بسیار مهم بود و پیتر لامونت صحنه آرای فیلم، وقت زیادی برای پیدا کردن اسبها و گاریها صرف کرد، او به خانه های مردم می رفت و سؤال می کرد: آیا مایلند میز و صندلیهای کهنه شان را با میز و صندلی پلاستیکی نو عوض کنند؟

در اصل هدفمان این بود که یك طاقنما از کنیسه ای در رومانی بیاوریم و استفاده کنیم. این کار هزینه زیادی داشت، بنابر این خودمان طاقنما را ساختیم و آن را طوری کهنه کردیم که به نظر کاریکی از صنعتکاران دهکده می آمد.

« به عنوان يك قاعده کلی در صورت امکان استفاده از اشیای واقعی ارزان تر از ساخت آنها تمام می شود، ما گهواره بچه تویه را در پاپن وود ساختیم و آن را به نحو زیبایی کهنه کردیم.» (استرینگر)

کن آدام به نتیجه گیری مشابهی رسیده است:

در فیلم الماسها ابدی اند اکثر مبلمان آپارتمان فیلم را شخصا طراحی کردم که بعد از اتمام فیلم مبلمان مذکور فروخته شد. خرید بعضی لوازم ازيك مغازه خیلی ارزان تر است. برای يك صحنه چند پنجره با قاب فلزی لازم داشتیم و ما آنها را با قیمتی بسیار ارزان تر از آن چیزی که در استودیو با روشهای موجود تمام می شد تهیه کردیم، هرکسی می خواهد این جور کارها را بیشتر و بیشتر انجام دهد.

«امروزه آگاهی کامل از کم و کیف مسایل این حرفه اهمیت فوق العاده ای دارد طراح فیلم باید بداند چه چیزهایی به صورت ساخته شده در دسترس است. و با این وجود باور کنید هنوز کارهای زیادی برای صنعتکاران فیلم باقی می ماند.» ( آدام)