ترکیب قومی مردم بندر انزلی

ترکیب قومی مردم بندر انزلی

مردم بندر انزلی از دو گروه تشکیل شده اند: یک گروه بومیان هستند که گیلک اند و گروه دیگر مهاجران به شمار می روند. از نظر مذهبی بیشتر مردم مسلمان و مذهب آنان شیعه (دوازده امامی) است. برخی از طوایف ایرانی انزلی که به شهرستان انزلی کوچ کرده و به مرور بومی آن شهرستان شده اند عبارت اند از: کردها

از جمله اقوام ایران مهاجر به انزلی می توان به کردها اشاره کرد که بر اساس نوشته خودزکو که در سال ۱۸۳۰ م، کنسول روسیه در رشت بود به طور کلی زمان ورود کردها به گیلان به عهد نادرشاه افشار می رسد و متعلق به خانواده ريشوند بودند. رهبر این قبیله دارای لقب ایلخانی، مقیم قوچان و مرکز اصلی شان، میان آسیای صغیر و شهرزور (در غرب ایران است و تیره بزرگ آن ببه نام دارد. در ادامه با آژانس مسافرتی چهارفصل همراه باشید تا در مورد قومیت ها در بندر انزلی بیشتر با شما صحبت کنیم.

طایفه سرخی

این طایفه دارای مسلک نعمتی بودند و در اصل از سورخک / سرخه (دهکده ای در سه فرسنگی سمنان) هستند. حدود ۲۰ خانوار از آنها شناسایی شده است.

طایفه استاد محمد رضی

این طایفه حیدری بودند. مشهورترین فرد این طایفه طهماسب خان بن قدم علی بن کرم علی از چومثقال بود. او لقب خان را در اوایل دوره سلطنت فتحعلی شاه قاجار کسب کرد. در زمان اقامت رابینو، ۱۸۳۰ م، رییس این طایفه میرزا عباس خان عمید همایون پسر میرزا علی خان معین دیوان پسر میرزا رفیع خان، پسر طهماسب خان بود.

طایفه دریابیگی

اصل این طایفه از بجنورد است که از آن جا به لنکران منتقل شده بودند و مورد محبت خانواده میر حسن خان طالش / تالش قرار گرفتند و با هم پیمان خویشاوندی بستند.

طایفه انزانی

این طایفه از اعقاب عده ای از تفنگداران آنزان استرآباد هستند که به عنوان ساخلو در سال ۱۲۳۰ ه ق ۱۸۱۵ م، به این ناحیه اعزام شدند. آنها در ابتدا ۷۰ نفر بودند که تحت فرمان جعفر قلی خان و مرتضی قلی خان از اعقاب حمزه سلطان انزانی بودند. آنزانیها حقوقی به مبلغ ۱۴۰۰ تومان دریافت می کردند و این حق بعدها به وسیله حکومت از آنها سلب شد.

در گذشته افرادی انزلی را توقفگاه خود انتخاب می کردند، مانند میر محمد خان، پسر میرقباد، پسر عباس طالش از اعقاب میر قراخان و ملاعبدالله مجتهد و دویست نفری که همراه آنها بودند، کولیور را که افراد متمول در آنجا سکونت داشتند و محل کارشان بندر انزلی بود انتخاب کردند و آنجا را به عنوان تیول جهت خرج سفره خود برداشتند و از این بابت برای کسانی که عهده دار مخارج انزلی بودند چیزی متعهد نشده و منظور ننمودند. میرباقر پسر میر محمد خان که به جوانمردی شناخته شده بود در کولیور وفات یافت.

ایرانیان ارمنی

در سال ۱۱۸۳ ه/ ۱۷۷۱ م تعدادی از ایرانیان زمینی در این شهر ساکن بودند. در زمان اقامت رابینو ۴۵ خانواده ارمنی در این زندگی می کردند که کلیسای آنها در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه بر اثر آتش ویران شد. رابینو اشاره می کند ۳۰ سال قبل آن را از نو ساختند. خودزکو در سال ۱۸۳۰ م، تعداد ارامنه مقیم انزلی را بیش از ۲۰ تن ذکر کرده است که دارای کلیسای مخصوص به خود هستند و در زمان اقامت او (۱۸۳۰ م) کلیسا، فاقد کشیش بود.

ملگونف تعداد ارمنیان مقیم بندر انزلی را ۳۴ نفر با یک کشیش ذکر کرده و اشاره می کند در این اواخر دولت ایران اجازه داد که آنها کلیسایی در انزلی بسازند. به نوشته سرنا چند خانواده ارمنی در این شهر به تجارت مشغول بودند که کلیسایی کوچک داشتند. آنها هنگام اعیاد بزرگ و برای اجرای مراسم مذهبی از رشت کشیش می آوردند.

نام کلیسای ارامنه در ابتدا، حضرت استپانوس بود و کلیسای فعلی حضرت مریم نامیده می شود. با توجه به جمعیت ارامنه از زمانهای دور نیاز به گورستان بود که در ابتدا این گورستان در کلیسا قرار داشت که هنوز هم چند قبر در محوطه کلیسا دیده می شود. یکی از این قبرها، با تاریخ تولد ۱۸۴۵ م و تاریخ فوت ۱۹۲۳ م، است. گورستان اصلی متعلق به ارامنه در داخل شهر انزلی و در جنوب غربی گورستان مسلمانان واقع است. از سال ۱۹۲۱م/۱۳۰۰ ش، این گورستان احداث شد و در حال حاضر ۵۶۲ گور در آن وجود دارد و گورستان مخصوص سربازان لهستانی با ۳۶۵ گور، مربوط به دوران اشغال انزلی توسط متفقین، در مغرب گورستان ارامنه واقع است.