مزاج شناسی از روی چشم

مزاج شناسی از روی چشم

طب سنتی چشم را به عنوان یک از اجزا و ابزار مهم در تشخیص مزاجها می داند. به طوریکه با توجه به اندازه و رنگ آن می توان به طبع و مزاج فرد پی برد.

در طب قدیم معمولا چشم های با اندازه درشت و بزرگ به مزاجهای تر تعلق می گیرد. و خشکی مزاج باعث تنگی چشم است. در بین مزاجها افراد صفراوی و سوداوی مزاج جزو افرادی هستند که معمولا دارای چشمان کوچک و ریزی می باشند، زیرا نوع مزاج نیز غالبا عامل ارثی دارد که این افراد از پدران و مادران خود به ارث می برند.

افرادی که مزاج های گرم و تر و یا سرد و تر دارند معمولا دارای چشمان درشتی می باشند. که دموی مزاج و بلغمی ها جز این دسته از افراد هستند؛ افراد بلغمی معمولا زیر چشمهایشان علاوه بر درشتی و برجستگی و یا مرطوب بودن چشمها دارای پف می باشند، که در افراد دموی فاقد پف زیر چشم بوده، و برعکس آنها افراد گرم و خشک هستند که دارای چشمان کوچک بوده و درحین حال سفیدی چشمشان به زردی می زند که این خصوصیات افراد صفراوی است. ولی کسانی که سوداوی مزاج هستند، صلبیه چشم آنها به سمت سیاهی گرایش دارد.

به طور معمول افرادی با مزاج گرم و تر و سرد و مرطوب به علت رطوبت ممکن است چشمهایشان بیشتر در معرض عفونت و آسیب قرار گیرد که از این لحاظ بیشتر از سایرین باید مواظب خود  به خصوص در فصول سرد سال باشند. و در عوض افراد خشک مزاج یکی از بزرگترین مشکلاتی که دارند، عارضه عدم ترشح اشک است، که باید در مزاج خود تعادل ایجاد کنند.

از دیدگاه طب سنتی اعصاب چشم گرم می باشد. و افراد سرد مزاج معمولا ترغیب و یا تمایل به خوردن چشم گوسفند دارند. اما به طور کلی می توان از نگاه طب سنتی افراد با چشم های ریز و یا درشت را به خصوصیاتی مربوط دانست که شناخت آنها به افراد برای ایجاد تعادل در بدن خود کمک می کند.

از جمله آنکه افراد با چشم ریز و بادامی انسان هایی تیز بین و دقیق بوده و زیرک هستندو بسیار جزئی نگر می باشند. و برعکس آن افراد با چشم های درشت و مرطوب بیشتر کل نگر بوده و چنانچه جزئیات را نیز ببینند بی دقت از کنار آن می گذرند. و به طور کل می توان نظر کلی داد که اندامها در تشخیص مزاج افراد نقش موثری دارند. که می تواند راهگشای افراد برای نوع تغذیه سالم و بهبود مزاج آنها گردد.