تدارك محلهای فیلمبرداری خارج از استودیو (2)

تدارك محلهای فیلمبرداری خارج از استودیو

«ما کار ساختمانی زیادی در قلعه لیندیس فارن نداشتیم. تنها کار چشمگیر، ساختن برجی بود که خط افق را می شکست و در ضمن از يك پس صحنه نقاشی شده برای تشدید پرسپکتیو استفاده کردیم. این کار بزرگی نبود اما در نتیجه نهایی بسیار مؤثر بود.» ( شینگلتون)

صحنه های ابتکاری

صحنه هایی که با مصالح محلی و امکانات سر صحنه ساخته شود در فیلمبرداری خارج از استودیو بسیار ارزشمند می باشد. شاید قابل انعطاف ترین نوع ساخت صحنه های خارج از استودیو چادرهایی است که با باد برپا می شود.

ما برای فیلمبرداری صحنه های داخلی خانه تو یه و لیزرولف در فیلم ویلن زن روی پشت بام ازيك چادر بادی استفاده کردیم. این چادر بسیار بزرگ بود ۱۵۰ فوت طول و ۹۰ فوت عرض و ۴۰ فوت ارتفاع داشت و با فشار هوا سر پا بود. چنین صحنه هایی برای فیلمبرداری بسیار مناسب است. وقتی صحنه های داخلی خانه تویه را می ساختیم، دو صحنه مشابه در کنار یکدیگر به وجود آوردیم و یکی را به طور کامل به پاین وود فرستادیم.

"در فیلمهای دیگر، مثل آلفرد كبير ما صحنه و کارگاه خود را در ایرلند ساختیم. صحنه مشابهی توسط ديك فریت برای فیلم شیر که در کنیا فیلمبرداری شد بنا گردید. من صحنه های کوچک ابتکاری نیز در يك سالن مدرسه در دو بلین ساخته ام. اگر لازم باشد دیوارهای صحنه متحرك باشد استفاده از چنین صحنه هایی برای گرفتن نماهای داخلی بهتر است. البته همه چیز به بودجه فیلم بستگی دارد." (استرینگر)

اثاثیه صحنه در خارج از استودیو

وقتیکه اثاثیه خاصی برای صحنه های داخلی خارج از استودیو می سازید توجه داشته باشید که اندازه های آنها با اتاق یا ساختمانهای محل فیلمبرداری متناسب باشد. مثلا در فیلم پرتقال کوکی اثاثیه صحنه اول فیلم برای محیط كوچك و محصور طراحی شد.

"بعضی از صحنه های خاص در فیلم، مثل کافه شیر فروشی طراحی کردیم که بشود آنها را در فضای داخل محل فیلمبرداری ساخت. مجبور بودیم هر يك از قطعات را از پلکانی بالا ببریم، از این جهت آنها باید کوچک و کم عرض می بودند."( باری)

کاربرد مبلمان محلی و اثاثیه کوچکتر به استفاده از نمونه های تقلیدی ارجحیت دارد. این کار مسلما ارزانتر تمام می شود و غالبا کیفیت محصولات محلی بهتر از نمونه های مشابه تقلیدی است.

رنگ محل فیلمبرداری خارج از استودیو

چگونگی کاربرد رنگ در محلهای فیلمبرداری خارج از استودیو توسط طراح فيلم تا حدود زیادی به طرز فکر کارگردان، نوع فیلمنامه و البته سلیقه شخصی خود طراح بستگی دارد. هنگامی که تأکید بر طبیعت گرایی در سینما باشد، وجود رنگهای غیرطبیعی در صحنه های فیلم غیر عادی خواهد بود.

"من جدا افراط کاریهای آنتونیونی را در نقاشی خیابان به رنگ قرمز یا سیاه نمی پسندم. این تحریف رنگ است و در چنین شرایطی طراح مجبور است فیلم را بر اساس رنگهای خاصی بسازد. از این جهت به طور کلی من مكان فیلمبرداری را همان طور که هست حفظ می کنم و تنها رنگهایی را تغییر می دهم که شخصیت صحنه یا رویداد واقع در آن نیاز دارد." (مارشال)

زوایای عکس جهت

یکی دیگر از جنبه های مهم طراحی در استودیو، طراحی زوایای عکس جهت است. نماهای عکس جهت به فصول فيلم تنوعی بصری می دهد. و اگر به درستی طراحی شود مزایای دیگری نیز در بر خواهد داشت.

شاید بزرگترین حسن زوایای عکس جهت بزرگ جلوه دادن يك محيط كوچك باشد. به طور مثال، اگر شما از دو نفر که در گوشه يك اتاق مشغول صحبت اند فیلمبرداری کنید، لازم است فقط گوشه اتاق ساخته شود. در حالی که اگر بخواهید اتاق را بزرگتر از آنچه که هست نشان دهید، نمای عکس جهت از گوشه اتاق که در دیوار دیگر را نشان می دهد بدون غالب کردن پس زمینه، بیشترین ارزش را به آن می دهد. با کاردقیق ازيك زاویه دوربین، طراح می تواند دقیقا آن مقدار پس زمینه را که لازم است محاسبه کند و البته ساختن بیش از آن چه در نما دیده می شود ضرورتی ندارد. آرایش پس زمینه نباید آن چنان باشد که توجه بیننده از رویداد پیش زمینه به سوی پس زمینه جلب شود. (مگر اینکه در فیلمنامه تاکید شده باشد.)

غالبا ضرورت ایجاب می کند که صحنه در عمق طراحی شود و در این صورت باید بر روی زوایا به دقت کار کرد، اما طراح فیلم می تواند به سهولت يك ديوار صاف را در پشت بازیگران قرار دهد.

«يك صحنه از فیلم بهترین سالهای زندگی ما را به خوبی به خاطر دارم. دو مرد پشت میزی روبروی هم نشسته و از انگیزه های یکدیگر می پرسیدند. وایلر صحنه را طوری چیده بود که مردها در حالت نیم رخ پشت میز نشسته و پشت سرشان يك ديوار خالی قرار داشت. زوایای دیگر کافه عمق زیادی داشت و حالت نمایشی این صحنه خاص در سادگی متضادش با نماهای قبلی اش نهفته بود.»( استرینگر)