موسیقی از دوران پیش از اسلام تا بعد از اسلام


محققان، در مورد زمان اولین پیدایش موسیقی و آهنگ هم اختلاف نظر هایی دارند. اما آن چیزی که مشخص است این است که انسان از زمانی که شروع به تکلم می کند و حرف زدن را یاد می گیرد، صوت و صداهایی همراهش خارج می شود. شاید اولین دوران صدای موسیقی را بتوان به تکلم انسان ها ربط داد. نخستین باری که موسیقی شکل گرفت در مباحث روحانی و مذهبی و دینی و ستایش خداوند از آن استفاده می شده است. موسیقی برای پیش برد مراسم مذهبی، به همراه شعر و نقاشی انجام می شد. تا زمانی که در زمان فیثاغورث، موسیقی رنگ دیگری به خود گرفت و با مباحث ریاضی مخلوط شد.

 

موسیقی از دوران پیش از اسلام تا بعد از اسلام

موسیقی، پیشه ای هفت هزار ساله دارد که در زمان هندیان، چینیان، کلده ای ها، آشوری ها، سوری ها، بسیار بوده است. حتی بوداییان، کتاب های مقدس خود را به همراه موسیقی و رقص و آواز می خواندند. در زمان یهودیان می توان از داوود و سلیمان نام برد. که داوود، صدایی زیبا و دلنشین داشته است و سلیمان و پدرش در موسیقی دستی توانمند داشته اند. در کلیسا ها آواز و آهنگ های مذهبی، زیاد انجام می دادند. بنابر این شکل گیری نت ها از زمان آواز در کلیساها شروع شد. و بعد ها موسیقی فولکوریک و. عامیانه و حماسی نشات گیرنده از موسیقایی کلیسا شکل گرفت و همچنین آواز های کر، و دسته جمعی و ارکستراسیون، شکل گرفت. ساز به زبان فارسی همان آلت یا اسباب موسیقی است و در زبان انگیلیسی (انیستر و مونت) و در زبان فرانسه (آنستر ومان) نامیده می شود.

 

موسیقی از دوران پیش از اسلام تا بعد از اسلام


ساز های مختلف و انواع آن:


ساز های بادی (سازهایی که درون آن فوت می کنند و می دمند و صدا از آن ها ایجاد می شود که سه دسته هستند.


الف- ساز هایی که از چوب نی و خیزران تشکیل شده است مثل فلوت، نی، سرنا، هوبوا، باسون، فاگوت و ....


ب- دومین ساز ها از جنس مس و برنج بودند. مثل شیپور، ترومپ، ترومبون، و.......


ج- سومین آن ها ساز های بادی بودند که لوله های کوتاه و بلند داشتند و با دمیدن درون آن ها، صداها با برخورد به داخلشان تغییر می کرد مثل ارگ، آکوردئ.ن، نی، انبان، ساز های دهنی.


دسته بعدی ساز های مضرابی بودند که با ضرب صدای آن ها ایجاد می شد مثل گیتار و سنتور و عود و پیانو و ماندولین و تار و .....
دسته بعدی ساز های کوبه ای یا ضربی بودند مثل طبل و دایر و تمبک و کاخن و ....
و دسته آخر ساز های آرشه ای هستند مثل ویولون و ویولون آلتو، ویولون سل، ویولون کنترباس و ...


تمام توضیحات بنده بسیار غیر حرفه ای و فقط برای باز کردن ذهن مخاطبین بوده است.

 

موسیقی از دوران پیش از اسلام تا بعد از اسلام


از زمان قدیم تا کنون، مردم برای آواز ها و ترانه ها و نغمه های خود از ساز ها استفاده می کردند و ساز ها، با اصولی ساخته می شدند و یا شاید هم اکنون هم ساز هایی هستند که خالی از نواقص نیستند. بطور مثال راوانسترون، ساز آرشه ای بوده است که در کشور چین مورد استفاده بوده و از دوسیم تشکیل شده بود و یا آرشه ای و کمان که دارای چند تار مو بوده و به مرور زمان این سازها در کشور های جهان پیدا کردند و تکمیل شده آن در هندوستان به نام ساز سارنگی دیده می شود و در بلوچستان به نام غیچگ و در کشور ایران و قفقاز به نام کمانچه و در ایران قدیم (رباب) نامیده می شده است که تکمیل شده آن در اروپا به نام ویولون می باشد (سازی کامل)

 

موسیقی از دوران پیش از اسلام تا بعد از اسلام


بطور حتم یکسری ساز ها دارای نواقص بوده اند مانند کمانچه که در فصل سرد و گرم پوست آن که بر روی کاسه وجود دارد شل و سفت می شود و موجبات تغییرات صدای آن را فراهم می آورد. امروزه بیشتر افراد به ویولون روی آورده اند و شاید دو نفر از کمانچه سر رشته داشته باشد. در صورتیکه در گذشته بیشتر افراد ار کمانچه استفاده می کردند و ویولون نقش کم رنگ تری داشته است. به کسی که کمانچه را می نواخته است، کمانچه کش و در زمانیکه کمانچه می زدند، کمانچه کشیدن می گفتند. یعنی آرشه به روی سیم های آن کشیده می شد. آرشه به معنی کمان بوده است و یک کلمه فرانسوی می باشد.
در قدیم در ایران، ساز های مختلفی وجود داشته است که حتی در اشعار شاعران مختلف پیدا می شود. ساز هایی مانند رباب و بربط و چنگ که حتی در کتاب های لغت نامه هم از نام ساز ها، قید شده و معنی آن را به علت نا کافی بودن اطلاعات ( نوعی آلات موسیقی) ذکر کرده اند. حتی فیلسوف بزرگ فارابی، درباره یکی از ساز ها توضیح داده است و آن را با جزییات توصیف کرده است. در زمان های پیش از اسلام علاوه بر ساز نی که سازی ساده می باشد ساز های دیگری هم وجود داشته است مثل ساز شیپور که در جنگ استفاده می شده و ساز های غژ، رباب، چنگ و بربط.
ساز غژ یا غژک که ساز امروزی غیژک در بلوچستان است از خانواده ساز کمانچه می باشد. و رباب از ساز های مضرابی قدیمی است. ساز چنگ دز یونان و مصر معمول بوده که به اسم لیر نامیده شده و نوعی آرم و یا مارک موسیقایی بوده است. در نقش های به جا مانده از آثار دوره ساسانی طاق بستان و در کرمانشاه دیده می شود.

 

موسیقی از دوران پیش از اسلام تا بعد از اسلام


در نقشی دیده شده است که 5 زن در کنار شاه، رقصان در حرکت هستند و در شکار گاه چنگ می نوازند و به روی قایق و در آب در حال حرکت می باشند.
این ساز به مرور زمان تکمیل شد و نام آن به هارپ تغییر یافت که زنان می نوازند.
بربط، که ط آن عربی است و با ت فارسی بوده است، همان عود و یا تکمیل یافته ساز رود است و در اروپا آن را العود می نامند و به مرور زمان به لوت تغییر یافته است که امروزه به اشتباه آن را به عنوان ساز عربی می دانند. این نوع ساز در دوران صفویه شکل گرفته است و بعد از آن کاملا از بین رفت و در هیچ جای ایران یده نشده که هم اکنون در چنذین سال اخیر از عراق، وارد ایران شده است و مردم آن را می نوازند. این نوع ساز در نقاشی های چهل ستون اصفهان دیده می شود. از دوره قبل از اسلام تا بعد از اسلام، ساز های مختلفی معمول بوده است که از این نوع ساز ها که بیشتر استفاده می شده است می توان تار، سه تار، سنتور، نای، سرنا، کمانچه را نام برد.

 

موسیقی از دوران پیش از اسلام تا بعد از اسلام


می توان گفته در ضهر های مختلف مثل گرگان ( دو تار)، کردستان ( تنبور)، خراسان (رباب)، و طبل و دهل و دایره و تمبک در کل ایران یاد کرد که همواره مورد استفاده واقع می شوند. و هم اکنون ساز سنتی و موسیقایی کشور ایران به سراسر جهان گسترش یافته است و مورد تحسین بسیاری می باشد.

 

موسیقی از دوران پیش از اسلام تا بعد از اسلام

مطالب مشابه

دریافت تورهای لحظه آخری و نرخ ویژه از طریق تلگرام

نحوه پرداخت اینترنتی عوارض خروج از کشور

آیا ماهی بخشی از یک رژیم غذایی سالم است؟

روش جدید هدف قرار دادن تومورها با استفاده از نانوتکنولوژی

نانوذرات مغناطیسی که از خونریزی داخلی جلوگیری می کنند

چگونه از رمز عبور خود محافظت کنیم

امتیاز کلی این مطلب (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر
  • هیچ نظری یافت نشد