هر آنچه درباره زالو درمانی باید بدانید (1)

هر آنچه درباره زالو درمانی باید بدانید (1)

زالو با مکیدن خون بدن مواد متنوعی را ترشح می کند و ترشح این مواد خاص درمانی را به دنبال دارد معروف ترین ماده ترشح شده از زالو هیرودین است. بزاق زالو حاوی بیش از صد نوع ماده حیاتی است كه موجب درمان بیماری های مختلفی می شود. زالو خون را از طریق حجامت از بدن بیرون می‌ برد. زالو انداختن برای بیماری های مثل جوش‌ ،دمل‌های و لكه‌ها و نقطه‌های سیاه و سفید مفید است.

چکیده

جانورشناسان 600 نوع زالو را شناسایی کرده‌اند که 50 نوع آن فقط از طریق خوردن خون پستانداران تغذیه می‌کنند. برخی از انواع زالو خطرناک و بیماری زا هستند اما گونه‌های اندک و متعددی از این جانور وجود دارند که می توانند اثرات درمانی قابل توجهی داشته باشند. ماده آنتی کوآگولان موجود در بزاق زالو بنام هیرودین باعث رقیق شدن خون، بازشدن عروق و افزایش خون‌رسانی و اکسیژن رسانی موضعی به بافت  می‌گردد. پیش‌بینی می‌ شود حداقل صد نوع ماده  با اثرات درمانی مختلف توسط زالو ترشح ‌می شود. اکنون در شمار کثیری از کلینیک های طب سنتی زالو جهت رقیق شدن خون و حجامت و متعاقب آنژیوپلاستی قلب، بیماری های پوستی و جهت افزایش خون رسانی موضعی و پیشگیری از انعقاد خون در بیماری های مانند واریس، ضایعات پوستی و زیبایی و حتی تقویت سیستم دفاعی، استفاده  می‌ شود. در طب  سنتی مردم  نیز از زالو برای حجامت و فصد خون و به عنوان یک درمانی و پیشگیری استفاده می شده و حضور داشته است و مردم شهر و روستاهای مختلف ایران می‌دانستند که علاج خیلی از عفونت ها و زخم‌ها و کسالت‌ های بدنی با زالو ممکن است.

تاریخچه زالو درمانی:

زالو از ۲۵۰۰ سال قبل در یونان، روم، ایران و چین و پس از مدتی در اروپا استفاده داشته است. در قرن نوزدهم از این جانور برای درمان دردهایی از جمله سردرد، زخم‌های عفونی، دمل و آبسه، ورم‌، هموروئید و بواسیر استفاده می‌شده است. زالو کرمی لزج و چسبنده با رفتاری خون آشام و صفات نفرت برانگیز است. اغلب ما با این جانور نامأنوس هستیم  البته زالو در مزارع برنج به ساق پا یا دست های شالیکار که بوته های برنج را نشا می کنند می چسبد و آب باتلاق را خونی می کند. زالو ممکن است از آب چشمه که رهگذراز آن می نوشد برای آشامیدن خون بدن  روی می آورد و از این طریق داخل گلو و بینی شده و باعث احتقان و خفگی شود. حداقل تاریخ زالودرمانی گواه آن است که خدمتی که زالو به  بشر کرده است بیشتر از تمام زیان های او است.

استفاده از زالویی به نام زالوی پزشکی برای بسیاری از بیماری ها نمودار سودمندی شایان این جانور است. کارایی مناسب زالو در طب وحتی دانش دامپزشکی سبب اختصاص دادن حوضچه های برای پرورش زالو شده است. در روسیه زالو از رقم های مهم صادراتی این کشور در کل دنیا به حساب می آید سابقا صادرات و واردات کشورها اروپایی از این جانور بسیار بود و گفتنی است که فرانسه صد میلیون زالو از کشورهای دیگر خریداری کرده و نشان می دهد که فرانسه یکی از کشورهای پیش رو در این درمان است.

استفاده از زالوی طبی برای درمان برخی بیماری ها در ایران قدمت چندین ساله دارد که از جمله موارد آن می توان به طب ابن سینا اشاره کرد و به استفاده از آن در درمان بیماری ها در کتب مختلف از جمله کتاب قانون نوشته این دانشمند نام برد و متاسفانه استفاده نادرست و عدم انجام بررسی های کامل در مورد موارد خواص این موجود زنده باعث حذف استفاده آن به مرور زمان و استفاده از داروهای شیمیایی نو پدید جایگزین آن گردیده و باز با هزاران تاسف چون همیشه این مورد طبی نیز در چند دهه اخیر طی تحقیقات بالینی و استناد به مدارک قدیمی ایرانی ممالک اروپایی و آمریکایی مجددا جهت درمان به جای موارد شیمیایی  دردرمان بسیاری از بیماری ها چه به صورت مستقیم و گاهی به صورت استفاده از آنزیمهای دهان او استخراج شده از زالوی طبی مورد استفاده قرار گرفت.

برخی از انواع زالو فوق‌العاده خطرناک و بیماری زا هم می‌باشند و اکثرا در آب های راکد و چشمه ها زندگی می کنند اما گونه‌های متعددی از زالوها وجود دارند که اثرات درمانی دارند. ضد انعقادی که در بزاق زالو موجود است بنام هیرودین باعث رقیق شدن خون، و اکسیژناسیون می شود اکنون در شمار کثیری از کلینیک های  اروپا و آمریکا از زالو جهت رقیق شدن خون استفاده می کنند.

در طب سنتی ایرانیان کاربرد زالو بسیار بوده و در بیماری‌های خونی و عفونت های خونی برای خارج کردن عفونت از خون، فشارخون، سکته ، بیماری‌های چشمی، پوستی، واریس، بواسیر، مورد استفاده قرار گرفته استدر طب سنتی مردم نیز، زالو برای حجامت و فصد به عنوان رفتار درمانی و پیشگیری پذیرفته شده و حضور داشته است و مردم شهرهای ایران می‌دانستند که درمان بسیاری ازعفونت ها و زخم‌ها با زالو اندازی ممکن می شود. سابقه زالودرمانی به ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد در مصر بر می‌گردد. در قرن ۱۹ در آمریکا از زالو برای درمان هموروئید و بواسیر درب ومیان امریکایی و بیماری‌های لثه و دهان و بیماری‌های متنوع استفاده می‌شد. زالو جزو نرمتنان تک‌ جنسی می‌باشد. زالوی طبی Hirudo Medicinalis نام دارد و مشخصه آن نوارهای سبز زیتونی تا سبز لجنی در پشت این حیوان است. زالوهای سیاه ‌رنگ یا سرمه‌ای رنگ و یا زالوهای بسیار درشت اغلب مناسب حجامت نیستند و خطرناک می‌باشند.

حکیم جرجانی در کتاب سوم ذخیره خوارزم شاهی اشاره‌ای به نحوه استفاده از زالو و جایگاه درمان آن کرده منفعت زالواندازی را بیشتر در بیماری‌ پوستی می‌داند و معتقد اند که ابتدا باید تن را با فصد پاکیزه کرد و سپس زالو اندازی انجام شود. از زالوهایی که کرک ‌ریز و نرم دارند یا لاجوردی هستند پرهیز کنید زیرا دچار غش، خونریزی، تب، قرحه‌های بدخیم خواهید شد. از زالویی استفاده کنید که در آب‌های خزه‌ دار که محل زیست قورباغه‌هاست رشد کرده و نه زالویی که در آبهای گل‌آلود سیاه نمو پیدا کرده است. در طب عامیانه زالو در کوچه و بازار به فروش می‌رسید و تا حدود سی‌سال قبل همه می‌دانستند که برای درمان زخم چرکین و دمل بهترین درمان زالو است. یا برای پیشگیری از عونت دهان و لثه و بیماری های دهان داشتن دندان های محکم باید بناگوش را زالو اندازی کرد.